σκανδαλώδες το σήμα καμπάνα

Φωτογραφία που πολύ μ' αρέσει, τραβηγμένη από τον σύν-τροφό μου στο ταξίδι. Ευτυχώς που οι γονείς του εικονιζόμενου παλικαριού το γέννησαν βερβεράκι και αναπαύονταν τα μάτια μας όλο το βράδυ στο πρόσωπο, το μαντήλι και την κελεμπία του. Με λακόστ και τζιν όσο να 'ναι θα 'χανε... Ευχαριστώ Α. για τη φωτο!

Φωτογραφία που πολύ μ’ αρέσει, τραβηγμένη από τον Α., σύν-τροφό μου στο ταξίδι. Ευτυχώς που οι γονείς του εικονιζόμενου παλικαριού το γέννησαν βερβεράκι και αναπαύονταν τα μάτια μας όλο το βράδυ στο πρόσωπο, το μαντήλι και την κελεμπία του. Με λακόστ και τζιν όσο να ‘ναι θα ‘χανε… Ευχαριστώ Α. για τη φωτο!

Όταν μείναμε στην όαση της Σίβας για μερικές μέρες τον Οκτώβρη μαζί με δυο φίλους, ανάμεσα στις σιουανές μας εμπειρίες ήταν και ένα βράδυ  σε μια μικρή κατασκήνωση στην έρημο. Οι εγκαταστάσεις στοιχειώδεις: ένα μακρύ ξύλινο χαμηλό τραπέζι όπου καθόμασταν γύρω του σταυροπόδι, μια τέντα ανοιχτή με στρωματάκια από κάτω για τον ύπνο κι ένα κτίσμα που στέγαζε τουαλέτα (δεν την θυμάμαι, αλλά μάλλον οι λάτρεις της χλωρίνης δεν θα την εκτιμούσαν) και μια κουζίνα (που ο φίλος μου Α. που την επισκέφτηκε την επόμενη μέρα το πρωί είπε πως χάρηκε που δεν την είχε δει πριν φάει το νοστιμότατο βραδινό μας). Πολύ κοντά είχε μια θερμή πηγή που κάναμε μπάνιο το βράδυ (έχει αρκετές τέτοιες στην ευρύτερη περιοχή της όασης).

Σιγά σιγά μας ξέχασαν και άναψε το γλέντι. Με συνοδεία δύο τουμπερλεκιών, φορώντας τις κελεμπίες και τα κεφαλομάντηλά τους, τραγουδούσαν βερβέρικα τραγούδια γύρω από το τραπέζι που φωτιζόταν με κεριά, κάτω από έναν υπέροχο ουρανό που κοίταζε την απέραντη έρημο να φτάνει πέρα από τη Λιβύη. Μάλλον το μέρος ήταν κάτι σα ‘night desert club’ γιατί συνέχισε να έρχεται κόσμος, ντόπιοι, και κάποιοι λίγοι Αιγύπτιοι. Σε κάποια φάση ήρθε κι ο Βεδουΐνος που θα έπινα καφέ μαζί του την επόμενη μέρα και απάγγελνε ποίηση. Από κάθε στροφή επαναλαμβάναμε όλοι μαζί τον τελευταίο στίχο (όχι πως καταλάβαινα τίποτα με τα επαρκή μόνο για συνεννόηση αραβικά μου). Μάλλον μόνο ένας Βέρβερος, που καψουρεύτηκε τη ναξιώτισσα φίλη μου, πρέπει να συνέχισε να μας έχει στο νου του όσο τραγουδούσε, ιδιαίτερα από όταν του είπε πως έχει ωραία φωνή. Μη φανταστείτε κανένα τρελό λαβ στόρυ στην έρημο. Αφότου είχαμε βουτήξει στην ιαματική γούρνα μού είπε στα αραβικά ότι του αρέσει η φιλενάδα μου. Τον ρώτησα αν θέλει να της το πω και μετά θυμήθηκα ότι η μοναδική φράση που ήξερε στα ελληνικά ήταν το ‘είσαι πολύ ωραία’. Αυτό ήταν! Μόλις της το ‘πε, δεν την ξανακοίταξε στα μάτια!

Κι εκεί που πίναμε το τσαγάκι μας κι ακούγαμε τα τραγούδια, ξαφνικά συνέβη: χτύπησε το κινητό! Όχι ρε γαμώτο, πλάκα μάς κάνουν. Είναι δυνατόν μέσα στη μέση της ερήμου να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Κι όμως ήταν! Και δεν ήταν το μόνο κινητό που θα χτυπούσε μέχρι το τέλος της βραδιάς.

Τι έχει φέρει το σήμα καμπάνα; Μέρη που είχαν ως κύριο χαρακτηριστικό την απομόνωση, απλά την έχασαν. Μέρη βαρβάτα, όχι αστεία πράγματα. Μιλάμε για έρημο, μιλάμε για όρη (το ίδιο μου συνέβη και στον Ψηλορείτη). Και η σχετική διαφήμιση της Κοσμοτέ είναι απόλυτα ειλικρινής!

Τι συμβαίνει λοιπόν στη διαφήμιση; Ένα ταχύπλοο φέρνει ένα ζευγάρι σε μια ερημική παραλία και φεύγει να τους αφήσει μόνους. Έλα όμως που εκεί βρίσκεται ήδη ένας τύπος και τους φέρνει τα νέα…

– Έχει…

– Τι έχει;

– Έχει σήμα, σήμα καμπάνα!

και σκάει ο τύπος απ’ τον ουρανό, φυτρώνουν δυο τροφαντοί απ’ την άμμο, φτύνουν και τ’ αποδυτήρια άλλους τέσσερις, τρέχουν και πέντε ναυαγοσώστες αλλά τι να πρωτοσώσουν… Κι εκεί που νόμιζες πως είσαι μόνος σου με το γκομενάκι σου, ότι θ’ αράξεις γυμνός στην παραλία και θα βλέπεις τα σχήματα που αλλάζουν τα σύννεφα, ξαφνικά… έχει σήμα… Μα είσαι κι εσύ μαλάκας, καλέ μου! Σε είδα στην αρχή της διαφήμισης που έψαχνες σήμα μόλις πάτησαν τα πόδια σου άμμο! Κι όταν πρόκειται για κατανάλωση, η επιθυμία σου, διαταγή τους. Καλά να πάθεις, λοιπόν!

Υ.Γ. Κι εννοείται πως μπορείς να το κλείσεις το κινητό. Αλλά κάποια μέρη πρέπει να διατηρούν τη φυσική τους απομόνωση. Αν δεν μπορείς ν’ απομονωθείς εντελώς στην έρημο και στην κορυφή του όρους, πού πρέπει να πας όταν θες να γλιτώσεις απ’ το σήμα; Απλά σκανδαλώδες!

Advertisements

επανασύνδεση με Κάιρο

Άλλο να τη βλέπεις από την τηλεόραση την καραντίνα κι άλλο να τη μυρίζεις με το μοναδικό αιγυπτιακό άρωμα!

Το αεροπλάνο μου μετά την παρατεταμένη επίσκεψή μου στην Κύπρο προσγειώθηκε στο νέο τερματικό που εγκαινιάστηκε με μια πτήση προς Γιου Ες (τυχαίο άραγε;) ένα μήνα πριν. Το Κάιρο βασικά έχει πλέον τρία αεροδρόμια σε ένα! Το αεροπλάνο μας έκανε κανονική εκδρομή εντός αυτού!

Φτάνοντας λοιπόν μας περίμενε η καραντίνα για τη γουρουνογρίπη με camera0τα πολλά ονόματα! Συνίστατο σε έναν χώρο που τον έκλειναν τρία γραφεία όπου σε παρότρυναν να γράψεις τα στοιχεία σου και την εθνικότητα (ουχί τον τόπο προέλευσης). Δίπλα περνούσες από την πυρετοκάμερα: στεκόμασταν μπροστά ένας ένας, βγάζοντας τα γυαλιά μας όσοι φορούσαμε. Το τραπέζι δίπλα στην κάμερα έγραφε καραντίνα.

Είναι πιθανό ότι στην Αίγυπτο κυκλοφόρησε η φήμη πως η γρίπη κολλάει cameraαπό τη διαδικασία ανίχνευσης, πιθανότατα απ’ τα μηχανήματα: όσοι βρίσκονταν πίσω από τα γραφεία που έδιναν τα στυλό, πίσω από την κάμερα, στα τραπέζια ελέγχου, φορούσαν μάσκες. Αυτοί που ήταν ακριβώς δίπλα τους, δεν φορούσαν τίποτα! Επέστρεψα!

Το νέο τερματικό δεν ήξερα πού ακριβώς βρισκόταν στο αεροδρόμιο και πώς θα έβγαινα στα λεωφορεία. Οπότε είχα τη φαεινή ιδέα να ρωτήσω στις ινφορμέισονς! Επεδίωξα λοιπόν με τα περήφανα αγγλικά μου να μάθω πού βρίσκονταν τα λεωφορεία που κατευθύνονταν στο κέντρο. Όταν ο υπεύθυνος με ρώτησε ποιο ξενοδοχείο έλεγα, χαμογέλασα. Ναι, είχα συνδεθεί!

Αυτό που αποκτάς στο Κάιρο είναι μια χαλαρότητα. Αυτό που θέλεις δεν πρόκειται να γίνει στην ώρα του, ενώ τείνω να πιστεύω ότι η αντίληψη/επιδίωξη της αποτελεσματικότητας είναι απλά ανύπαρκτη. Οπότε χαλαρώνεις και όλοι παίρνουν το χρόνο τους.

Χαλαρά χαλαρά μετά από κανα μισάωρο επιβιβάστηκα στο αστικό λεωφορείο και όχι αυτό του αεροδρομίου.

Τα αστικά λεωφορεία είναι μία από τις ατραξιόν του Καΐρου. Ήταν η πρώτη φορά που τα παρατηρούσα από μέσα. Αφού μ’ έκλεψε ο εισπράκτορας μισή λίρα, αφέθηκα να είμαι αντικείμενο παρατήρησης των επιβατών, καθώς ήμουν η μοναδική γυναίκα για τη μισή διαδρομή (μπήκαν στη συνέχεια άλλες δύο) και η μόνη ξένη και μη μαντηλοφορούσα. Ως αντικείμενο παρατήρησης ήταν δύσκολο να σηκώσω την κάμερά μου για να τραβήξω βίντεο των απίστευτων επιβιβάσεων και αποβιβάσεων.

Τα αστικά λεωφορεία έχουν τις πόρτες τους μονίμως ανοιχτές και… δεν σταματούν σε στάσεις, οι οποίες δεν είναι άλλωστε συγκεκριμένες. Η επιβίβαση και η αποβίβαση γίνονται εν κινήσει. Καθώς είχα καθίσει δίπλα στην πόρτα είχα τη δυνατότητα να απολαύσω αυτές τις ακροβασίες. Φανταζόμουν αυτούς τους επιβάτες παιδιά ν’ ανεβοκατεβαίνουν στο λεωφορείο για πλάκα, όπως τους πιτσιρικάδες που είχαμε δει στο τραμ της Αλεξάνδρειας. Ενήλικας δύσκολα αποκτάς αυτή τη δεξιότητα. Κι αν η ανάβαση φαινόταν εφικτή, στην πρώτη κατάβαση που είδα πήγαν να καλύψω το στόμα μου πριν φωνάξω έπεσε! Όσοι ήθελαν να κατεβούν έβγαζαν το μισό τους σώμα έξω από το λεωφορείο, λύγιζαν τα πόδια και κατέβαζαν γρήγορα ένα ένα πόδι. Σας βεβαιώ ότι μοιάζει σχεδόν αδύνατο!

Το λεωφορείο άδειασε σχεδόν μέχρι να φτάσουμε στην τερατώδη πλατεία Ταχρίρ, που, δεν ξέρω με ποιο τρόπο, θα την αδειάσουν, είπαν, στις αρχές Ιουνίου που θα ‘ρθει ο Ομπάμα στο Κάιρο. Κι ενώ υπήρχαν κενές θέσεις, οι πιστοί θαυμαστές μου παρέμειναν όρθιοι να με παρατηρούν. Γκόμενα δεν με λέτε. Είμαι απλά ξένη! Αν και στο πρώτο καμάκι που μου έκαναν μόλις κατέβηκα με τη βαλίτσα μου και κατευθυνόμουν προς το σπίτι, μου είπαν ότι μοιάζω με Αιγύπτια! Μήπως μιλούσα αγγλικά; Καλώς όρισα…

Published in: on Μαΐου 21, 2009 at 12:53  Comments (1)  

street dress code

Διάλογος σε βιντεοκλήση με τη μητέρα μου πριν από λίγο:

– (μάνα)  Α, βλέπω φοράς μακρυμάνικο.

– (εγώ)  Ναι, ετοιμαζόμουν να βγω.

– (μ)  Ώστε έχει κρύο δηλαδή έξω…

– (ε) Όχι, έξω έχει Αίγυπτο…

(Ο υδράργυρος σήμερα αγγίζει τους 30 βαθμούς…)

Τι καιρό κάνει εδώ, ωέω; Η φωτο τραβήχτηκε πριν δύο βδομάδες και είχε σίγουρα πάνω από 30 βαθμούς

Τι καιρό κάνει εδώ, ωέω; Η φωτο τραβήχτηκε πριν δύο βδομάδες και είχε σίγουρα πάνω από 30 βαθμούς

Την... ίδια μέρα

Την... ίδια μέρα (μα είναι τρελοί αυτοί οι Αιγύπτιοι;)

Και μια πιο οριεντάλ τραβηγμένη την ίδια μέρα (εκείνη με τους άνω των 30 βαθμούς)

Και μια πιο οριεντάλ τραβηγμένη την ίδια μέρα (εκείνη με τους άνω των 30 βαθμούς)

Published in: on Απρίλιος 25, 2009 at 16:59  7 Σχόλια