πρώτο αναρχικό συνέδριο, Πόλη του Μεξικού

Παρασκευή 29 και Σάββατο 30 Απριλίου, χτες και προχτές δηλαδή, στο κατηλειμμένο  αμφιθέατρο Τσε Γκεβάρα στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού (UNAM). Σύμφωνα με τους διοργανωτές, τις δύο μέρες της διοργάνωσης πέρασαν από το αμφιθέατρο γύρω στα 600 άτομα.

Το συνέδριο ήταν πολύ ενδιαφέρον, αν και ομολογώ ότι επειδή είχε ανακοινωθεί θαρρώ από το Νοέμβρη περίμενα περισσότερα πράγματα (κακώς τα περίμενα, όπως θα φανεί στη συνέχεια). Ομολογουμένως έκαναν καταπληκτική δουλειά στον τομέα της προώθησης, στέλνοντάς το σε πολλά αναρχικά σάιτ και προσκαλώντας αναρχικές οργανώσεις, κάποιες από τις οποίες ανταποκρίθηκαν στέλνοντας κόσμο (από Γαλλία και Βέλγιο, τη CNT στο Κράτος της Ισπανίας, Κολομβία, Αργεντινή). Ήταν επίσης πάρα πολύ ενδιαφέρον το ότι ήρθε κόσμος από άλλες πολιτείες του Μεξικού (χάρηκα πολύ που ξανασυνάντησα φίλους από την Τσιάπας). Η αναφορά στην Ελλάδα ήταν συνεχής, κυρίως όταν μιλούσαν για κρατική αναστολή και πολιτικούς κρατουμένους.

Συνεχίζω λίγο πιο αναλυτικά, επισημαίνοντας και σημεία που παρουσίασαν πρόβλημα, όχι τόσο για ενημέρωση, όσο για ιδέες. Συνηθίζουμε σε ανάλογες περιπτώσεις να κάνουμε διοργανώσεις που έχουν πολλή δουλειά από πίσω και περιλαμβάνουν πολλά πράγματα (ομιλίες, προβολές, συζητήσεις, συναυλίες) και το ότι το συγκεκριμένο συνέδριο επικεντρώθηκε σε κουβέντα που εξαρτιόταν πολύ από τη δυναμική της κάθε ομάδας (οπότε άλλες φορές λειτούργησε και άλλες όχι), θαρρώ τελικά πως ήταν πολύ θετικό και ότι χρειαζόμαστε τέτοιες διοργανώσεις. Τις χρειαζόμαστε για να γνωριστούμε και να κάτσουμε να μιλήσουμε.

Παραθέτω για αρχή το πρόγραμμα και συνεχίζω με το πώς οργανώθηκε η φάση.

"Αλέξανδρε Γρηγορόπουλε, ο δολοφόνος σου είναι το κράτος", σε έναν από τους τοίχους του κατειλημμένου αμφιθεάτρου

29 Απριλίου

11:00 Εγγραφή συμμετεχόντων.

12:00 Έναρξη.
12:15  Ανάγνωση της εναρκτήριας διακήρυξης στο Πρώτο Αναρχικό Συνέδριο, ανάγνωση ανακοινώσεων και χαιρετισμών.
13:00  Δημιουργία ομάδων εργασίας με τις ακόλουθες θεματικές (μία για κάθε ομάδα): * Αναρχισμός και κίνηση πανκ
* Ελεύθερα μέσα επικοινωνίας
* Αναρχοφεμινισμός
* Οικολογία και απελευθέρωση των ζώων
* Αναρχισμός και συνδικαλισμός
* Τέχνη και αναρχισμός
* Καταλήψεις ως μορφή αντίστασης
* Αναρχισμός και φοιτητικό κίνημα
* Ελευθεριακή παιδαγωγία
* Αναρχισμός και φυλακές
* Αναρχισμός και αυτοδιαχείριση
15:00 Φαγητό.
16:00-19:00 Συνέχιση των ομάδων εργασίας.

"Ο τρομοκράτης είναι το κράτος", "ζήτω η λαϊκή εξέγερση" και η λέξη "αντίσταση σε διάφορες γλώσσες

30 Απριλίου

9:00 Εγγραφή συμμετεχόντων. 10:00 Δημιουργία ομάδων εργασίας, με κοινά θέματα τα ακόλουθα: Παρουσίαση των συμμετεχόντων και συμμετεχουσών στο Συνέδριο.

· Ποιοι είμαστε.

· Eμπειρίες αγώνα.

· Πώς οργανωνόμαστε.

· Προβλήματα της πραγματικότητάς μας.

· Οργάνωση των αναρχικών στο Μεξικό.

· Σχέδιο αναρχικής δράσης και αγώνα.

14:00 Φαγητό. 15:00 Ολοκλήρωση. Ανάγνωση των πορισμάτων των ομάδων συζήτησης. 19:00 Οργάνωση της συμμετοχής των αναρχικών στην πορεία της Πρωτομαγιάς. 20:00 Μουσικό χάπενινγκ. 21:00 Κλείσιμο.

γκράφιτι έξω από τις τουαλέτες

Πρωτομαγιά

Κάλεσμα προς τους αναρχικούς και τις αναρχικές να βγουν στους δρόμους και να συμμετάσχουν στην πορεία της Πρωοτομαγιάς.

Η διοργάνωση καλούσε τους συμμετέχοντες να έχουν αναπτύξει γραπτά τις θέσεις τους για τα θέματα της πρώτης μέρας το πολύ σε δύο σελίδες, και ήταν τελικά εξαιρετικό που δεν το έκανε κανείς γιατί δεν θα τελειώναμε ποτέ. Καλούσαν τον κόσμο που θα ερχόταν εκτός Πόλης Μεξικού να φέρουν υπνόσακους γιατί θα προσφερόταν χώρος για διανυχτέρευση και τέλος καλούσαν να φέρουμε πιάτο, ποτήρι, κουτάλι για το φαγητό (πράγμα που ελάχιστοι έκαναν) και ευχαριστούσαν όσους ήθελαν να προσφέρουν υλικά καθαρισμού κλπ.

Καταρχήν, όπως όλοι γνωρίζαμε εκ των προτέρων, ξεκινήσαμε αργά. Την πρώτη μέρα αρχίσαμε στη 1 (μια ώρα καθυστέρηση) και τη δεύτερη το φιλόδοξο σχέδιο των 10 ναυάγησε (πρέπει ν’ αρχίσαμε γύρω στις 12). Μάλλον η δεύτερη μέρα μιας διοργάνωσης πρέπει ν’ αρχίζει πιο αργά από την πρώτη, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα νυχτοπερπατήματα και οι νυχτοσυζητήσεις είναι μέρος αναπόσπαστο της διοργάνωσης και συνήθως οι συμμετέχοντες αποφασίζουν υπέρ τους και εις βάρος των πρωινών παρουσιών.

Η διοργάνωση άρχισε με ένα κακό βίντεο για τον αναρχισμό στο Μεξικό, υποτίθεται, αλλά αναλωνόταν σε γκράφιτι, συνθήματα και αποσπάσματα από ταινίες για τον αναρχισμό. Από ένα κακό βίντεο, καλύτερα κανένα βίντεο. Εδώ δεν μετράει η προσπάθεια, αλλά το αποτέλεσμα (σόρρυ).

Την εναρκτήρια ομιλία για να είμαι ειλικρινής δεν την άκουσα γιατί κουβέντιαζα.

Μετά άρχισαν οι χαιρετισμοί των παρόντων, αλλά και των απόντων. Σύντροφοι έλεος με τους χαιρετισμούς. Όχι άλλους χαιρετισμούς. Απλή αναφορά των ομάδων που εκφράζουν την αλληλεγγύη τους και τίποτα παραπάνω. Αρκεί. Αυτά είναι συμβατικά πράγματα που πρέπει να εκλείψουν από οποιασδήποτε μορφής εναλλακτική διοργάνωση. Μας πήρε τουλάχιστον μια ώρα αυτό. Οπότε οι ομάδες εργασίας σχηματίστηκαν στις 2 το μεσημέρι.

Όλες οι ομάδες άρχιζαν με αυτοπαρουσίαση των μελών τους. Εγώ ήμουν στην ομάδα των φυλακών. Ο συντονιστής ήταν πολύ χαλαρός και χάσαμε αρκετό χρόνο μέχρι να βρούμε τη δυναμική της ομάδας στην οποία συμμετείχε κόσμος που πραγματικά είχε δουλέψει με κρατούμενους και είχε καλές και συγκεκριμένες εμπειρίες αλληλεγγύης. Θα έλεγα ότι ο συντονιστής πρέπει να έχει πάνω κάτω ένα ευέλικτο σχέδιο δράσης, ούτως ώστε να ξεκινήσει η κουβέντα. Σε κάθε θέμα, η συζήτηση μπορεί να ξεκινήσει από τις εμπειρίες που έχουν τα άτομα που συμμετέχουν και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Σιγά σιγά αναδεικνύονται τα θέματα προς συζήτηση και ο συντονιστής οφείλει να τα σημειώνει. Όταν αρχίσει να δημιουργείται η λίστα, τα μέλη της ομάδας μπορούν να τη συμπληρώσουν. Μέχρι την ώρα του φαγητού είχαμε καταλήξει στα θέματα της συζήτησης που θα ακολουθούσε.

Μετά το φαγητό πέρασα λίγο από την ομάδα των ελεύθερων μέσων ενημέρωσης, που όπως μου έλεγε ένα παλικάρι είχαν μια σοβαρή διαφωνία σχετικά με τη συγκέντρωση ή μη της πληροφορίας. Τους έκανα λοιπόν μια σύντομη ενημέρωση πώς λειτουργεί το ελληνικό indymedia, που όσο περνάει ο καιρός και βλέπω πράγματα το εκτιμώ όλο και περισσότερο. Πόσο σημαντική είναι η ύπαρξη ενός μέσου που έχει καθιερωθεί στις συνειδήσεις ως σημείο αναφοράς, ένα μέσο από όλους για όλους. Βέβαια εγώ το έζησα περισσότερο την εποχή που δεν υπήρχε προέγκριση για το ανέβασμα πληροφοριών. Την εποχή που σε πραγματικό χρόνο μπορούσες να δεις πού βρίσκεται η αστυνομία στις πορείες, πού έδειραν ή συνέλαβαν κόσμο, τι συμβαίνει και πού. Δεν ξέρω τι οδήγησε στην απόφαση της προέγκρισης και φαντάζομαι πως η Συντακτική Ομάδα θα είχε σοβαρούς λόγους να προχωρήσει σε τόσο δραστική αλλαγή για την αφαίρεση ενός από τα βασικά στοιχεία του athens indymedia: την άμεση και αδιαμεσολάβητη ενημέρωση. Χωρίς αμφιβολία η αφαίρεση αυτού του στοιχείου έχει στερήσει από το indymedia μέρος της δυναμικότητάς του. Το πρωί που ήμασταν αποκλεισμένοι από τους γραναδέρους (τα αντίστοιχα ΜΑΤ) στην πορεία της Πρωτομαγιάς (θα ανεβάσω ποστ αύριο) έφαγα τις μονάδες μου να στέλνω ενημερώσεις σε φίλο για να τις ανεβάσει στο indymedia και δεν ανέβηκε τίποτα. Όπως μου λέει πρέπει να τις έστειλε γύρω στις 20:20 ώρα Ελλάδος με το ψευδώνυμο Tor. Μπορεί να ήταν τα τεχνικά προβλήματα που ανακοινώθηκαν πως υπάρχουν. Δεν ξέρω αν έχει υπάρξει σχετική συζήτηση για τις προεγκρίσεις. Αν όχι, πρέπει ν’ ανοίξει… Επιστροφή στο συνέδριο…

Την επόμενη μέρα η δυναμική εξαρτήθηκε περισσότερο από την κάθε ομάδα και από τα μέλη που την αποτελούσαν. Έτσι υπήρχαν ομάδες που διαλύθηκαν γρήγορα (κυρίως όπου ο μέσος όρος ηλικίας ήταν χαμηλός) και ομάδες όπως η δική μας που συνέχισε ακόμη και μετά το κάλεσμα για φαγητό. Ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες οι διαφορετικές εμπειρίες δράσης και αγώνα και θα μπορούσαμε να συζητάμε ώρες με βάση την εμπειρία του καθένα, ατόμων από διαφορετικές περιοχές του Μεξικού αλλά και διαφορετικές χώρες.

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συμμετοχή ενός συντρόφου από την Πόλη Χουάρες, με τον οποίο είχα την τύχη να μιλήσω και πριν αρχίσουν οι συζητήσεις, που περιέγραφε την κατάσταση ξεδιάντροπης καταστολής που βιώνουν. Χαρακτηριστικά θα αναφέρω ότι όταν το 2006 στη διάρκεια της Άλλης Καμπάνιας, όταν ανέβηκε ο Σουμπκομαντάντε Μάρκος στην πόλη συνομίλησε με πέντε αγρότες. Από αυτούς οι δύο έχουν ήδη δολοφονηθεί…

Η άλλη πολύ ενδιαφέρουσα συμμετοχή ήταν δυο συντρόφων από την Κολομβία που μας περιέγραφαν πως λειτουργεί το ελευθεριακό δίκτυο 12 ομάδων που έχουν δημιουργήσει: οι ομάδες έχουν γενική συνέλευση κάθε 6 μήνες όπου χαράσσουν σχέδιο δράσης με βάση τα κοινά τους σημεία και το οποίο η κάθε ομάδα δουλεύει με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με τα ενδιαφέροντά της.

η παρουσίαση των πορισμάτων των ομάδων εργασίας την Κυριακή. Το τεράστιο πανό που φαίνεται από πίσω, το είχαμε σήμερα στην πορεία της Πρωτομαγιάς

Από τις παρουσιάσεις των διαφορετικών ομάδων εργασίας της ημέρας του Σαββάτου, θα ξεχώριζα αυτή του αναρχοφεμινισμού στην οποία συμμετείχαν και τέσσερις άντρες. H συντρόφισσες κατήγγειλαν με ιδιαίτερη σφοδρότητα την αντίφαση που υπάρχει στους άντρες του χώρου που παρουσιάζουν ένα υποτιθέμενο ελευθεριακό προφίλ έξω που ωστόσο ξεχνάν στις προσωπικές τους σχέσεις. Σε κάποια φάση είχα συζητήσει κάτι ανάλογο στην Οαχάκα με ένα από τα μέλη του Λαϊκού Ιθαγενικού Συμβουλίου, ότι με είχαν θυμώσει κάποιοι από τους συντρόφους, που μάλιστα βρίσκονταν και στην πρώτη γραμμή της οργάνωσης, και οι οποίοι στην προσωπική τους ζωή ήταν πραγματικά καθίκια. Ή αυτό που συζητούσα με τον πρώην συγκάτοικό μου εδώ στην Πόλη του Μεξικού, που ανακατεύεται επίσης με οργανώσεις: η πρώτη ομάδα είναι το κοινόβιό μας. Αν δεν μπορείς να δείξεις το στοιχειώδη σεβασμό στους συγκατοίκους σου, στην κοπέλα σου, ό,τι δράση και να έχεις έξω από το σπίτι είναι η βιτρίνα του σκάρτου εμπορεύματός σου. Στο συνέδριο, ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η επώνυμη καταγγελία μιας συντρόφισσας ενάντια σε ένα μέλος του κινήματος αναρχοπάνκ.

Ως προς τα πρακτικά κομμάτια του συνεδρίου, το κατειλημμένο αμφιθέατρο διαθέτει χορτοφαγική κουζίνα που τη δουλεύει ο κόσμος της κατάληψης. Για τις ανάγκες του συνεδρίου βοήθησε και κόσμος από τις ομάδες που συμμετείχαν. Η χρηματική συμμετοχή ήταν σε εθελοντική βάση. Μετά το φαγητό ο καθένας έπλενε το πιάτο του: ένας σκουπιδοντενεκές και τρεις λεκάνες: η πρώτη με σαπούνι και οι δύο επόμενες με νερό.

Υπήρχαν τα καθιερωμένα προβλήματα ήχου. Το συγκεκριμένο είναι το πιο βασικό σε ανάλογες διοργανώσεις και πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή.

Σε γενικές γραμμές ήταν πολύ ενδιαφέρουσα διοργάνωση. Απλή και με επίκεντρο στους συμμετέχοντες. Ούτε ομιλητές, ούτε προβολές, ούτε τίποτα. Αγνή και καλή κουβέντα. Για να γνωριστούμε καλύτερα, που λέει κι η ταινία…

Υ.Γ. Αύριο θ’ ανεβάσω την απίστευτη εμπειρία της πορείας της Πρωτομαγιάς

Advertisements
Published in: on Απρίλιος 30, 2011 at 23:03  Σχολιάστε  

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2011/04/30/%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ad%ce%b4%cf%81%ce%b9%ce%bf-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b5%ce%be%ce%b9/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: