σκατά στους σπιτονοικοκύρηδες, από όπου κι αν προέρχονται

(Αλεξάνδρεια) Χτες ήρθε στο σπίτι μια πανικοβλημένη φίλη. Η θεια της πούλησε το σπίτι που φιλοξενούνταν για να πάει προσκύνημα στη Μέκκα (το προσκύνημα είναι ολόκληρη επιχείρηση που για την Αίγυπτο έχει ταρίφα 50.000 λίρες. Υπάρχει όμως και η επιλογή της όμρα, προσκύνημα που μπορεί να γίνει οποιαδήποτε εποχή του χρόνου κι όχι το μήνα του Ραμαζανιού, το οποίο έχει ταρίφα 20.000 λίρες. Μην κάνετε τη μετατροπή: είναι πολλά, πάρα πολλά λεφτά). Η φίλη πρέπει να μετακομίσει άμεσα. Έκανε λοιπόν το απονενοημένο διάβημα να δώσει σ’ έναν τύπο 400 λίρες μπροστά, που επειδή το σπίτι είναι κοντά στη θάλασσα το νοικιάζει το καλοκαίρι 200 λίρες τη μέρα. Αν μέσα σε δυο μέρες δεν έφερνε τα υπόλοιπα λεφτά (1000 λίρες για το νοίκι, δηλαδή 600 λίρες υπόλοιπο) και 1000 για εγγύηση, οι 400 λίρες θα έκαναν φτερά. Επιπλέον, στην πορεία, ο μεσίτης που της έκανε το κονέ ήθελε κι αυτός άλλες 1000 λίρες (ένα ενοίκιο). Της είπε ότι δεν θα ήταν μόνο για εκείνον: πήρε τηλέφωνο άλλους δυο μεσίτες για να της βρει το σπίτι, οπότε το ποσό θα μοιραζόταν. Η φίλη ήρθε απελπισμένη στο σπίτι μου.

Βρίσκομαι σε μια λαϊκή γειτονιά και μένω σε ένα συγκρότημα εργατικών πολυκατοικιών. Το κτίριο που μένω έχει πέντε ορόφους, χωρίς ασανσέρ φυσικά, και δυο εισόδους που αντιστοιχούν σε 10 διαμερίσματα η καθεμιά (δυο διαμερίσματα στον όροφο). Κάθε διαμέρισμα έχει δυο δωμάτια, κουζινάκι και τουαλέτα. Στην απέναντι εργατική πολυκατοικία, τα διαμερίσματα  είναι μεγαλύτερα και προορίζονταν για οικογένειες, ενώ η δική μας για νεαρά ζευγάρια. Φυσικά τα νεαρά ζευγάρια έκαναν παιδιά, έτσι στο από κάτω διαμέρισμα οι γείτονες έχουν τέσσερα, ενώ στο άλλο η γειτόνισσα μεγάλωσε σε αυτό τα έξι παιδιά της.

το δωμάτιό μου

το δωμάτιό μου: φανταστείτε το με στρώματα πάνω κάτω και 10 άτομα

Στην περιοχή καταφεύγουν φτωχοί φοιτητές και φοιτήτριες. Οι σπιτονοικοκύρηδες έχουν βρει καταπληκτική επιχειρηματική ιδέα: γεμίζουν τα διαμερίσματα κρεβάτια και νοικιάζουν το κρεβάτι 150-300 λίρες το μήνα. Αυτή την επιχείρηση θέλει να κάνει κι ο γαμοσπιτονοικοκύρης μου, που αγόρασε το διαμέρισμα που μένω το Φλεβάρη για επένδυση. Έχει βάλει στα δυο δωμάτια τρεις κουκέτες στο ένα και δυο στο άλλο: σύνολο 10 κρεβάτια όπου θα μείνουν από το Σεπτέμβρη 10 φοιτήτριες με 300 λίρες η καθεμιά. Θέλει να παίρνει δηλαδή για τα δυο δωμάτια 3.000 λίρες, ενώ ο μισθός 12ωρου που δουλεύουν οι περισσότεροι νέοι/ες είναι 1.000 λίρες (χωρίς ασφάλεια φυσικά). [Σημειωτέον εγώ πληρώνω 900 λίρες (90 ευρώ), που είναι πολλά λεφτά για την Αίγυπτο, αλλά δεδομένου ότι τα σπίτια είναι υπερτιμημένα, είναι καλά.]

Πήγαμε λοιπόν με τη φίλη να δούμε ένα άλλο διαμέρισμα στη γειτονιά. Είχε δυο δωμάτια, μικρή κουζίνα, μπάνιο και σαλόνι μοιρασμένο στη μέση με μια ντουλάπα: η τραπεζαρία είχε μετατραπεί σε υπνοδωμάτιο με δυο τεράστια κρεβάτια. Τα άλλα δωμάτια είχαν τρία κρεβάτια (δυο διπλά, ένα μονό) και δυο (ένα διπλό κι ένα μονό) αντίστοιχα. Θα πήγαινε το νοίκι με το κρεβάτι ή με χώρο στο κρεβάτι, οπότε στα διπλά θα κοιμούνταν δυο φοιτήτριες; Δεν το ξέρω. Σε κάθε περίπτωση το σπίτι προοριζόταν τουλάχιστον για 7 άτομα, με 300 λίρες το κεφάλι.

IMG_8140

η άλλη όψη του δωματίου μου. Κι επειδή η ζωή στις φυλακές πρέπει να είναι χειρότερες από αυτή που βιώνουν τα φτωχότερα στρώματα κάθε περιοχής, ξέρω περίπτωση που στοιβάχτηκαν για τρεις μήνες 30 άτομα σ’ ένα κελί χωρίς κρεβάτια.

Θα μπορούσα να πω πολλές ιστορίες, καθώς έχω νοικιάσει πολλά σπίτια σε διαφορετικές χώρες. Αλλά θαρρώ πως δεν χρειάζεται. Είμαι σίγουρη ότι έχετε τις δικές σας. Αυτό που βγαίνει ως συμπέρασμα αβίαστα είναι ότι υπάρχει μια γαμημένη παγκόσμια φάρα που λέγεται ιδιοκτήτες-σπιτιών-προς-ενοικίαση. Η φάρα αυτή είναι άπληστη και βγάζει από τη μύγα ξίγκι, καθώς συχνά τα σπίτια τους ενίοτε είναι εξίσου άθλια με τους ίδιους. Κι αυτό γιατί η ίδια η ιδέα του να έχεις ένα ακίνητο για επένδυση, από το οποίο βγάζεις λεφτά με ελάχιστη έως καθόλου δουλειά, είναι από τη φύση της εκφυλιστική. Δεν υπάρχει καλός σπιτονοικοκύρης/ά. Είναι όλοι το ίδιο γαμημένα μαλάκες. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Κι αν νομίζετε ότι πέσατε στην εξαίρεση, είναι γιατί ακόμη δεν έχουν θιχτεί τα συμφέροντά του/της. Μόλις νιώσει την απειλή, θα δείξει τα δόντια και το πραγματικό του/της πρόσωπο.

Η φίλη είναι τώρα στο δρόμο για να δει ένα άλλο σπίτι στο κέντρο: δωμάτιο μόνη της 800 λίρες ή με συγκάτοικο στο δωμάτιο για 300. Σκέφτεται πως αν είχε λίγο κεφάλαιο, θα μπορούσε να το κάνει επιχείρηση: να νοικιάσει ένα άδειο τεσσάρι στο κέντρο με 2.000 λίρες, να το επιπλώσει, και μετά να νοικιάζει τα δωμάτια σε ξένους με 1000-1.800 λίρες το μήνα. Θα μπορούσε ακόμη να το κάνει και με τη μέρα, καθώς υπάρχει κόσμος που δίνει 200 λίρες τη μέρα: μια βδομάδα 1000 λίρες. Έτσι θα βγάζει εκείνη το νοίκι της και θα ’χει κι ένα μισθό καλύτερο από αυτόν που παίρνει ο κόσμος στο 12ωρο. Και κάπως έτσι, τόσο απλά, υπάρχει γύρω σου ένα ολόκληρο υποστηριχτικό περιβάλλον που σε οδηγεί στον εκφυλισμό…

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2016/08/02/%cf%83%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac-%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%83%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%ba%cf%8d%cf%81%ce%b7%ce%b4%ce%b5%cf%82-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%8c%cf%80/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. σκατά φίλε μου, σκατά…

    • «φίλη μου», περικαλώ 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: