εκλογές στην Ελλάδα και εκλογικό ντιμπέιτ στο Μεξικό

Οι εκλογές στο Μεξικό είναι προγραμματισμένες για τον Ιούλιο, αν και δεν είναι λίγοι όσοι μιλούν για πιθανή αναβολή τους λόγω καταστάσεως έκτακτης ανάγκης (που εδώ εκφράζεται με τη δολοφονία-απειλή-εκβιασμό του εκλογικού σώματος από τους εμπόρους ναρκωτικών). Χτες λοιπόν, Κυριακή 6 Μαΐου, αφότου παρακολουθήσαμε τα εκλογικά αποτελέσματα στην Ελλάδα, συνεχίσαμε με το πρώτο από τα δύο ντιμπέιτ των τεσσάρων υποψηφίων προέδρων της δημοκρατίας.

Τα δύο επικρατέστερα κόμματα (PRI και PAN, δεξιό και δεξιότερο αντίστοιχα) παρουσίασαν υποψηφίους στο πρότυπο που μας έχουν συνηθίσει οι ΗΠΑ: μπότοξ και ρητορική ως αποτέλεσμα μακρόχρονης και επίπονης άσκησης με συμβούλους επικοινωνίας. Ο υποψήφιος του PRD (κεντροαριστερά), Αντρές Εμανουέλ Λόπες υ Ομπραδόρ βρισκόταν σε άλλο μήκος κύματος: σα να απαντούσε δυο ερωτήσεις πριν ένα πράμα. Σα να αρνιόταν πεισματικά να μπει στο παιχνίδι. Ο ΑΜΛΟ (όπως τον λένε εδώ), θύμα νοθείας στις εκλογές του 2006, άνθρωπος ακέραιος, όπως λένε, που δεν έχουν καταφέρει να του καταλογίσουν καμία βρωμοδουλειά, ήθελε να μιλήσει για λίγα μόνο πράγματα, ανεξάρτητα από την ερώτηση που του έκαναν: για τη διαφθορά, την άνιση κατανομή του πλούτου, το ξεπούλημα των φυσικών πόρων και των δημόσιων επιχειρήσεων. Και το έλεγε ανεξάρτητα με την ερώτηση που του γινόταν. Η μεγάλη έκπληξη του ντιμπέιτ ήταν ο Γκαμπριέλ Κουάδρι δε λα Τόρρες που με το άσχημο μουστάκι του και χωρίς να έχει πάρει μαθήματα από επικοινωνιολόγους, κέρδισε τις εντυπώσεις: τα σημερινά γκάλοπ τον ανέβασαν 8 ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες: από το 1 στο 9 τοις εκατό! Εκτός από τον ΑΜΛΟ, στους άλλους τρεις κυριαρχούσε μια λέξη και τα παράγωγά της: ανταγωνισμός, ανταγωνιστικότητα, ανταγωνιστικός. Αυτό λείπει από το Μεξικό.

Ωστόσο όλοι σήμερα (την επομένη δηλαδή του ντιμπέιτ) μιλούν για το κουνελάκι του πλέιμποϊ που κρατούσε την κληρωτίδα από την οποία οι υποψήφιοι τράβηξαν τα γράμματα που έδιναν τη σειρά προτεραιότητας. Η μάσκα της σοβαρότητας της διαδικασίας έπεσε και οι θεσμοί της δημοκρατίας, για τους οποίους εδώ κανείς δεν έχει αυταπάτες, ενσαρκώθηκαν στο γυμνόστηθο μπούστο της καλλίγραμμης μοντέλας, πίσω από το οποίο κρύφτηκε η καταστολή και οι δολοφονίες φοιτητών στα βόρεια της χώρας που λάμβαναν χώρα συγχρόνως με το ντιμπέιτ και άλλα πολλά ακόμη.

Στην Ελλάδα από την άλλη πλευρά, η γελοιότητα και η τραγικότητα της διαδικασίας ενσαρκώθηκε σ’ ένα πρόσωπο ασχημότερο. Στη νέα βουλή κάθε εργαζόμενος και κάτοικος της Ελλάδας, Έλληνας και ξένος (κατά τον προσφιλή προεκλογικό διαχωρισμό), θα πληρώνει μέσω των άμεσων και έμμεσων φόρων 21 βουλευτές (έτσι πλέον ονομάζονται οι τραμπούκοι και οι δολοφόνοι) ενός νεοναζιστικού κόμματος, που εξελέγησαν χωρίς να κρύβουν την περιφρόνησή τους προς την εκλογική διαδικασία και τη δημοκρατία που πλέον υπηρετούς και έχει ξεφτιλιστεί όσο δεν παίρνει άλλο. Ένας αισχρός εκλογικός νόμος, υπό τους κανόνες του οποίου όλοι συμφώνησαν να παίξουν, έδωσε 50 έδρες μπόνους στο πρώτο κόμμα που συμμετείχε σε μια πραξικοπηματική κυβέρνηση και ψήφισε όλα όσα δήθεν κατέκρινε. Το ένα πέμπτο του εκλογικού σώματος έμεινε εκτός βουλής. Και ναι, νίκησε η αποχή.

Δεν έχω ψευδαισθήσεις. Δεν έχω ψηφίσει ποτέ. Αλλά σ’ αυτές τις εκλογές θα ψήφιζα, μόνο και μόνο για να μη δω τη φάτσα του Μιχαλολιάκου να μοστράρει για βουλευτής. Θα ψήφιζα για λόγους στρατηγικής και όχι γιατί πιστεύω στη διαδικασία. Κι ελπίζω να το κάνουν κι άλλοι από αυτό το 34 τοις εκατό, που σωστά κατάλαβε τη φάρσα, στις εκλογές που ελπίζω πως έρχονται και θα διορθώσουν τουλάχιστον δυο λάθη: θα τιμωρήσουν την υποκρισία του Καμμένου και θα διώξουν τους νεοναζί, των οποίων οι παχυλοί μισθοί που θα πληρώνουμε όλοι μας, μαζί με την κοινοβουλευτική ασυλία μιας γελοίας βουλής, θα θρέψουν το μίσος και το ρατσισμό τους.

 

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2012/05/07/%ce%b5%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ad%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bc/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One CommentΣχολιάστε

  1. Δυστυχώς οι νεοναζί είναι στη βουλή… Αν και κάμποσος κόσμος (κι εγώ ανάμεσά τους) ψηφίσαμε ακριβώς για λόγους στρατηγικής όπως λες, το αποτέλεσμα ήταν σε ορισμένες πόλεις όπως την Κόρινθο η χρυσή αυγή να φτάσει το 10% …Τόσα χρόνια στο κέντρο της Αθήνας δρούσαν ανενόχλητοι, ελάχιστοι ήταν αυτοί που έκαναν κάτι πρακτικό στις περιοχές του κέντρου, ώστε να ανακόψουν την άνοδό τους. Κυριολεκτικά 3 και ο κούκος – λίγοι αριστεροί, αναρχικοί και ξεκάρφωτοι που μοίραζαν ρούχα, ενημέρωναν τον κόσμο, καθάριζαν…. Ορισμένα μέσα μεγάλης κυκλοφορίας όπως το «πρώτο Θέμα» του Αναστασιάδη τους διαφήμισαν προεκλογικά (και μετεκλογικά), αλλά και πολλοί γνωστοί δημοσιογράφοι έκαναν χαλαρές κουβέντες μαζί τους, χωρίς να θίγουν καθόλου τη εγκληματική τους δράση με στοιχεία (που είναι άφθονα…). Και τώρα στη βουλή τα κόμματα κάνουν διαγωνισμό ακροδεξιάς ρητορείας (για να πάρουν ψήφους από τη χρυσή αυγή). Κάποιος μου θύμισε τα λόγια του Ραφαηλίδη πως στην Ελλάδα δεν υπήρξε πρακτικά αντίσταση στη χούντα. Μετά την πτώση της όλοι έτρεξαν να βαπτιστούν αντιστασιακοί. Σκληροί υποστηρικτές της τρύπωσαν σε δυο τρία κόμματα και παρίσταναν τους «δημοκράτες». Αν ρωτήσεις τους περισσότερους σε τι διαφωνούν από το τρίπτυχο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» θα σε κοιτάξουν με απορία… Εδώ ήταν πάντα οι χρυσαυγίτες και οι χουντικοί, απλά τώρα οι συνθήκες αρχίζουν να γίνονται καλύτερες για να πουν απευθείας αυτά που πιστεύουν…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: