η ωραιότητα του ‘ωραίου’

Το συγκεκριμένο post δεν συνιστά θεωρία, αλλά σκέψεις πάνω σε μια λέξη. Δεν τρέφω καμία ιδιαίτερη εκτίμηση στους αρχαίους ‘ημών’, ‘υμών’, ‘αυτών’ ή όποιων. Έχουν πει μερικά πετυχημένα. Αλλά στο παρακάτω απλά υποκλίνομαι…

Η ελληνκή γλώσσα έχει δύο λέξεις για να αναφερθεί στην ομορφιά: το όμορφος και το ωραίος. Το όμορφος έχει να κάνει με τη μορφή (>εύμορφος), με αυτό που φαίνεται δηλαδή. Με το περιτύλιγμα. Το ωραίος όμως είναι πραγματικά βαθύς όρος.

Η λέξη ωραίος, λοιπόν, βγαίνει από την ώρα. Ωραίος είναι αυτός που είναι στην ώρα του.

Κάντε μια παύση και σκεφτείτε το…

——————————————————————————–

Κάτι είναι ωραίο λοιπόν, όταν έχει το σωστό timing. Μια ωραία σχέση, ένας ωραίος χωρισμός, ένας ωραίος καφές με φίλους, μια ωραία δουλειά, ένα ωραίο βιβλίο, μια ωραία ατάκα, μια ωραία συζήτηση…..

Όταν κάτι δεν είναι στην ώρα του, μπορεί να είναι όμορφο, αλλά δεν είναι ωραίο. Και κάτι που είναι ωραίο δεν είναι απαραίτητα όμορφο.

Νομίζω πως είναι ωραίο να κλείσει εδώ αυτό το post. Έχετε δουλειά για το σπίτι…

Advertisements
Published in: on Μαρτίου 27, 2009 at 02:13  Comments (1)  

Θεωρία περί σχέσεων και σχετιζομένων (για παθόντες και μη μαθόντες)

Τη θεωρία που ακολουθεί έχω μοιραστεί με διάφορους φίλους (όπως και όλες τις υπόλοιπες φυσικά!) και έχω δεχτεί διάφορες κριτικές. Υποψιάζομαι κυρίως επειδή την υποστηρίζω χωρίς φόβο αλλά με πάθος και θεωρώ ότι έχει καθολική εφαρμογή! Την αναπτύσσω και από αυτό το βήμα λοιπόν και δέχομαι κριτική…

Σημαντική σημείωση: Η θεωρία αφορά τις ερωτικές σχέσεις και μόνο.

Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία λοιπόν οι άνθρωποι στις ερωτικές τους σχέσεις χωρίζονται σε δύο γενικές κατηγορίες: σε αυτούς που χρειάζονται όρια και σε αυτούς που δεν χρειάζονται όρια. Θα ξεκινήσω με ένα παράδειγμα που έχω χρησιμοποιήσει τις τελευταίες φορές που έχω αναπτύξει τη θεωρία:

Είναι βραδάκι. Είστε με τον ερωτικό σας σύντροφο σ’ ένα μπαράκι. Έχετε χρονοδιάγραμμα για μια πολύ σημαντική δουλειά και πρέπει να γυρίσετε στο σπίτι για να δουλέψετε. Λέτε λοιπόν στον ερωτικό σας σύντροφο ότι λυπάστε, αλλά πρέπει να φύγετε. Οι εκδοχές για το τι θα ακολουθήσει είναι δύο ανάλογα με την κατηγορία στην οποία ανήκει ο ερωτικός σας σύντροφος (δεν εξετάζουμε τη δική σας περίπτωση προς το παρόν):

Εκδοχή α΄ (ο ερωτικός σας σύντροφος ανήκει στην κατηγορία που χρειάζεται όρια [στο εξής ΧρΟ]): Σας λέει να μείνετε για ένα τσιγάρο ακόμη. Ίσως το προχωράει ακόμη περισσότερο και σας θυμίζει ότι δεν δουλεύετε συνήθως τα βράδια και σας παροτρύνει να περάσετε μαζί το υπόλοιπο βράδυ και να σηκωθείτε νωρίς την επομένη για να δουλέψετε.

Εκδοχή β΄ (ο ερωτικός σας σύντροφος ανήκει στην κατηγορία που δεν χρειάζεται όρια [στο εξής ΔΧρΟ]): Σας λέει ΟΚ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα ήθελε να περάσει μαζί σας το βράδυ. Πληρώνετε και φεύγετε. Αυτό .

Για το πώς θα αντιδράσετε εσείς, εξαρτάται και πάλι από την κατηγορία στην οποία ανήκετε:

Εκδοχή α΄ (ανήκετε στην κατηγορία ΔΧρΟ και ο σύντροφός σας στην κατηγορία ΧρΟ): επιμένετε ότι πρέπει να φύγετε, αλλά αφού σας το ζητάει κάθεστε για ένα τσιγάρο ακόμη. Μετά από αυτό ανάβετε και δεύτερο γιατί δεν σας αφήνει να φύγετε και δεν θέλετε να του/της χαλάσετε χατήρι. Θεωρείτε ότι είναι σημαντικό για το σύντροφό σας να μείνετε και πείθετε τον εαυτό σας ότι στην πραγματικότητα δεν σας στοιχίζει τίποτα. Ο αγώνας ισχύος συνεχίζεται. Ανάλογα με το πόσο πιεστικό είναι το χρονοδιάγραμμα της δουλειάς, μπορεί να καταφέρετε να φύγετε μετά από καμιά ώρα ή τελικά να υποχωρήσετε και να περάσετε το βράδυ μαζί. Το πρωί θα βλαστημάτε που υποχωρήσατε γιατί έχετε μείνει πίσω στη δουλειά και πιθανότατα θα το θυμηθείτε την επόμενη φορά που θα τσακωθείτε έχοντας καταχωρίσει το περιστατικό ως ‘θυσία’. Ο/Η σύντροφός σας ούτε που θα το θυμάται, καθώς είχε θεωρήσει σημαντικό.

Εκδοχή β΄ (ανήκετε στην κατηγορία ΧρΟ και ο σύντροφός σας επίσης): Επιμένετε με πυγμή, αλλά και τρυφερότητα, ότι πραγματικά αν μπορούσατε θα μένατε για εκείνο το τσιγαράκι, αλλά δυστυχώς είναι αδύνατο. Ο σύντροφός σας το αποδέχεται. Πληρώνετε και φεύγετε.

Η κατηγορία ΔΧρΟ αντιλαμβάνεται τη σχέση ως » ‘κορίτσι μου όλα για σένα’, αλλά ξέρω ότι δεν θα πάρεις όσα με βλάπτουν ή βλάπτουν τη σχέση μας». Η κατηγορία ΧρΟ θεωρεί ότι για να είναι μια σχέση καλή πρέπει να είναι ευχαριστημένα και τα δύο μέρη της. Οπότε διεκδικεί δυναμικά όλα όσα θεωρεί ότι χρειάζεται και κρατά για πάρτη της αυτά που θα την βλάψουν αν τα παραχωρήσει.

Τη φράση ‘μείνε λίγο ακόμη’ ο ΔΧρΟ, κρίνοντας από τον εαυτό του, τη μεταφράζει ως ‘μείνε, σε χρειάζομαι’. Και ο ΔΧρΟ μένει, ακόμη κι αν πιέζεται. Ο ΧρΟ ακούει τη φράση ως έχει και κινείται αναλόγως: μένει, αν μπορεί να μείνει, ή φεύγει.

Την ίδια φράση, ο ΔΧρΟ τη λέει μόνο όταν πραγματικά το χρειάζεται. Αν ο σύντροφος είναι ΔΧρΟ επίσης, το αντιλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο και μένει. Αν είναι ΧρΟ, την ακούει ως έχει και κινείται αναλόγως (βλ. παραπάνω). Αν φύγει, ο ΔΧρΟ πληγώνεται αλλά δεν λέει τίποτα συνήθως. Ξεχνάει να βάλει τη μαγική λέξη ‘σε χρειάζομαι’. [ΔΧρΟ προς ΧρΟ: ‘Γιατί, σου ζήτησα ποτέ να μείνεις όταν δεν το χρειαζόμουν πραγματικά;‘. ΧρΟ προς ΔΧρΟ: ‘Και γιατί δεν μου το είπες; Πρέπει να μυρίσω τα νύχια μου για να το καταλάβω;‘]

Όταν ανήκουν και οι δύο στην ίδια κατηγορία τα πράγματα είναι απλά: Στην κατηγορία ΧρΟ, βάζουν και οι δύο τα όριά τους και τελειώνει η ιστορία. Στην κατηγορία ΔΧρΟ, τα δύο μέρη προσπαθούν να καταλάβουν τι θέλει ο άλλος και προσπαθούν να μην ξεπεράσουν τα όρια του συντρόφου και τον πληγώσουν.

Ο εφιάλτης αρχίζει όταν τα δύο μέρη ανήκουν σε διαφορετικές κατηγορίες. Σε αυτή την περίπτωση πραγματώνεται το γηπεδικό σύνθημα ‘οι από δω γαμάνε τους από κει‘ (συγχωρέστε μου την αθυροστομία). Τα πάντα εξελίσσονται σε έναν αγώνα ισχύος όπου ο ΔΧρΟ υποχωρεί στις διεκδικήσεις του ΧρΟ. Όσο προχωράει η σχέση, τόσο ο ΔΧρΟ χάνει έδαφος σε όλα τα επίπεδα και μέχρι να τελειώσει η σχέση έχει χάσει και τον ίδιο τον εαυτό του. Αν η σχέση δεν τελειώσει, διαιωνίζει μια νοσηρή κατάσταση στην οποία κανένας από τους δύο δεν είναι ευχαριστημένος: ο ΧΟ δεν βλέπει πλέον στον ΔΧρΟ εκείνον το δυναμικό άνρθωπο που είχε γνωρίσει και ο ΔΧρΟ πλέον δεν είναι ο ίδιος και επιπλέον έχει αποκτηνώσει τον ΧρΟ.

Πιθανή αιτία που διαμορφώνει τις κατηγορίες

Δυστυχώς το δείγμα που έχω εξετάσει δεν είναι ικανό για να προτείνω μια κάτι με βεβαιότητα. Μια πιθανή αιτία είναι η εξής:

Εξαρτάται από τα όρια που θέτει η οικογένεια στο κάθε άτομο. Αν η οικογένεια αφήνει το νεαρό άτομο ελεύθερο, αυτό αναγκάζεται να βάλει τα δικά του όρια και να τα διεκδικεί, με πρώτο έδαφος διεκδίκησης τους ίδιους τους γονείς. Σε αυτή την περίπτωση είναι πιθανό ότι θα ενταχθεί στην κατηγορία ΧρΟ. Όταν τα όρια που θέτει η οικογένεια είναι ισχυρά είναι πιθανότερο ότι θα ενταχθεί στην άλλη κατηγορία (εδώ η θεωρία έχει ένα κενό που το αναγνωρίζω).

Αυτός είναι ο λόγος που συνήθως περισσότερες γυναίκες ανήκουν στην κατηγορία ΔΧρΟ και περισσότεροι άνδρες στην ΧρΟ. Ακόμη και στην ίδια οικογένεια, το αγόρι έχει περισσότερες ελευθερίες (π.χ. για το πόσο αργά θα μείνει έξω το βράδυ, τι θα φορέσει, με ποιους θα βγει, στο αν θα έχει ή όχι σχέση κλπ).

Η λύση

ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΥΓΙΗ ΣΧΕΣΗ. Η  μόνη εξαίρεση, που επιβεβαιώνει τον κανόνα, είναι να υπάρχει ύψιστος βαθμός συνειδητοποίησης και από τις δύο πλευρές, πράγμα που σπανίως συμβαίνει.

Η αλλαγή κατηγορίας είναι αδύνατη. Μπορούμε να διαχειριστούμε δομικά χαρακτηριστικά μας, αλλά όχι να γίνουμε άλλοι άνθρωποι. Όσο πιο σύντομα το συνειδητοποιήσετε, τόσο γρηγορότερα θα πάψετε να βασανίζεστε!

Είπα και ελάλησα και αμαρτία ουκ έχω!

Υ.Γ. Η αναγνώριση κατηγορίας του ‘άλλου’ στις ερωτικές σχέσεις είναι εύκολη, ασφαλής και ταχύτατη. Ο ‘άλλος’ αποκαλύπτεται συνήθως πολύ σύντομα.

Published in: on Μαρτίου 23, 2009 at 21:46  6 Σχόλια