δεν είμαστε όλοι Έλληνες ρε κι άντε στο διάολο

Στην ανταλλαγή mail με φίλους στην Ελλάδα, τους έλεγα ότι ζηλεύω που δεν είμαι εκεί… Ένας λοιπόν μου απάντησε, αν ζηλεύω να οργανώσω μια εκδήλωση συμπαράστασης εδώ. Και μου ήρθε κεραμίδα. Κι έχω τσαντιστεί απίστευτα που η κρίση μας έκανε πιο τυφλούς από ό,τι ήμασταν.

Σε ποιους να πω εδώ για συμπαράσταση στην Ελλάδα; Ο κόσμος εδώ στο Μεξικό (και στον υπόλοιπο πλανήτη εκτός Ευρώπης, αλλά θα μείνω στο Μεξικό που μπορώ να μιλήσω με νούμερα) υφίσταται τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και την επέμβαση του ΔΝΤ εδώ και τρεις δεκαετίες. Μια πολιτική που έχει διαλύσει τον κοινωνικό ιστό, όπου τα αιτήματα για δικαιοσύνη περιορίζονται στην απλή επιβίωση, που κάποιες φορές δεν περιλαμβάνει καν το φαγητό αλλά τις σφαίρες, όπου σε ολόκληρες περιοχές η πρόνοια του κράτους έχει αντικασταθεί με την πρόνοια των καρτέλ των ναρκωτικών που αναλαμβάνουν από την ηλικία των 10 ετών την εκπαίδευση και την διατροφή των παιδιών, που η βία δεν είναι πλέον μέσο αλλά σκοπός. Μια βία ωμή όπου πρωταγωνιστούν κομμένα κεφάλια και αυτιά.

Πότε υπερασπιστήκαμε στην Ελλάδα αυτό το κομμάτι του πλανήτη που το ξέσκισε η αποικιοκρατία; που μέχρι τώρα απολαμβάναμε την υποτιθέμενη αφθονία του καπιταλισμού βασισμένη στο φτηνό μεροκάματο και στην καταλήστευση των φυσικών πόρων αυτής ακριβώς της περιοχής; (το 10% του εδάφους του Μεξικού βρίσκεται υπό μεταλλευτική εκμετάλλευση ξένων εταιρειών. Όλες οι τράπεζες είναι ευρωπαϊκές κι έχουν απερίγραπτους όρους για δανειοδότηση. Κανονική ληστεία.)

Ακόμη και τώρα, στην κρίση, συνεχίζουμε να θέλουμε να είμαστε το γαμημένο κέντρο. Ψάχνουμε συμπαράσταση στον πόνο μας, αντί να ζητήσουμε συγγνώμη για την καλή ζωή που χάνουμε από αυτούς που την κλέψαμε. Αντί να ψάξουμε να βρούμε τους πραγματικούς μας συμμάχους σε αυτό τον αγώνα, ζητάμε από τους άλλους να ενωθούν μαζί μας. Αλλά είμαστε τόσο κουφοί που δεν ακούμε ότι τα συνθήματα ήδη υπάρχουν. Ότι άλλοι ξεκίνησαν τον αγώνα πριν από μας. Δεν είναι ευρωπαϊκή η κρίση. Απλά ήρθε η ώρα μας γιατί δεν την καταγγείλαμε όταν έπρεπε. Γιατί οφεληθήκαμε αρκετά από αυτήν όταν συνέβαινε αλλού. Δεν είμαστε όλοι Έλληνες ρε κι άντε στο διάολο. Καιρός μας ήτανε και καλά να πάθουμε! Κι ακόμη και τώρα συνεχίζουμε να είμαστε τυφλοί και κουφοί. Άι σιχτιρ από κει…

Advertisements
Published in: on Φεβρουαρίου 20, 2012 at 12:36  13 Σχόλια  

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2012/02/20/%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5-%cf%8c%ce%bb%ce%bf%ce%b9-%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b5%cf%82-%cf%81%ce%b5-%ce%ba%ce%b9-%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%bf/trackback/

RSS feed for comments on this post.

13 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Πάντα έτσι γίνεται. Ξυπνάς όταν το κακό χτυπήσει τη δική σου πόρτα. Αυτό δε σημαίνει πως, έστω και τώρα δεν πρέπει να αντιδράσουμε όμως. Τι δλδ να κάτσουμε να αυτομαστιγωθούμε ζητώντας συγγνώμες. Στο κάτω κάτω και η Ελλάδα, ειδικά η Ελλάδα, θύμα της ιμπεριαλιστικής πολιτικής είναι. Η Πορτογαλία και η Ισπανία, πες πως κάποτε ήταν αποικιοκρατικές δυνάμεις -που φυσικά δε σημαίνει πως «καλά να πάθουν τώρα». Αλλά η Ελλάδα και η Ιρλανδία δεν συγκρίνονται τώρα με τη Βρετανία ή τη Γαλλία, ας πούμε.

    • Δεν είπα να μην αντιδράσουμε. Κάθε άλλο! Αλλά η αντίδραση πρέπει να συμπεριλαμβάνει και αναθεώρηση του μέχρι τότε τρόπου ζωής μας που βασιζόταν στην ίδια (και πολύ χειρότερη) αθλιότητα που αισθανόμαστε ότι υφιστάμεθα εμείς τώρα. Η Ελλάδα έχει μερίδιο της ιμπεριαλιστικής πίτας. Όχι μόνο επειδή ήταν στο μπλοκ των ισχυρών που καλοζωούσαν από την εκμετάλλευση του υπόλοιπου πλανήτη (από πού έρχονταν τα ωραία λεφτουδάκια της Ευρωπαϊκής Ένωσης που με τόση ευτυχία ροκανίζαμε; οεο;), αλλά και γιατί έχει παίξει αυτό το ρόλο στα Βαλκάνια.

      Η κρίση μπορεί να γίνει αφορμή να αναστοχαστούμε. Προβάλλοντας την Ελλάδα ως το κατεξοχήν θύμα αυτή τη στιγμή, με αυτό το περίφημο συνθηματάκι «είμαστε όλοι Έλληνες» (που γενικά όποτε και όπου χρησιμοποιήθηκε αυτό το «είμαστε όλοι κάτι» ήταν μια μπούρδα) συνεχίζουμε να μη βλέπουμε και να μην ακούμε. Συνεχίζουμε να μην αναστοχαζόμαστε. Συνεχίζουμε να μη βλέπουμε ποιοι μπορεί να είναι οι σύμμαχοί μας σ’ αυτό το αγώνα και από ποιους μπορούμε να μάθουμε… Συνεχίζουμε να μην καταγγέλλουμε αυτές τις πολιτικές όπου και όποτε εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται.

      • Κοίτα, συμφωνώ μαζί σου στο ότι πρέπει να αναστοχαστούμε και να σκεφτούμε και να ψάξουμε λίγο τι έγινε κλπ κλπ.
        Επίσης ουτ’εγώ πολυσυμφωνώ με το «είμαστε όλοι γουοτέβα», τι πα να πει αυτό το πράμα;

        Απλά το «Η Ελλάδα έχει μερίδιο της ιμπεριαλιστικής πίτας. » που ισχύει, αυτόματα με κάνει να ρωτάω «ποια Ελλάδα;». [εξού και διαφωνώ με το συνθηματάκι, γιατί οι «Έλληνες» δεν είμαστε όλοι ίδιοι]. Γιατί ας πούμε οι γονείς μου που έφαγαν 40% μείωση από τη σύνταξή τους κανένα ιμπεριαλισμό στα Βαλκάνια δνε κάνανε, καμία μπίζνα, και καμία επιδότηση δε ροκάνισαν. Κι είναι μπολικοι αυτοί που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.
        Οκ, το αμάρτημά τους ήταν πως κατάπιαν τη μπαρούφα της ισχυρής Ελλάδας, ίσως, πως ιδεολογικά έχαψαν τις κοτσάνες του Σημίτη (όχι οι δικοί μου, αλλά πολλοί αυτής της κατηγορίας). Ε, το πλήρωσαν αρκετά το λάθος τους δυο χρονια τώρα, ακόμα και καθολικοί να ήταν, θα είχαν τιμωρηθεί αρκετά.

        Απλά είμαι λίγο πιο επιεικής όταν άνθρωποι που πιθανότατα σύντομα θα φάνε τα ίδια σκατά βγαίνουν στους δρόμους για να δείξουν αλληλεγγύη προς εμένα ή το Χ εμένα που τρώω τα σκατά πρώτος. Να τους καταδείξω το ιδεολογικό ατόπημα μπορεί, αλλά δε θα ζητήσω και τα ρέστα.
        Στο κάτω κάτω και για τον εαυτό τους το κάνουν, στην πραγματικότητα.

        • Εκεί ακριβώς είναι η παγίδα: δεν είσαι ο πρώτος. Είσαι 75ος. Η αίσθηση ότι είμαστε οι πρώτοι, εκτός ότι δίνει μια αίγλη μετώπου το όλο πράγμα, θεωρεί την Ευρώπη το κέντρο του κόσμου. Και μέσα στον αναστοχασμό πρέπει να μπουν και αυτά τα ερωτήματα.

          Και ναι, μπορεί οι γονείς σου να μην ροκάνισαν μίζες, όπως και πολλοί άλλοι. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επωφελήθηκαν από μια γενικευμένη αφθονία που ήρθε από το σχέδιο Μάρσαλ, από τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη δράση των ελληνικών εταιρειών στα Βαλκάνια και αλλού. Καμία μα καμία έρευνα αγοράς σήμερα δεν θα ρωτούσε στην Ελλάδα τι πάτωμα έχεις (πατημένη γη, τσιμέντο ή άλλο υλικό) όπως ρωτάνε στο Μεξικό (δες προηγούμενο ποστ). Πολύ απλά γιατί εκτός από τους καταυλισμούς των τσιγγάνων και τα Πομακοχώρια (που δεν αντιμετωπίζονται ως έλληνες πολίτες) δεν συμβαίνει αυτό το πράγμα. Στο Μεξικό για κάθε έναν που βρίσκει δουλειά (κανονική), τέσσερις γίνονται μικροπωλητές.

          Η ευημερία της Ευρώπης είναι ένοχη. Πάντα ήταν ένοχη. Αλλά δεν την καταγγείλαμε ποτέ και συνεχίζουμε να μην την καταγγέλλουμε. Κι αυτοί που διαμαρτύρονται στην υπόλοιπη Ευρώπη λέγοντας «είμαστε όλοι Έλληνες» κι όχι «είμαστε όλοι Μεξικάνοι» (ή από όπου αλλού έχει περάσει η λαίλαπα) βλέπουν την ένοχη ευημερία τους να απειλείται. Γι’ αυτό δεν είναι Μεξικάνοι…

  2. Εγώ αναρωτιέμαι «ποιοι είναι τελικά αυτοί οι Έλληνες»?
    Αυτό το ανισόρροπο μείγμα από τουρκόσπορα κομπλεξικά ανθρωπάκια, με βλέψεις και αξιώσεις μεγαλείων του παρελθόντος (αν μπορεί κανείς να θαυμάζει τη «δημοκρατία» των αρχαίων ημών, δομημένη πάνω στη σκλαβιά), με τη σύγχρονή τους ιστορία να είναι κατασκευασμένη από τους Γερμανούς και τους Άγγλους, το εθνικό μας φρόνιμα να έρχεται και να παρέρχεται κατά το δοκούν (χαμός με τα Ίμια και τη Μακεδονία, τώρα με την άνευ όρων και αμετάκλητα παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας φοβόμαστε την επιστροφή στη δραχμή!), και το χειρότερο, να κοιτάει μονίμως ο καθένας τον κώλο του (βρείτε μου έναν, μόνον έναν που να μην έχει ποτέ του έστω και για κάτι μικρό χρησιμοποιήσει μία γνωριμία, παρακάμπτοντας την ευθεία και αξιοκρατική οδό)!
    Μιλάμε για έναν άθλιο λαό, βαριά άρρωστο από προχωρημένη σήψη, όχι σε ένα-δυο βασικά όργανα, αλλά σε κάθε κύτταρο του οργανισμού του.
    Και δε θα με πείραζε καθόλου αυτό (όλοι οι «δυτικοί» λαοί πάνω-κάτω έτσι είναι), αν δεν υπήρχε ταυτόχρονα αυτή η υπεροψία και η αλαζονεία του «εμείς διδάσκαμε τη Δημοκρατία όταν εσείς ήσασταν ακόμα πάνω στα δέντρα»!
    Ας βγάλουμε λοιπόν τον σκασμό και ας βάλουμε τον Βενιζέλο Χαλίφη, την Παπαρήγα Ιζνογκούντ και τον Καρατζαφέρη Μπιάχ Χαχάτ και ας κάτσουμε στο τσαρδί μας να βλέπουμε Τούρκικα σήριαλ στο mega. Τουλάχιστον θα είμαστε ειλικρινείς, καλό θα μας κάνει.

    • Υπάρχει και κόσμος Ηλία που δεν κάνει επαναστατική γυμναστική κάθε Κυριακή ή 2-3 ώρες τη βδομάδα. Που δεν έχουν το σούπερ σπίτι, που δεν έχουν δυο αυτοκίνητα, που πληρώνουν ασφάλεια στους εργάτες-εργαζομένους τους, που δεν τους πληρώνουν ψίχουλα επειδή είναι παράνομοι, που απολύθηκαν γιατί διεκδικούσαν, που δουλεύουν με σύνεση, που σέβονται τους συνανθρώπους τους, που δεν δέχονται βραβεία και δεν πουλούν τα ιδανικά τους, που ζουν πολιτικά και μιλούν λίγο. Και για καλή μας τύχη μένουν κι αυτοί στην Ελλάδα.

      • Ναι; Εγώ δεν έχω δει πολλούς τέτοιους. Αναφέρεσαι σε μία ελάχιστη μειοψηφία. Στη δημοκρατία μας πρεσβεύονται οι ανάγκες και οι αξίες των πολλών. Και αυτοί τόσα χρόνια τώρα ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.
        Αυτός ο κόσμος στον οποίο αναφέρεσαι, ας φύγει και ας πάει σε καμία άλλη χώρα όπου οι αρετές τους εκτιμώνται και δεν τους δίνουν την ιδιότητα του κορόιδου.

  3. Εδώ που τα λέμε, πολλοί λένε γιατί δεν είχαν ξυπνήσει οι Έλληνες νωρίτερα; Χρειαζόταν να έχει γίνει 40 χρόνια πριν, 60, 100… Τα λόγια της aqua μου θυμίζουν εκείνα του Αξελού στο βιβλίο που δημοσιεύτηκε πριν έναν περίπου χρόνο «Η μοίρα της σύγχρονης Ελλάδας». Αναφέρει εκεί ότι η Ελλάδα είναι ένα έθνος εγωκεντρικό, και μεταξύ άλλων, ότι η πλούσια μυθοπλασία και φαντασία που διαθέτει δεν μετασχηματίζονται σε πράξη.

    Αισθάνομαι ότι αυτοί που στηρίζουν την Ελλάδα με φράσεις όπως «Είμαστε όλοι Έλληνες» το κάνουν για δικούς τους λόγους. Οι Γάλλοι για παράδειγμα, ίσως λόγω της αγάπης τους στην ελληνική γραμματεία και τέχνη. Είναι μακραίωνη η παράδοση αυτή και επομένως έχει δημιουργηθεί μια σχέση. Πλέον είναι πολιτισμικό στοιχείο τους αυτή η γνώση και το ενδιαφέρον.

    Ωστόσο, καμία σχέση δεν έχει η δική μας αδιαφορία, η άνεση, η βολή και άλλα με την πολιτική ζωή. Η αίσθηση της πόλης και η εμπειρία της συμμετοχής σε αυτήν έχει άπειρα κενά, στην ουσία είναι κενή περιεχομένου. Το να αποκτήσει ένας πολίτης πολιτική συνείδηση και ακόμη αλληλέγγυα με άλλους λαούς δεν είναι αυτονόητο.

    Στην Ελλάδα, εκεί βρισκόμαστε. Μακριά από μια αληθινή πολιτική συνείδηση. Ακόμη και αν υπάρχουν αυτές οι φράσεις αλληλεγγύης που χαροποιούν περισσότερο διότι οι λαοί που έχουν υποφέρει βαθύτατα, εκδηλώνουν τη στήριξή τους. Και αυτές οι εκδηλώσεις απέξω δεν θα πρέπει ούτε να μας χαϊδεύουν τα αυτιά, ούτε να μας κλείνουν τα μάτια,ούτε να μας πείθουν ότι ήμαστε ξύπνιοι τάχα από καιρό. Ας μην ξεχνάμε και τα λόγια των Ισπανών «Κάντε ησυχία, θα ξυπνήσετε τους Έλληνες». Oταν ξυπνήσουμε, ας χτίσουμε τις πόλεις που ονειρευόμασταν.

    • Καλώς τη Μαρία και την «ανταπόκρισή» της από τη Γαλλία όπου βρίσκεται… Είναι σημαντικές οι ματιές απ’ έξω!
      Να ‘σαι καλά κοπελιά!

      • Κι εσύ καλή μου…Είναι σημαντικές όλες οι ματιές, οι εξωτερικές φέρουν και από ένα στοιχείο κατανόησης του κόσμου από άλλη οπτική και από άλλο «σύστημα ερμηνείας». Θα τα ξαναπούμε σύντομα! Ναι ‘σαι καλά, να ρέεις!

  4. Φοβερό και ειλικρινές κείμενο…. Φωνάζουμε «εμείς» και στην πραγματικότητα εννοούμε «εγώ». Έχω βαρεθεί να ακούω για το πόσο είμαστε το κέντρο του κόσμου, του πολιτισμού, των μαθηματικών, των τεχνών… ακόμη και στην κρίση πρέπει να πούμε «είμαστε όλοι Έλληνες».. Αυτό το «άι σιχτίρ» το ένιωσα πολύ έντονα…

    • Είναι τόσο δυνατός ο κυρίαρχος λόγος robopsychologist που παραμένουμε στα πλαίσιά του ακόμη κι όταν νομίζουμε πως του κάνουμε κριτική. Κι εγώ μόνο επειδή δεν είμαι Ελλάδα μπορώ να βλέπω κάποια πράγματα ως παράλογα ή υπερβολικά. Αν ήμουν εκεί νομίζω πως δεν υπήρχε καμία περίπτωση να τα δω.

      Να ‘σαι καλά!

  5. Project 1821 – Β’ Μέρος
    http://karavaki.wordpress.com/2012/03/11/project-1821-part-b


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: