«Ανάμεσα στο φως και τη σκιά»: η αποχαιρετιστήρια ομιλία του υποδιοικητή Μάρκος

(βίντεο από το μνημόσυνο του Γκαλεάνο στο καρακόλ της Ρεαλιδάδ. Ενεργοποιήστε τους υπότιτλους πατώντας το τέταρτο εικονίδιο από δεξιά, που εμφανίζεται μόλις αρχίσει το βίντεο)

Στις 2 μετά τα μεσάνυχτα της 24 με 25ης Μάη 2014, μετά το μνημόσυνο του Γκαλεάνο που σκοτώθηκε στις 2 Μάη στο καρακόλ της Ρεαλιδάδ, o εξεγερμένος υποδιοικητής Μάρκος του Εθνικοαπελευθερωτικού Ζαπατιστικού Στρατού (EZLN) διάβασε το παρακάτω κείμενο, το οποίο δόθηκε σε φωτοτυπίες με την υπογραφή του Μάρκος σε κάθε σελίδα. Το λόγο τού έδωσε ο υποδιοικητής Μοϊσές λέγοντας ότι ο Μάρκος «θα δώσει μια εξήγηση, για αυτό που έχουμε δει, αναλύσει, και αποφασίσει».  Στην τελευταία ανακοίνωση του EZLN (28/5), ο υποδιοικητής Μοϊσές σχολιάζει την αντίδραση των «πληρωμένων ΜΜΕ» απέναντι στην απόφαση των ζαπατίστας να τελειώσουν με τον Μάρκος: «Δεν καταλαβαίνουν οι από πάνω ότι εμείς δεν χάσαμε τίποτα, αλλά ότι αντίθετα ξαναβρήκαμε ένα σύντροφο. Και δεν καταλαβαίνουν όσοι είναι απέξω ότι εκείνοι έχασαν, γιατί πλέον δεν έχουν παράθυρο για να μας δουν ούτε πόρτα για να μπουν». Στην ανακοίνωση γνωστοποιείται ότι θα υπάρξει κάμπινγκ ειρήνης στο καρακόλ της Ρεαλιδάδ και ότι, αντίθετα με ό,τι είχε ανακοινωθεί μετά τη δολοφονία του Γκαλεάνο, θα συνεχιστούν κάποιες από τις δραστηριότητες που είχαν δρομολογηθεί, μία από τις οποίες είναι και το Μικρό Ζαπατιστικό Σχολείο. Σημαντική σημείωση: σε όλο το κείμενο γίνεται λογοπαίγνιο μεταξύ της «πραγματικότητας» (realidad) και του καρακόλ της Ρεαλιδάδ (που σημαίνει «πραγματικότητα»).

marcos

ο Μάρκος στην ανάγνωση του κειμένου. Η σημείωση γράφει «ελεύθερα, εναλλακτικά, αυτόνομα μέσα ενημέρωσης ή όπως αλλιώς λέγονται», στα οποία έγινε η πρόσκληση για το μνημόσυνο του Γκαλεάνο (δεν παραβρέθηκαν συμβατικά ΜΜΕ). Παράλληλα έφτασε στη Ρεαλιδάδ αποστολή από την Πόλη του Μεξικού που είχε ξεκινήσει μια βδομάδα πριν, καθώς και από άλλες πόλεις.

Ανάμεσα στο φως και τη σκιά

Στη Ρεαλιδάδ [=πραγματικότητα], Πλανήτης Γης.

Μάης του 2014.

Συντρόφισσα, συντροφόισσα, σύντροφε,

Καλησπέρα, καλό απόγευμα, καλημέρα, όποια κι αν είναι η γεωγραφία, ο χρόνος ή τρόπος σου.

Καλό ξημέρωμα.

Θα ήθελα να ζητήσω από τις συντρόφισσες, συντρόφους και συντροφόισσες της Έκτης που έρχονται από άλλα μέρη, ιδίως τους συντρόφους των μέσων αντιπληροφόρησης, την υπομονή, την ανεκτικότητα και την κατανόησή σας για όσα έχω να πω, γιατί αυτά θα ’ναι τα τελευταία δημόσια λόγια μου πριν παύσω να υπάρχω.

(περισσότερα…)

Advertisements

ένα τραγούδι για τη Λατινική Αμερική

Αν μπορούσε ένα μόνο τραγούδι κι ένα βίντεο να αντιπροσωπεύει μια ήπειρο, τότε το παρακάτω τραγούδι και βίντεο θα μπορούσε να το κάνει για τη Λατινική Αμερική (αν δεν βλέπετε τους υπότιτλους αφότου πατήσετε το play, τους ενεργοποιείτε από το τέταρτο εικονίδιο που εμφανίζεται από τα δεξιά στο κάτω μέρος της εικόνας του βίντεο).

Καταπληκτικό! Έχει τόσα μα τόσα που δεν καταλαβαίνουμε ίσως; Τη σημασία, ας πούμε, που έχει η έναρξη του βίντεο σε ένα κοινοτικό ραδιόφωνο, από τα εκατοντάδες, ίσως χιλιάδες, «παράνομα» κοινοτικά ραδιόφωνα που λειτουργούν στις ιθαγενικές γλώσσες στα βουνά της Λατινικής Αμερικής. Και η ιδιαίτερα στη γλώσσα κέτσουα (quechua) με 8-10 εκατομμύρια ομιλούντες, επίσημη πλέον γλώσσα στο Περού και τη Βολιβία (που μιλιέται επίσης στην Αργεντινή, Χιλή, Κολομβία και το Εκουαδόρ).

Θα μπορούσα ίσως να γράφω και να γράφω και να γράφω, και πάλι δεν θα το εξαντλούσα όλο το τραγούδι. Γιατί σίγουρα πολλά δεν τα πιάνω… Μάλλον δεν έχει νόημα.

Μα να μη γράψω ούτε λίγο για την Επιχείρηση Κόντορ (Γύπας) που αναφέρεται στο 4:30 του τραγουδιού, αυτό το απίστευτου μεγέθους, γεωγραφικά και ποσοτικά, αντεπαναστατικού εγχειρήματος των ΗΠΑ σε συνεργασία με τις δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής στη δεκατία του ’70 και του ’80 για την εξόντωση κάθε μορφής αντίστασης σε αυτές της χώρες, που μόνο στην Παραγουάη, για παράδειγμα, άφησε γύρω στους 50 χιλιάδες δολοφονημένους, 30 χιλιάδες αγνοούμενους και 400.000 φυλακισμένους; Ότι μόνο στις «πτήσεις θανάτου» αυτής της επιχείρησης βρήκαν το θάνατο γύρω στα 4.400 που πετάχτηκαν στη θάλασσα και στον ποταμό Ρίο δε λα Πλάτα από ελικόπτερα που ξεφορτώνονταν μ’ αυτόν τον τρόπο πολιτικούς κρατουμένους;

Γίνεται άραγε κατανοητός ο πρώτος στίχος «είμαι αυτό που άφησαν» αν δεν γνωρίζουμε ότι γύρω στο 95% του πληθυσμού των Αμερικών εξοντώθηκε στα πρώτα 130 χρόνια της ευρωπαϊκής κατάκτησης; Τι σημαίνουν το νερό, η γη, η βροχή για λαούς που το έδαφός τους λεηλατείται συστηματικά τα τελευταία 500 χρόνια, από τις αποικιακές κυβερνήσεις, τις δικτατορίες και τις δημοκρατίες που τις ακολούθησαν; Αν δεν ξέρουμε τι σημαίνουν οι ουσίες όπως το πεγιότε και τα φύλλα κόκας για τις ιθαγενικές κουλτούρες (ντάξει, ίσως το ποτό πούλκε που βγαίνει από τον κάκτο μαγκέι στο Μεξικό να μην είναι τόσο σημαντική πληροφορία); Σταματάω…

Πρώτη φορά έδωσα σημασία σ’ αυτό το τραγούδι σε μια ζαπατιστική κοινότητα που μου το έβαλε ένας σύντροφος απ’ την Αργεντινή. Πρώτη φορά είδα το βίντεο σε μια συναυλία του κινήματος Εγώ είμαι ο 132… Ένα τραγούδι, μια ιστορία, ένα παρόν… Της Λατινικής Αμερικής. Απολαύστε το!

Published in: on Ιανουαρίου 21, 2013 at 16:46  2 Σχόλια  

#Εγώ είμαι ο 132: ένα όμορφο φοιτητικό κίνημα στο Μεξικό, και μεξικανικές εκλογές

(ενεργοποίηση υποτιτλων από το cc που βρίσκεται στο κάτω μέρος του βίντεο, που θα εμφανιστεί μόλις πατήσετε play)

«Δεν είμαστε χούλιγκανς, είμαστε φοιτητές, μάθε ποιος είναι ο Πένια Νιέτο, μάθε τι έγινε στο Ατένκο, ενημερώσου, οργανώσου, ψήφισε ενημερωμένα».

Μια χαρούμενη ομάδα φοιτητών από τη Σχολή Θετικών Επιστημών του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού κυριολεκτικά κατέλαβαν το βαγόνι του μετρό μπαίνοντας ταυτόχρονα από όλες τις πόρτες, τραγουδώντας στη μελωδία του Λα μπάμπα και με τις φοιτητικές τους ταυτότητες ανά χείρας.

«Εγώ είμαι ο 132! Έλα στην πορεία! Πότε; Την Κυριακή! Πού; Στο Ζόκαλο! Γιατί; Γιατί υπερασπιζόμαστε την ενημέρωση με διαφάνεια, την ελεύθερη έκφραση!»

Ε, ναι, συγκινήθηκα! Τι υπέροχος τρόπος να προπαγανδίσεις μια πορεία! Αυτό το κίνημα έχει επιδείξει εκπληκτική δημιουργικότητα, εφευρετικότητα και επιδέξια χρήση των ηλεκτρονικών μέσων. Και συνεχίζουν…

Πολλές γυναίκες έχουν ομολογήσει ότι θα ψηφίσουν τον Πένια Νιέτο επειδή είναι όμορφος… Παρακαλώ προσέξτε το «κοκοράκι» στο χτένισμα: έχει δημιουργήσει ολόκληρο «αντι-κοκορακικό» κίνημα…

Όλα ξεκίνησαν στις αρχές του Μάη, όταν ο Ενρίκε Πένια Νιέτο, υποψήφιος του δεξιού κόμματος PRI (το οποίο κυβέρνησε για 71 χρόνια το Μεξικό μέχρι το 2000), επισκέφτηκε στο πλαίσιο της προεκλογικής του εκστρατείας για τις προεδρικές εκλογές που θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή που έρχεται (1η Ιουλίου) ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια γενικά δεν συμμετέχουν στα πολιτικά πράγματα και οι φοιτητές τους δεν είναι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένοι, οπότε ο χώρος θεωρήθηκε ασφαλής. Ωστόσο κάποιες ομάδες οργανώθηκαν για να τον «υποδεχτούν». Σχεδόν καθόλη τη διάρκεια της ομιλίας του, οι φοιτητές φώναζαν «Ατένκο» και «Δεν ξεχνάμε το Ατένκο».

Το Ατένκο βρίσκεται στην πολιτεία του Μεξικού, και το 2006, όταν κυβερνήτης της πολιτείας ήταν ο Ενρίκε Πένια Νιέτο, καταγράφτηκε μια από τις σκληρότερες καταστολές διαδήλωσης στη σύγχρονη ιστορία του Μεξικού: δύο νεκροί, αναρίθμητοι τραυματίες, πάνω από 200 συλλήψεις, και 26 καταγεγραμμένοι βιασμοί από μέλη των σωμάτων ασφαλείας.

«έχουμε φτάσει μέχρι το κοκοράκι»: το «αντικοκορακικό» σήμα μέσα στο λογότυπο της Televisa

Σε μια κρίση λοιπόν ειλικρίνειας, μιας και ο χώρος του πανεπιστημίου βοηθάει για τέτοιες εκδηλώσεις, ο Ενρίκε Πένια Νιέτο αποφάσισε να απαντήσει στον κόσμο που φώναζε: ναι, εκείνος ήταν ο υπεύθυνος για την καταστολή, ασκώντας τη δημόσια εξουσία που του έδινε το κράτος, για την αποκατάσταση της ειρήνης και της τάξης. Έγινε χαμός: οι  φοιτητές κυριολεκτικά τον πέταξαν έξω από την αίθουσα, αποκλείστηκε στο μπάνιο, κι έφυγε τρέχοντας από το πανεπιστήμιο προστατευόμενος από την πολυμελή προσωπική του ασφάλεια (φαίνονται όλα στο βίντεο στην αρχή της ανάρτησης).

Την επόμενη μέρα τα εξώφυλλα σε καμιά δεκαριά εφημερίδες μιλούσαν για το θρίαμβο του Πένια Νιέτο στο ιδιωτικό πανεπιστήμιο, παρά την προσπάθεια μποϊκοτάζ! Τυχαίο; Όχι!

Ο Πένια Νιέτο θεωρείται ως η κατεξοχήν κατασκευή των ΜΜΕ. Ένας επιχειρηματικός μεγα-κολοσσός, η Televisa, που κατέχει κανάλια, ραδιοφωνικούς σταθμούς, εταιρείες τηλεφωνίας και διαδικτύου, ποδοσφαιρικές ομάδες, εκδοτικούς οίκους, εταιρείες τζόγου κλπ., βρίσκεται πίσω από την κατασκευή της εικόνας του. Φρόντισαν ακόμη και να τον παντρέψουν με μια ακριβοπληρωμένη πρωταγωνίστρια σε σαπουνόπερες των καναλιών του συγκεκριμένου ομίλου. Οι εφημερίδες που μιλούσαν για το θρίαμβό του την επομένη του στραπάτσου του είχαν όλες ακριβώς τον ίδιο τίτλο! Επιπλέον ένας καθηγητής της σχολής μιλώντας στο ραδιόφωνο είπε ότι αυτοί οι επιθετικοί τύποι που προκάλεσαν τα επεισόδια ήταν βαλτοί και εκπαιδευμένοι εκτός πανεπιστημίου.

εργαστήρι γκραφίτι στο φεστιβάλ των 132

Τρεις από τους φοιτητές που ήταν στη διαμαρτυρία, έκαναν ένα event στο facebook, όπου καλούσαν τους συμμετέχοντες να στείλουν ένα βίντεο όπου θα έδειχναν τις φοιτητικές τους ταυτότητες λέγοντας πως είναι φοιτητές, όχι βαλτοί και πως κανένας δεν τους είχε εκπαιδεύσει για τίποτα. Μέχρι την ώρα που έβαλαν ως όριο οι δημιουργοί του event είχαν σταλεί 131 βίντεο και ένα ακόμη σκάνδαλο είχε ξεσπάσει για τον Πένια Νιέτο. Οι πορείες που οργανώθηκαν τη βδομάδα που ακολούθησε κατά της Televisa έδωσαν το όνομα του κινήματος: Εγώ είμαι ο 132!

Τεράστιες συνελεύσεις, ξεχωριστά σε καθένα από τα πανεπιστήμια που συμμετέχουν, ιδιωτικά και δημόσια, καθώς και μαζικές συνελεύσεις όλων των πανεπιστημίων, έχουν θέσει την ατζέντα των διεκδικήσεων και έχουν αναζωπυρώσει ένα φοιτητικό κίνημα που είχε πεθάνει από το 1999, μετά την καταστολή της εννιάμηνης κατάληψης στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού. Και για την περίπτωση των ιδιωτικών πανεπιστημιών, πρόκειται για κάτι πρωτοφανές, καθώς ποτέ δεν έχουν συμμετάσχει στα πολιτικά πράγματα.

Το παραπάνω βίντεο είναι η πρόσκληση στο φεστιβάλ που διοργάνωσε το κίνημα το Σάββατο 23 Ιουνίου. Το βίντεο είναι εφευρετικό και επιδεικνύει την άρτια γνώση χειρισμού των ηλεκτρονικών μέσων. Το φεστιβάλ ήταν επίσης ζωντανό, δημιουργικό, εφευρετικό! Ξανασυγκινήθηκα! Εργαστήρια, ανταλλαγές βιβλίων, παιχνίδια, γκράφιτι σε μια όαση ελευθερίας στην κεντρικότερη πλατεία του Μεξικού. Το τεράστιο σκηνικό της συναυλίας που τόσο με είχε προβληματίσει (ακριβότατη παραγωγή), τελικά είχε στηθεί για μια άλλη συναυλία (ενός γνωστού ποπ παλικαριού που δεν θα κάνω τον κόπο να βρω το όνομά του) και έγινε κάποιος διακανονισμός για να το αφήσουν στους 132. Υπό τη μυρωδιά της μαριχουάνας, μια παρέλαση συγκροτημάτων, που δήλωναν όλοι 132, τόνιζαν τη σημαντικότητα του κινήματος σε αυτή την περίοδο, όπου ένας πραγματικός κρετίνος πρόκειται να γίνει πρόεδρος του Μεξικού.

Αφήστε να σας πω λίγο για τον τύπο, γιατί πραγματικά είναι ενδεικτικό πώς αυτή η δύναμη που έχει δοθεί στα ΜΜΕ μπορεί να κατασκευάσει μια προσωπικότητα από το τίποτα που μπορεί να γίνει ακόμη

ένα μέρος της πλατείας την ημέρα του φεστιβάλ

και πρόεδρος μιας χώρας.

Ο τύπος προέρχεται από οικογένεια πριιστών (αυτού του κόμματος που τον υποστηρίζει). Στην πολιτεία του Μεξικού όπου ήταν κυβερνήτης, το PRI έχει απόλυτη κυραρχία τα τελευταία 90 χρόνια! Ο Πένια Νιέτο είναι πρωταγωνιστής πολυάριθμων ανεκδότων καθώς δεν μπορεί να αποφύγει τις γκάφες. Σε ερώτηση ενός δημοσιογράφου για το ποια είναι τα τρία βιβλία που έχουν σημαδεύσει τη ζωή του, δεν κατάφερε να πει ούτε ένα τίτλο σωστό, ούτε να θυμηθεί ένα συγγραφέα. Σε άλλη φάση, δεν μπόρεσε να απαντήσει ποια είναι η τιμή της τορτίγιας (του ψωμιού σα να λέμε), λέγοντας ότι δεν είναι αυτός η κυρία του σπιτιού (μιλάμε για τραγικό τύπο, όχι αστεία)!  Φυσικά δεν ήξερε ούτε την τιμή της βενζίνης! Αλλά το πιο απίστευτο ήταν όταν σε μια παλιότερη συνέντευξη τον ρώτησαν για το θάνατο της πρώτης του γυναίκας. Διαδιδόταν ότι ήταν μπλεγμένος στο θάνατό της (γιατί φυσικά ως καλός συντηρητικός δεν μπορούσε να πάρει διαζύγιο, μπορούσε ωστόσο να κάνει τα δυο εξώγαμα που έχει). Στην ερώτηση λοιπόν του δημοσιογράφου για το πώς πέθανε η πρώτη του γυναίκα δεν μπόρεσε να απαντήσει!!!! Αυτός λοιπόν ο κρετίνος υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να είναι ο επόμενος πρόεδρος του Μεξικού…

«Μαμά, δεν έχει νόημα να πηγαίνω στο σχολείο, να κάνω τις ασκήσεις μου και να διαβάζω, αν ο κάθε ηλίθιος αδαής που δεν ξέρει να διαβάζει πλασάρεται για πρόεδρος! Δεν είναι δίκαιο! #Εγώ είμαι μίνι 132»
«Γιατί το μέλλον μάς ανήκει: #Εγώ είμαι μίνι 132»

Την επόμενη μέρα πήγα στην πορεία που κάλεσε το κίνημα, που θαρρώ πως ήταν από τις καλύτερες που έχω παραβρεθεί. Ξανασυγκινήθηκα! Εφευρετικότητα, ενέργεια, δημιουργικότητα, φαντασία! Ο κόσμος που συμμετείχε πραγματικά είχε επενδύσει χρόνο για την προετοιμασία της συμμετοχής του στην πορεία: είχαν φτιάξει πανό, κοστούμια, μάσκες, κατασκευές, συνθήματα!! Ήταν απλά καταπλητικοί!

Όλη αυτή τη βδομάδα, οι «Εγώ είμαι ο 132» την έχουν ορίσει ως εβδομάδα για τη διάσωση του Μεξικού, υπέρ της διαφάνειας στην ενημέρωση, κατά της Televisa και της διαπλοκής της, κατά του Πένια Νιέτο, υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, υπέρ της «ενημερωμένης ψήφου». Η δύναμη που δίνει το κράτος σε μια κυβέρνηση είναι πολύ μεγάλη για να αφήνεται σε κρετίνου: είναι η πλουτοπαραγωγικές πηγές, είναι οι δυνάμεις ασφαλείας, είναι η εξωτερική πολιτική, το κοινωνικό κράτος. Και ναι, συμφωνώ πως μια δύναμη όσο αριστερή κι είναι είναι απλά ρεφορμιστική όταν έρθει στην εξουσία, ότι δεν αμφισβητεί τον καπιταλισμό ούτε τους θεσμούς του, αλλά στο Μεξικό η πολιτική της τελευταίας εξαετίας είχε 80 χιλιάδες νεκρούς. Είναι πολύ βαρύ το τίμημα…

Το Σάββατο έχουν καλέσει σε παγκόσμια λαμπαδηφορία για την ειρήνη και τις δίκαιες εκλογές. Στο Μεξικό διαδίδεται ότι ποτέ δεν έχει υπάρξει η εμπειρία των ελεύθερων εκλογών. Η δυνατότητες νοθείας είναι ανυπολόγιστες (έχω ακούσει τρελά πράγματα), καθώς, ας πούμε, νοθεία είναι να αφαιρείς την εκλογική ταυτότητα από κάποιον για να του δώσεις ένα επίδομα, και πολλά άλλα. Αλλά και εμπειρίες καθαρής νοθείας την ημέρα των εκλογών, με απαγωγή και αντικατάσταση καλπών, νόθευση της καταμέτρησης κλπ.

Από το χτεσινό κλείσιμο της εκστρατείας του ΑΜΛΟ στην κεντρική πλατεία. Ίσως να ήμασταν 400 χιλιάδες. Φωτο: La Jornada/Carlos Cisneros

Στις εκλογές του 2006, ο κεντροαριστερός υποψήφιος Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ (ΑΜΛΟ), έχασε με 0,5%! Εκατομμύρια κόσμου κατέλαβαν την κεντρική πλατεία της Πόλης του Μεξικού ζητώντας επανακαταμέτρηση. Παρέμειναν για δυο-τρεις μήνες εκεί, παρά τις καλοκαιρινές βροχές, αλλά το αίτημα δεν ικανοποιήθηκε. Περίμεναν το σύνθημα του ΑΜΛΟ για το ξέσπασμα, που τελικά δεν ήρθε ποτέ. Πήγα στο κλείσιμο της προεκλογικής του εκστρατείας. Τέθηκε επικεφαλής σε μια πορεία από τον Άγγελο της Ανεξαρτησίας μέχρι την κεντρική πλατεία όπου μίλησε στους χιλιάδες υποστηριχτές του. Τι αντίθεση με τον Πένια Νιέτο που έκανε το κλείσιμο της εκστρατείας του στην Πόλη του Μεξικού σε ένα κλειστό στάδιο με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας. Οι 132 έχουν καλέσει πορεία για την επομένη των εκλογών, που διαδίδεται ότι θα ήταν οι καλύτερα περιφρουρημένες εκλογές στην ιστορία της χώρας. Την Κυριακή το βράδυ (Δευτέρα πρωί για την Ελλάδα), θα δοθούν τα αντιπροσωπευτικά αποτέλεσματα. Ούτε μπορώ να φανταστώ τι μπορεί να γίνει. Αλλά αυτή τη φορά, είμαι στο σωστό μέρος…

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.