εντομοφαγία (ζωντανών και μη εντόμων) στο Μεξικό

Αναγκαία διευκρίνιση κατόπιν πιεστηρίου: Προβληματίστηκα αν θα έπρεπε να ανεβάσω ένα τόσο άσχετο ποστ. Εδώ καράβια χάνονται και το μουνί χτενίζεται. Κι αποφάσισα να χτενιστώ. Έτσι, για μια ανάσα. Για κάτι άλλο. Για μια βόλτα χωρίς λόγο βρε αδερφέ. Κι έτσι χωρίς τύψεις το ανέβασα. Και μετά ήρθε το σχόλιο της Enfant de l’Haute Mer ότι ο ΟΗΕ προτείνει εντομοφαγία ως λύση στον υποσιτισμό. Το ‘γραψε πριν δυο μήνες ο Independent. Ε, όχι! είπαμε να χτενιστούμε, αλλά να συνηγορήσω και στον ΟΗΕ παραπάει. Μήπως έτσι απ’ τον μικρό (εγώ είμαι ο μικρός) δημιουργείται ένα κλίμα, ένα κάτι, που κάποια στιγμή γιγαντώνεται; Τι να πω; Διευκρινίζω λοιπόν ότι η παρούσα ανάρτηση δεν είναι πρόταση για τον υποσιτισμό (μα τι σκέφτηκαν οι γελοίοι! Άι σιχτίρ από κει! Γελοίοι, μαλάκες, ελεεινοί!). Είναι απλά μια βόλτα σε ώρα που δεν έχει κληθεί πορεία. Είναι μια βόλτα στο ηλιοβασίλεμα με ωτασπίδες για να μην ακούγονται τα αυτοκίνητα. Μια βόλτα που σκέφτεται πως ο κόσμος μπορεί να είναι αλλιώς πέρα από τις πολυκατοικίες. Απλά μια βόλτα, ρε γαμώτο. Τίποτ’ άλλο! Διευκρίνιση τέλος.

Ο Marvin Harris, στο πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του Η ιερή αγελάδα και ο βδελυρός χοίρος (μτφ. Νίκος Κωνσταντόπουλος, εκδ. Τροχαλία, Αθήνα 1989), λέει ότι είναι πολύ λίγες οι βιολογικά ακατάλληλες τροφές για τον άνθρωπο. Οι διατροφικές συνήθειες δεν καθορίζονται ούτε από τη βολικότητα ούτε από τη γεύση, αλλά από οικολογικούς περιορισμούς και μία συνάρτηση κόπου/διατροφικού οφέλους για την παραγωγή ή τη θήρευση της τροφής.

εντομοφαγία

πλανόδια πώληση τηγανητών εντόμων στην Μπανγκόκ (Ταϊλάνδη). Δυστυχώς τέτοια ποικιλία δεν συνάντησα στο Μεξικό…

Τo σχετικό λήμμα της wikipedia για την εντομοφαγία μάς αποκαλύτπει ότι η εντομοφαγία δεν συνιστά μια περιθωριακή διατροφική πρακτική: 3.071 διαφορετικές εθνοτικές ομάδες σε 130 χώρες τρώνε 2.086 είδη εντόμων!* Όπως αναφέρει ο Harris, η διατροφική τους αξία συναγωνίζεται εκείνη του κόκκινου κρέατος (σελ. 176-177) [αυτό σκέφτηκα να το βγάλω μετά το σχόλιο της Enfant, αλλά δεν θα αυτολογοκριθώ. Αυτολογοκρίνομαι σ’ άλλα και σ’ άλλα. Είπαμε: φαντασιακή βόλτα κάνουμε εδώ σε εξωτική παραλία.]

frieda kahlo xoloitzcuintle

ο γυμνός μικρόσωμος μεξικανικός σκύλος ονόματι xoloitzcuintle συνιστούσε αγαπητό έδεσμα. Με κρέας του φτιαχνόταν η νοστιμότατη σούπα pozole, ακόμη αγαπητή σε πολλά μέρη του Μεξικού [και γιατί να μην τρώμε σκύλους δηλαδή, γελοίοι κύριοι του ΟΗΕ; Άι σιχτίρ από κει…]

Στο Μεξικό τα μεγάλα θηλαστικά έφτασαν με τους αποίκους. Μέχρι τότε οι ντόπιοι κάλυπταν τις ανάγκες ζωικών πρωτεϊνών με μικρά θηλαστικά (συμπεριλαμβανομένων τρωκτικών και σκύλων) και… έντομα.

Τα armadillo πλέον βρίσκονται υπό εξαφάνιση. Συνιστούσαν αγαπητή τροφή στο Μεξικό. Το κέλυφός τους χρησιμοποιείται ακόμη, αν και σπάνια πλέον, στην κατασκευή χαράνας (μικρή κιθάρα)

Το armadillo πλέον βρίσκεται υπό εξαφάνιση. Συνιστούσε αγαπητή τροφή στο Μεξικό. Το κέλυφός τους χρησιμοποιείται ακόμη, αν και σπάνια πλέον, στην κατασκευή χαράνας (μικρή κιθάρα)

Πλέον τα έντομα στο Μεξικό θαρρώ πως πωλούνται μόνο ως μπυρομεζές (ή μεσκαλομεζές, καλύτερα). Ενδεικτικά ένα μικρό πιατάκι (=ένα σακουλάκι) τηγανητοί γρύλλοι (chapulines) πωλούνται στην αγορά της Οαχάκα 10 πέσος, ενώ στην Πόλη του Μεξικού φτάνει τα 20 πέσος (ενδεικτικά, η τρέχουσα τιμή ενός ολόκληρου κοτόπουλου είναι 36 πέσος). Στην Κουερναμπάκα τους βρήκα 20 και 50 πέσος (ανάλογα την ποσότητα).

αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με τηγανιτά έντομα, γρύλλους, στην αγορά του Τεπίτο στην Πόλη του Μεξικού

αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με τηγανητά έντομα, γρύλλους, στην αγορά του Τεπίτο στην Πόλη του Μεξικού

Οπότε πλέον δεν μιλάμε για κάτι που συνιστά μέρος της καθημερινής δίαιτας, αλλά για… μεζέ!

το στόμα είναι δικό μου

το στόμα είναι δικό μου

Οι τηγανητοί και ψιλοξυδάτοι γρύλλοι απαντώνται στην Οαχάκα, από την οποία φεύγουν και για άλλα μέρη του Μεξικού.

chapulines (γρύλλοι) διαφόρων μεγεθών στην αγορά της Οαχάκας. Όσο μεγάλωνε το μέγεθος, αυξανόταν και η τιμή

chapulines (γρύλλοι) διαφόρων μεγεθών στην αγορά της Οαχάκας. Όσο μεγάλωνε το μέγεθος, αυξανόταν και η τιμή

Στο Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας στην πολιτεία της Τσιάπας έφαγα τον Απρίλη (δεν υπάρχουν το χειμώνα) μεγάλα μαύρα μυρμήγκια τα οποία δυστυχώς δεν έβγαλα φωτογραφία (μπορείτε να τα δείτε εδώ). Εξαιρετικός μπυρομεζές. Στην αγορά της Λα Μερσέδ, στην Πόλη του Μεξικού, βρήκα και μύγες για σάντουϊτς, τις οποίες όμως δυστυχώς δεν δοκίμασα, προτιμώντας να αγοράσω τσαπουλίνες.

Αλλά το καλύτερο σας το έχω για το τέλος. Τα jumiles είναι κάτι μεταξύ βρωμούσας και κοριού. Και στην πολιτεία του Morelos, δίπλα από την πολιτεία του Μεξικού, τα τρώνε… ζωντανά.

jumile

jumil

Πριν φύγω λοιπόν από το Μεξικό, πέρσι το Μάη, έκανα μια βόλτα από την Κουερναμπάκα. Και μέρος της εμπειρίας μου καταγράφω στο παρακάτω «απολαυστικό» βιντεάκι (όπου βλέπετε άκυρο πλάνο, είναι στο πλαίσιο της προσπαθειας κατά την επεξεργασία του βίντεο να μη φανεί η μούρη μου στο τελικό αποτέλεσμα). Με τις υγείες σας!

Τι γεύση έχουν; Περίεργη και ενδιαφέρουσα. Έχετε μυρίσει φρεσκοπεθαμένο κοριό; Έχει μια πολύ ιδιαίτερη και ωραία (εμένα τουλάχιστον μ’ αρέσει) μυρωδιά. Αν είχε γεύση, θα ήταν αυτή!

Να πω τέλος ότι επιστρέφοντας στην Ελλάδα από το Μεξικό τον Ιούνιο του 2011 έφερα μαζί μου μια σακούλα τσαπουλίνες. Περιττό να σας πω ότι μόνο λίγοι δοκίμασαν…

—————————————————————–

* Ο Marvin Harris στο προαναφερθέν βιβλίο αναφέρει ότι η εντομοφαγία δεν ήταν άγνωστη στην Ευρώπη. Ο Αριστοτέλης ήταν τόσο εξοικειωμένος με την κατανάλωση τζιτζικιών ώστε να προτείνει ότι έχουν καλύτερη γεύση στο στάδιο της νύμφης, πριν να βγάλουν φτερά, ενώ ο Αριστοφάνης γράφει ότι σε κάποιες φτωχές τάξεις της Αθήνας έτρωγαν ακρίδες. Η εντομοφαγία δεν ήταν άγνωστη ούτε στην Ιταλία (σελ. 175-176).

Advertisements
Published in: on Ιουλίου 14, 2013 at 19:26  2 Σχόλια  

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2013/07/14/%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%bf%cf%86%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%8e%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b7-%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%8c%ce%bc%cf%89%ce%bd-%cf%83/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 ΣχόλιαΣχολιάστε

    • Μάλιστα… Για μένα ήταν απλά μια προσπάθεια να καταπολεμήσω τη σημερινή μου κατάθλιψη, σκεπτόμενη τις φάτσα όποιου και όποιας διαβάσει το ποστ (επίσης ήταν ωραίο που ξαναείδα φωτογραφίες και βίντεο από μέρη και ανθρώπους)… Φαίνεται ωστόσο πως ήταν κακό το τάιμίνγκ (μα τόσο κοντά με τον ΟΗΕ πια; Να κάνω κανα αγιασμό;).

      Ο ΟΗΕ έχει πολλάκις αποδείξει τις ικανότητές του στη μπουρδολογία και τη μπουρδοπράξη που δυστυχώς δεν είναι προϊόν βλακείας. Όπως φαίνεται από την ανάρτηση, ακόμη και σε μια χώρα όπως το Μεξικό που έχει παράδοση εντομοφαγίας, το σπορ έχει μετατραπεί σε ακριβή γκουρμεδιά.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: