περί διάδρασης…

Τον Αύγουστο επισκέφτηκα για τρεις βδομάδες την Κούβα, εκ των οποίων τις δύο πρώτες τις πέρασα με μια λατινοαμερικάνικη αποστολή αλληλεγγύης στην επανάσταση. Αριθμούσαμε γύρω στα 150 άτομα από οχτώ διαφορετικές χώρες: τρεις γαλλόφωνες (Μαρτινίκα, Γουαδελούπη και Κεμπέκ) και οι υπόλοιπες ισπανόφωνες (Μεξικό, Κολομβία, Περού, Άγιος Δομίνικος, Εκουαδόρ). Οι πιο πολυάριθμες ομάδες ήταν του Μεξικού και της Κολομβίας (πάνω από 50 άτομα η καθεμιά), ενώ αρκετοί από τους συμμετέχοντες δεν έρχονταν για πρώτη φορά. Εκατόν πενήντα άτομα σε ένα κοινό χώρο που τους ένωνε η αλληλεγγύη ή απλά η περιέργεια για την Κούβα. Το ηχογραφημένο κοκκόρι μας ξυπνούσε όλους το πρωί, τρώγαμε μαζί, μεταφερόμασταν στα ίδια λεωφορεία και ακολουθούσαμε το κοινό πρόγραμμα δραστηριοτήτων (αγροτικές εργασίες, παρουσιάσεις, συζητήσεις). Πολλοί είχαν μια πλούσια κινηματική ιστορία να διηγηθούν, μέλη αντάρτικων, φοιτητικών και εργατικών κινημάτων, άντρες γυναίκες, νέοι και νέες, με μια ηλικιακή γκάμα που άρχιζε από τα έξι μέχρι τα ογδοντακάτι.

Θα έλεγε κανείς ότι το μέρος συνιστούσε ιδανικό συνθήκη για διάδραση, για την ανακάλυψη αυτής της Λατινικής Αμερικής του Μπολίβαρ και του Τσε όπου αυτά που ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που χωρίζουν. Κι όμως… Ίσως ήμουν η μόνη που έπαιρνα την άδεια και καθόμουν σε όλες τις παρέες, σε όλα τα τραπέζια. Κάθισα ακόμη και με τους γαλλόφωνους, παρόλο που τα γαλλικά μου είναι σχεδόν ανύπαρκτα. Συνέβαινε λοιπόν το εξής ενδιαφέρον: καθένας καθόταν με τα άτομα της χώρας του, παρόλο που ούτε αυτούς τους ήξερε. Στην ομάδα του Μεξικού που μπορούσα να διακρίνω καλύτερα τους διαχωρισμούς, ο κόσμος καθόταν ανάλογα με την πόλη: τα άτομα από τη Γκουνταλαχάρα κάθονταν μεταξύ τους και το απαράδεχτο παρεάκι των νέων που έστειλε το Εργατικό Κόμμα του Μεξικού από την πόλη Κολίμα επίσης καθόταν μόνο του (το κόμμα έκανε δώρο το ταξίδι σε κάποια τραγικά αντικινηματικά άτομα ως επιβράβευση για τη δουλειά τους στην προεκλογική εκστρατεία, στα οποία ήταν και η απαράδεκτη περίπτωση της κόρης του τοπικού βουλευτή). Βλέποντας εκ των υστέρων την εμπειρία αναρωτιέμαι: αν σε αυτή την ιδανική συνθήκη διάδρασης οι μετέχοντες δεν ήταν σε θέση να δράξουν την ευκαιρία, σε ποιες άραγε συνθήκες θα μπορούσαν να το κάνουν;

Οι μετανάστες, Έλληνες στο εξωτερικό, αλλοδαποί στην Ελλάδα, άραγε δεν εντάσσονται μόνο εξαιτίας του αποκλεισμού; Οι φοιτητές; Εν γένει η πανεπιστημιακή κοινότητα των επαρχιακών πόλεων; Και ο κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί με ποικίλες ομάδες, όχι μόνο ετερόχθονες αλλά και αυτόχθονες, που παρουσιάζουν μικρή ή μηδαμινή διάδραση με τους άλλους, τους υπόλοιπους. Έχουμε άραγε μια φυσική τάση να μένουμε στο οικείο; Αν μας καλύπτει συναισθηματικά και κοινωνικά ο μικρόκοσμός μας μάς είναι εντελώς αδιάφορο να ανοιχτούμε εκτός αυτού; Κι είναι τελικά έτσι, μήπως είναι αδύνατο χωρίς μια ισχυρή πολιτικά βούληση να διαδράσουμε με άλλα κομμάτια του παζλ που συνθέτει τον κόσμο μας;

Υ.Γ. Στην Κούβα αυτό που τελικά μας έφερε πιο κοντά ήταν η σάλσα που χορεύαμε τα βράδια. Ούτε η γλώσσα, ούτε η μπολιβαρική ιδέα της κοινής ηπείρου, ούτε οι ιδέες και οι θεωρίες… Όπως έφερε κοντά τους κατοίκους ενός αγαπημένου μου χωριού κάπου στην Ελλάδα ένα πινγκ-πονγκ (ξέρουν αυτοί). Μήπως ν’ αφήσουμε τις πολλές κουβέντες για να βρεθούμε τέλος πάντων… Μήπως όμως κατά βάση δεν θέλουμε;

Advertisements
Published in: on Οκτώβριος 13, 2012 at 00:55  Σχολιάστε  

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2012/10/13/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%af-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b4%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%b7%cf%82/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: