όμορφοι άνθρωποι στην Τσιάπας

«ελευθερία, δικαιοσύνη, εκπαίδευση, κατοικία, υγεία, δημοκρατία, στέγη, ανεξαρτησία, ειρήνη, γη, ισότητα… Δεν τρέχουμε γιατί πάμε μακριά»

Τα ρούχα μου μυρίζουν ακόμη δάσος, τα νύχια μου είναι ακόμη γεμάτα στάχτη και χώμα. Για μια γεμάτη βδομάδα συνυπήρξα με εφτά απίθανους ανθρώπους. Να το γράψω ότι ήταν ζαπατίστας; Ας το γράψω. Η αρχή της μυστικότητας χάνει την αξία της σε μια γλώσσα τόσο μακρινή όπως τη δική μας, που καιρό έχω να τη γράψω και να τη μιλήσω.

Βρεθήκαμε σ’ ένα χωριουδάκι στο οποίο ο φούρνος γκαζιού είναι άγνωστη υπόθεση (στο Μεξικό ο κόσμος μαγειρεύει με γκάζι). Είναι ακριβό: 200 πέσος η φιάλη (γύρω στα 12 ευρώ). Για δυο άτομα, όπως είμαστε εμείς, και χρησιμοποιούμε γκάζι μόνο για μαγείρεμα (δεν ανάβουμε θερμοσίφωνα), η φιάλη κρατάει γύρω στους 6 μήνες. Για μια οικογένεια με παιδιά ωστόσο συνιστά ένα έξοδο ανυπέρβλητο. Η φωτιά, μαζί με το χρόνο των γυναικών σιγοτρώει και το δάσος γύρω από την κοινότητα.

Με την υγρασία και το κρύο να περονιάζει τα κόκκαλά μας (σχεδόν όλη τη βδομάδα κοιμόμουν με τα ορειβατικά, το μπουφάν, υπνόσακκο, κουβέρτα και συνέχιζα να κρυώνω) συζητούσαμε γύρω από τα κούτσουρα που δεν έλεγαν ν’ ανάψουν.

Ο Χ., γύρω στα 50κάτι, από μικρός στον αγώνα. Μας διηγιόταν πώς όταν ήταν φοιτητές είχαν απαγάγει έναν εισαγγελέα, ζητώντας την απελευθέρωση των συμφοιτητών τους που είχαν συλληφθεί σε κατάληψη του πανεπιστημίου. Σε μια απογευματινή συζήτηση που με κάλεσαν, μας έκανε ένα τουρ εξπρές στη μεξική ιστορία, από την ανεξαρτησία μέχρι λίγο  μετά την επανάσταση, με ονόματα, ημερομηνίες, νούμερα. Στην προσπάθεια αυτάρκειας, διατροφικής και αυτοΐασης, ήξερε τις ιδιότητες των φυτών και των καρπών. Όχι ως κατάλοιπο κάποιας παράδοσης αλλά με πολύ διάβασμα.

Ο Σ., γύρω στα 60κάτι, ο πιο μεγάλος της παρέας. Οι αφηγήσεις του συνοδεύονταν από θεατρικότητα, στη φωνή, στις εκφράσεις του προσώπου, στις κινήσεις του σώματος. Από εργάτης, έγινε κηπουρός, μετά μπογιατζής, μετά φούρναρης. Σε κάθε αλλαγή επαγγέλματος έπαιρνε βιβλία και διάβαζε. Ποια είναι η κατάλληλη φροντίδα για το κάθε φυτό, πώς αναμειγνύονται τα χρώματα, ποια είναι τα μυστικά των γλυκών. Για ο,τιδήποτε είχε απάντηση, για αρρώστειες ανθρώπων και ζώων, για τη γη, τον ουρανό, τ’ αστέρια. Γνώση που τη συνόδευε με τη θεατρικότητα του σώματος και του προσώπου του, με αστεία και με τραγούδι.

Ο Χ. δεν μιλούσε πολύ, αλλά όταν έλεγε κάτι ήταν αυτό που έπρεπε να ειπωθεί. Ήρθε με τα δερμάτινα πέδιλα που φορούν οι ιθαγενείς της τσιάπας, με σόλα από λάστιχο αυτοκινήτου. Τα λίγα πράγματά του τα έφερε σε ένα τσουβάλι δεμένο με ένα σπάγγο. Συγκινημένος που γνώριζε ανθρώπους από άλλες χώρες (ήμασταν δυο Αργεντίνοι, ένας Γερμανός κι εγώ). Δεν το ήξερε ότι ο Τσε ήταν Αργεντίνος. Ότι το «τσε» ήταν παρατσούκλι (οι Αργεντίνοι χρησιμοποιούν πολύ τη λέξη που σημαίνει κάτι σα «φίλε». Ο Τσε τη χρησιμοποιούσε και εκτός Αργεντινής και του έμεινε). Ήξερε να χρησιμοποιεί τη ματσέτα, το κατεχήν όργανο των αγροτών στο Μεξικό, καθώς δούλευε χρόνια ως αγρότης.

Ο Π., 40, ζωγράφος, γλύπτης και γελοιογράφος. Οι πάμπολλες κατασκευές που έχει στο μυαλό του ίσως δεν θα δουν

το σκηνικό της παραμονής μας

ποτέ την υλοποίησή τους. Έχει μια μικρή κόρη. Θέλει να της φτιάξει ένα έπιπλο με καθρέφτη και γύρω από τον καθρέφτη να βάλει φωτογραφίες μεγάλων ανδρών (Μάο, Λένιν, Γκάντι κλπ) και από κάτω ένα ραφάκι με ένα έργο τους. Η επανάσταση είναι κοντά γιατί δεν μπορεί να περιμένει άλλο.

Ο Μ., 19, μένει σε χωριό. Από την ηλικία των 8 ο μπαμπάς του τον έπαιρνε στη μίλπα (χωράφι καλαμποκιού και φασολιών) τα σαββατοκύριακα: ξυπνούσαν στις 2 το πρωί, στις 7 ήταν στο χωράφι στην κορυφή του λόφου, δούλευαν μια δυο ώρες και επέστρεφαν. Όταν τέλειωσε το γυμνάσιο ξυπνούσε πρωί για να βγάλει τα ζώα να βοσκήσουν. Πλέον δουλεύει ως εργάτης: ξυπνάει στις 4 το πρωί, κάνει γυμναστική για μιάμιση ώρα, και μετά πάει στη δουλειά.

Καθένας με τον προσωπικό του αγώνα, που συμπορευόταν με τον αγώνα του κινήματος τον οποίο ακολουθούσαν με πίστη και πειθαρχία. Όταν θα έρθει η ώρα, πρέπει να είναι έτοιμοι.

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2012/05/28/%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%81%cf%86%ce%bf%ce%b9-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%ac%cf%80%ce%b1%cf%82/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. […] ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε μια κοινότητα (εδώ μέρος της εμπειρίας), σταλμένη από το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων […]

  2. […] φορά έδωσα σημασία σ’ αυτό το τραγούδι σε μια ζαπατιστική κοινότητα που μου το έβαλε ένας σύντροφος απ’ την Αργεντινή. […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: