Eθνική Πορεία Eιρήνης: 90 χλμ., 4 μέρες, Κουερναμπάκα-Πόλη Μεξικού

"Όχι άλλο αίμα", στο λόγκο που λάνσαραν οι μεξικανοί γελοιογράφοι με επικεφαλής τον Rius στην εκστρατεία κατά της στρατιωτικοποίησης που ξεκίνησαν το Γενάρη

Τέσσερις μέρες, 90 χλμ., Κουερναμπάκα-Πόλη Μεξικού. Ένας σκοπός, χιλιάδες σιωπηλοί διαδηλωτές σε μια διαμαρτυρία καταπέλτη ενάντια στον πόλεμο κατά του εμπορίου ναρκωτικών και το οργανωμένο έγκλημα που έχει κηρύξει από το 2006 ο εν ενεργεία πρόεδρος του Μεξικού, Φελίπε Καλντερόν, βγάζοντας το στρατό στους δρόμους. Έναν πόλεμο που αριθμεί ήδη 40.000 θύματα σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις.

Επικεφαλής ο ποιητής και δημοσιογράφος Javier Sicilia, του οποίου ο γιος βρέθηκε νεκρός στις 28 του Απρίλη μαζί με άλλα έξι άτομα, δεμένος χειροπόδαρα και με εμφανή σημάδια βασανισμού. Ένας ακόμη, του οποίου όμως η περίπτωση βρήκε το δρόμο της στα ΜΜΕ, του οποίου ο πατέρας είχε φωνή και κατάφερε να ξεκινήσει μια εκστρατεία που έδωσε φωνή στους συγγενείς των θυμάτων των οποίων ο φόβος και ο αποκλεισμός τους κράτούσε φιμωμένους.

90 χλμ. πλάι σε ανθρώπους με ιστορίες τρόμου. Μια πορεία που μέχρι να φτάσει στην Πόλη του Μεξικού είχε μέσο όρο ηλικίας πάνω από 40, καθώς τα θύματα στην πλειονότητά τους είναι νεαρά. Δίπλα μου περπατούσε κάποιος που δολοφόνησαν την κόρη του, πίσω κάποιος που στις 6 Γενάρη εξαφανίστηκε όλη η οικογένειά του (2 κόρες, σύζυγος και η οικειακή βοηθός), πιο μπροστά οι συγγενείς των δολοφονημένων και εξαφανισμένων κοριτσιών και γυναικών στην Πόλη Χουάρεζ που έχουν σχηματίσει το σύλλογο «Δικαιοσύνη για τις κόρες μας», λίγο πιο πίσω οι συγγενείς του βρεφονηπειακού σταθμού ABC που κάηκε στις 9 Ιουνίου του 2009 σκοτώνοντας 49 πιτσιρίκια στην

πρώτη μέρα της πορείας, ώρα 12:14

πολιτεία της Σονόρα κι αφήνοντας άλλα 70 με αναπνευστικά προβλήματα (Κίνηση για Δικαιοσύνη «5 Ιουνίου»). Με ένα τεράστιο πανό ακολουθούσε η οικογένεια από το Λε Μπαρόν, μορμονική κοινότητα η οποία βίωσε μια απαγωγή και δυο δολοφονίες. Ξεχώριζε ο πατέρας του παλικαριού που η αστυνομία ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου. Σιωπηλά συμμετείχε η Όγλα Ρέγιες, οικογένεια υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Πόλη Χουάρεζ, της οποίας πολλά μέλη έχουν δολοφονηθεί. Όλα εγκλήματα με ένα κοινό χαρακτηριστικό: έχουν μείνει ατιμώρητα και οι διαδικασίες για τη διαλεύκανσή τους είναι μάλλον σκοτεινές. Σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις εξαφανίσεων, με συγγενείς των οποίων μίλησα, υπήρχαν κάμερες ασφαλείες τα βίντεο των οποίων επίσης εξαφανίστηκαν.

Η πορεία ήταν εξαιρετικά οργανωμένη, με συνεχή τροφοδότηση των περιπατητών από αυτοκίνητα που έρχονταν από την Κουερναμπάκα με νερά και πορτοκάλια

Ξεκινήσαμε ίσως 400 άτομα από την Κουερναμπάκα στις 5 Μαΐου, τη δεύτερη μέρα ήμασταν τουλάχιστον οι διπλάσιοι και όταν πλέον βρισκόμασταν στο Ζόκαλο, την κεντρική πλατεία της Πόλης του Μεξικού, οι εκτιμήσεις λένε ότι ήμασταν 190.000. Να ήταν μια από αυτές τις μέρες που αισθάνεσαι ότι ζεις ιστορία;

Καθαρισμός όπως τον κάνουν οι ιθαγενείς του μεξικού. Με αυτό το καρακόλ (κοχύλι-σαλιγκάρι) ξυπνούσαμε το πρωί. Η σημαία πίσω, είναι των ιθαγενών της Βολιβίας.

Για πρώτη φορά στην ιστορία του Μεξικού η μεσαία τάξη διάλεξε μια μορφή αγώνα των αγροτών, που έφευγαν από την περιφέρεια για να έρθουν στις πόλεις. Ο πόνος ένωσε άτομα χωρίς πρότερη εμπειρία οργάνωσης, φέρνοντάς τους σε επαφή με οργανωμένες ομάδες και ανοίγοντας την πιθανότητα ριζοσπατικοποίησης του λόγου και της ανάλυσής τους. Το εγώ του καθενός ενωνόταν σ’ ένα εμείς που βάδιζε προς την πρώτη σημαντική νίκη του. Οι συμμετέχοντες έδειχναν τη δέσμευσή τους σε κάθε χιλιόμετρο που διάνυαν. Παράλληλα αύξαναν τη δύναμή τους κατακτώντας το χώρο: η υποστήριξη των χωριών που βρίσκονταν στη διαδρομή ήταν παραπάνω από εγκάρδια, περιμένοντάς μας στο δρόμο με πανό και μοιράζοντάς μας νερό, πορτοκάλια, μπανάνες και σάντουϊτς. Στα χωριά που κοιμηθήκαμε το βράδυ, η φιλοξενία ήταν παραπάνω από εγκάρδια.

Μια βδομάδα πριν, η κίνηση πήρε νέο χαρακτήρα και ώθηση όταν ο Εθνικοαπελευθερωτικός Ζαπατιστικός Στρατός (EZLN) σε

Η άφιξη των ζαπατίστας στην κεντρική πλατεία του Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας σε φωτογραφία του Zurintxe

ανακοίνωσή του διά της γραφίδας του Σουμπκομαντάντε Ινσουρχέντε Μάρκος δήλωνε ότι ο EZLN θα υποστήριζε την κίνηση με πορεία στις 7 Μαΐου από το Πανεπιστήμιο της Γης μέχρι την πόλη του Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας, καλώντας παράλληλα τα μέλη της Άλλης Καμπάνιας να ενωθούν με τις πορείες που είχαν ανακοινώσει διάφορες πόλεις στο Μεξικό, καθώς και τους υποστηρικτές των Ζαπατίστας στο εξωτερικό να διοργανώσουν δράσεις τις ίδιες μέρες. Η πορεία μέχρι το Σαν Κριστόμπαλ ήταν πραγματικά εντυπωσιακή (φώτο από τον Kino και τον Zurintxe και το καταπληκτικό βίντεο από την πορεία που έκαναν σύντροφοι Αργεντίνοι του Proyecto Chakana). Τα συνθήματά τους τα ίδια με των υπόλοιπων πορειών: «Τέλος στον πόλεμο του Καλντερόν», «Όχι άλλο αίμα», «Έχουμε φτάσει στα όριά μας». Το κάλεσμα συνοδεύτηκε από μια επιστολή του Μάρκος προς τον Javier Sicilia στην οποία δηλωνόταν η υποστήριξη του EZLN. Οι ζαπατίστας έστειλαν τουλάχιστον ένα μέλος τους στην κεντρική πορεία, πράγμα που δεν ξέρω αν γνώριζαν οι διοργανωτές, κι εγώ δεν ήξερα αν έπρεπε να πω. Δεν είχε σημασία. Οι ζαπατίστας δεν έχουν πρόσωπο. Είναι ο καθένας και ο κανείς.

Φαντάγκο το βράδυ στο Τοπιλέχο το δεύτερο βράδυ της πορείας

Τα τρία βράδια της πορείας πέρασαν με φαντάγκο: αυτοσχεδιαστικός στίχος με συνοδεία μικρών κιθάρων (χαράνα). Οι στίχοι εναρμονίστηκαν στην περίσταση καταγγέλλοντας τους νόμους ασφαλείας της χώρας, την ύπαρξη του στρατού στους δρόμους, χλευάζοντας τον Καλντερόν. Μαζί μας γελούσαν κι οι συγγενείς των δολοφονημένων ή αγνοούμενων. Πόνος που μοιράζεται είνα πόνος κοινός και μπορεί να χαλαρώσει στην κοινή ευδαιμονία. Κι εμείς αυτές τις 4 μέρες μοιραστήκαμε δάκρυα και χαμόγελα.

"έχουμε φτάσει τα όριά μας" στην πανεπιστημιούπολη του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού την Παρασκευή 7 Μάη που έφτασε η πορεία

Την Κυριακή 8 Μάη, η Πόλη του Μεξικού παράλησε από την Πανεπιστημιούπολη του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού, όπου μείναμε το τελευταίο βράδυ, μέχρι την κεντρική πλατεία της πόλης. Ένα πολύχρωμο πλήθος με περφόμανς, πανό, πικέτες, μπλούζες συμμετείχε στην κινητοποίηση με φαντασία και ενθουσιασμό. Μια ηλικιωμένη κυρία, κοντά στην πανεπιστημιούπολη κρατούσε ένα χαρτόνι: «σήμερα δεν μπορώ να έρθω, αλλά το πνεύμα μου είναι μαζί σας».

η είσοδος της πορείας στην Πόλη του Μεξικού

54 πορείες σε διαφορετικές πόλεις του Μεξικού και 33 εκδηλώσεις αλληλεγγύης στο εξωτερικό σύμφωνα με το μπλογκ των διοργανωτών της πορείας. Στην κεντρική πλατεία της Πόλης του Μεξικού οι χωρίς φωνή πήραν το μικρόφωνο για να μοιραστούν τις ιστορίες τους μ’ ένα φιλόξενο πλήθος που άκουγε με υπομονή κάτω από το δυνατό ήλιο και ανταποκρινόταν αναλόγως. Ανακοινώθηκε ένα πλαίσιο αγώνα που καλούνται να συζητήσουν και να υιοθετήσουν ομάδες από διαφορετικές πόλεις στις 10 Ιουνίου, σε συνάντησή τους στην Πόλη Χουάρεζ. Ρυθμικά συνθήματα ταρακουνούσαν την πλατεία ζητώντας την παραίτηση του Καλντερόν. Την επομένη, ο πρόεδρος δήλωσε την προθυμία του για διάλογο με τους διοργανωτές (σημαντική ίσως στροφή, καθώς την πρώτη μέρα της κινητοποίησης δήλωσε σε  μια επέτειο ότι είναι «ο νόμος, η δύναμη ). Μια ακόμη στιγμή στους πολύμορφους και ευφάνταστους αγώνες αυτής της χώρας ή κάτι πιο καθοριστικό; Ο χρόνος θα το δείξει…

Υ.Γ. Ένα φωτοχρονικό της πορείας μπορείτε να βρείτε εδώ (οι επεξηγήσεις είναι εις την ισπανική. Αν θέλει κάποιος μετάφραση για κάποια φωτο, με ενημερώνει).

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2011/05/13/e%ce%b8%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-p%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%ce%b1-e%ce%b9%cf%81%ce%ae%ce%bd%ce%b7%cf%82-90-%cf%87%ce%bb%ce%bc-4-%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%b5%cf%81%ce%bd/trackback/

RSS feed for comments on this post.

6 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Μπράβο aqua.
    Επιτέλους διαβάζω κάτι αισιόδοξο.

    • Ουάου! Για να το βλέπεις αυτό αισιόδοξο φαντάζομαι σε τι κατάθλιψη έχει πέσει στην Ελλάδα. Εγώ έριξα πολύ κλάμα σ’ αυτήν την πορεία, οπότε δεν ξέρω να σου πω. Ελπίζω κάτι να κινείται…
      Μου έλειψες Δύτη! Τα λέμε σύντομα από κοντά…

  2. εντυπωσιάστηκα, χάρηκα, εμψυχώθηκα. εκεί που έγραφες ‘400’, σκέφτηκα: χμ, την επομένη θα έμειναν 40. αλλά διάβασα όλο το άρθρο.
    να που η ελπίδα είναι σπόρος ακόμη και του θανάτου! πολύ σπουδαία αναφορά. ελπιδοφόρα και στο χέρσο τόπο μας.

    • Γεια σου καλή μου δασκάλα! Λίγο αργά απαντώ… Ήταν έντονη εμπειρία. Η κίνηση δυστυχώς είχε αρκετές συγκρούσεις στη συνέχειά της (τα μετά της πορείας)…

  3. […] από την Πόλη του Μεξικού, στο οποίο κάναμε στάση με την Πορεία Ειρήνης) δολοφονήθηκε. Βρέθηκε νεκρός με 16 […]

  4. […] από την Πόλη του Μεξικού, στο οποίο κάναμε στάση με την Πορεία Ειρήνης) δολοφονήθηκε. Βρέθηκε νεκρός με 16 […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: