η παναγία της Γουδελούπης, το φόρουμ του Κανκούν και η απροσάρμοστη νεολαία

Τρεις μέρες πριν γύρω στις 4 το πρωί ξύπνησα από κροτίδες (καθώς όπου φιέστα και χαρά οι κροτίδες πρώτες εδώ) που συνεχίστηκαν με διαλείμματα σχεδόν όλη την ημέρα. Σε κάποια φάση ανέβηκα στην ταράτσα να δω τι συμβαίνει. Οι κροτίδες αφήνουν ένα μικρό συννεφάκι στον ουρανό, εκεί όπου σκάνε, και μπορείς να προσδιορίσεις τον τόπο της γιορτής. Κι εκεί που έσκαγαν βρισκόταν ο ναός της Παναγίας της Γουδελούπης. Μπα, σκέφτηκα. Θα έχει κι άλλο ναό και δεν το ξέρω. Αφού η γιορτή της Παναγίας είναι στις 12 του Δεκέμβρη. Κι όμως…

Δεν θα γράψω πολλά σ’ αυτό το ποστ για ν’ αφιερώσω ένα μετά την επιστροφή μας απ’ το Κανκούν, μιας και θα προλάβουμε τη γιορτή. Απλά ήθελα να σας μεταφέρω τον παλμό της πόλης. Ενώ λοιπόν ετοιμαζόμαστε να φύγουμε αύριο για το Κανκούν, από όλο το Μεξικό έρχονται στο Σαν Κριστόμπαλ για να προσκυνήσουν την Παναγία της Γουαδελούπης, προστάτιδα του Μεξικού (τώρα βέβαια η γουϊκιπαιδεία λέει ότι ο ναός της βρίσκεται στο Τεπεγιάκ, αλλά θα λύσω αυτό το μυστήριο όταν επιστρέψω). Ο ναός έχει στολιστεί και η παράδοση θέλει οι προσκυνητές να έρχονται περπατώντας από μακρινά μέρη και να ανεβαίνουν στα τέσσερα τα σκαλιά μέχρι το ναό που έχει θέα όλη την πόλη. Οι κροτίδες ακούγονται μέχρι πέρα από το δημαρχείο και για δυο βδομάδες θα συνοδεύουν την καθημερινότητα των κατοίκων.

Κατά τ’ άλλα  επικρατεί ένας αναβρασμός. Αύριο φεύγουμε 250 άτομα από το Σαν Κριστόμπαλ για το Κανκούν, για τα εναλλακτικά φόρουμ για την κλιματική δικαιοσύνη. Το φόρουμ των επίσημων αντιπροσωπειών (γνωστό ως COP16=Conference of the Parties με 16 διαδοχικές αποτυχίες) έχει αρχίσει ήδη, αλλά έχουν συγκεντρωθεί σε διαφορετικό μέρος για να κάνουν τις διακοπές τους οπότε δεν θα μας ενοχλήσουν. Τρία διαφορετικά φόρουμ θα προσελκύσουν το ενδιαφέρον χιλιάδων συμμετεχόντων από όλο τον κόσμο. Με το Klimaforum μάλλον δεν θα ασχοληθώ καθόλου γιατί μου φαίνεται ολίγον από χίππικη επιχείρηση. Θα μαζευτούν σε μια παραλία 40χλμ. μακριά από την πόλη του Κανκούν και δεν συμμετέχουν στη μεγάλη πορεία στις 7 του Δεκέμβρη. Για τα άλλα δύο δεν έχω δει προγράμματα ακόμη, αλλά θα τα επισκεφτώ και θα σας πω τις εντυπώσεις μου στην επιστροφή.

Θα ήθελα να πω τι είναι για μένα το Κανκούν και γιατί πάω. Το ότι διοργανώνεται εκεί το COP16 είναι  μάλλον αδιάφορο. Το γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι δεν πρόκειται ν’ αποφασίσουν τίποτα ούτε ξέρω πώς μπορούν να δεχτούν πιέσεις για να αποφασίσουν κάτι. Δεν πάω για να ζητήσω τίποτα. Για μένα αυτές οι διοργανώσεις είναι αυτή η γιορτή της συνάντησης διαφορετικών ομάδων, πρακτικών και ιδεών που δεν μπορείς να βρεις αλλού. Και το COP16 είναι μια αφορμή για να συναντηθούμε και να ριζοσπαστικοποιήσουμε τις σκέψεις και τις πρακτικές μας. Η πορεία στις 7 του μήνα θα είναι μέρος της τελετουργίας της συνάντησης, θα έλεγα, αλλά και για να πούμε ότι ‘είμαστε εδώ και σας βλέπουμε και θα μας βρείτε μπροστά σας καθάρματα’. Αλλά ο πραγματικός αγώνας θαρρώ πως γίνεται τοπικά, αλλά με συνολικότερη οργάνωση, όπως οι διεθνείς συναντήσεις που οργανώνονται για τον αγώνα κατά των φραγμάτων, των μεταλλείων, των ανεμογεννητριών, της αποψίλωσης των δασών, της ιδιωτικοποίησης των υδάτινων πόρων κλπ. Και ξέρεις ότι ο αγώνας σου είναι μέρος ενός γενικότερου αγώνα. Και ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος.

Και μέσα σ’ όλα αυτά, στις εκδηλώσεις και στις ομάδες που έχουν οργανώσει φεστιβάλ, προβολές, συζητήσεις, συναυλίες, εκθέσεις, εργαστήρια, δράσεις κλπ. για το Κανκούν, κάνει την εμφάνισή της μια απροσάρμοστη νεολαία (που προσδιορίζεται ηλικιακά, αλλά περιλαμβάνει και κόσμο πιο μεγάλο με τα ίδια χαρακτηριστικά). Μια νεολαία που είναι ένα νέο, ίσως, κύμα που δεν φαίνεται, μια και δεν έχει ιδιαίτερα περίεργα ρούχα, μαλλιά, βάψιμο προσώπου κλπ. Μια νεολαία που μοιάζει λίγο στην άκρη του συστήματος, αλλά με ένα διαφορετικό τρόπο από τους μετανάστες, τους άνεργους, τους ημιαπασχολούμενους, τους μη λευκούς, τις γυναίκες, τους ομοφιλόφυλους, τα άτομα με ειδικές ανάγκες (τυχαία η σειρά). Η βασική διαφορά είναι ότι αυτοί οι τελευταίοι θα ήθελαν να είναι μέρος του συστήματος, ενός συστήματος χωρίς διακρίσεις, και διεκδικούν την ένταξή τους. Η νεολαία για την οποία μιλάω δεν θέλει.

Τα χαρακτηριστικά της: μη συγκεκριμένη δουλειά, πολύ λίγα έως ανύπαρκτα λεφτά στην τσέπη, πολλά προσόντα (γλώσσες, ικανότητες, γνώσεις), αγωνιστική διάθεση και δράση, ερευνητικό και φιλομαθές πνεύμα, αντιδημοσιογραφία (=όχι συνεργασία με καθεστωτικά μέσα επικοινωνίας, αλλά με εναλλακτικά και με σκοπό τη διάδοση της πληροφορίας). Κοινό χαρακτηριστικό επίσης για τους περισσότερους είναι τα ταξίδια, όχι για τουρισμό, αλλά για εμπειρία, με μακρά διαστήματα παραμονής σε διαφορετικά μέρη.

Τα παιδιά αυτά με τα όμορφα πρόσωπα και τα ακτινοβόλα μάτια δουλεύουν πολλές ώρες: διαβάζουν, φτιάχνουν βίντεο, γράφουν άρθρα, δουλεύουν σε εθελοντικά προγράμματα, φτιάχνουν δικές τους ομάδες που αγωνίζονται, οργανώνουν δραστηριότητες και δράσεις.  Κι όλα αυτά χωρίς να πληρώνονται και χωρίς να έχουν λεφτά. Όχι γιατί δεν μπορούν, αλλά γιατί καμιά δουλειά δεν είναι αρκετή για τους χωρέσει. Μια όμορφη απροσάρμοστη νεολαία με έντονη παρουσία στη Λατινική Αμερική, που έρχεται όμως απ’ όλο τον κόσμο για ν’ αναπνεύσει λίγο αέρα αντίστασης και ελπίδας. Και μ’ αυτή τη νεολαία, αλλά και πιο μεγάλους που δεν τα παράτησαν και είναι παράδειγμα κι έμπνευση, θα βρεθούμε στο Κανκούν.

Entonces, nos vemos después! (=Επομένως, τα λέμε μετά)

Υ.Γ. Για Κανκούν φεύγουμε αύριο και γυρίζουμε 11 του Δεκέμβρη. Μια βδομαδούλα χωρίς λαπτοπ και ίντερνετ, με τετράδιο και στυλό…

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2010/12/02/%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%bf%cf%85%ce%b4%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%8d%cf%80%ce%b7%cf%82-%cf%84%ce%bf-%cf%86%cf%8c%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%bc-%cf%84%ce%bf/trackback/

RSS feed for comments on this post.

4 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. μη συγκεκριμένη δουλειά, πολύ λίγα έως ανύπαρκτα λεφτά στην τσέπη, πολλά προσόντα (γλώσσες, ικανότητες, γνώσεις), αγωνιστική διάθεση και δράση, ερευνητικό και φιλομαθές πνεύμα, αντιδημοσιογραφία (=όχι συνεργασία με καθεστωτικά μέσα επικοινωνίας, αλλά με εναλλακτικά και με σκοπό τη διάδοση της πληροφορίας). Κοινό χαρακτηριστικό επίσης για τους περισσότερους είναι τα ταξίδια, όχι για τουρισμό, αλλά για εμπειρία, με μακρά διαστήματα παραμονής σε διαφορετικά μέρη

    Μα τι μου θυμίζει τώρα όλο αυτό να δεις. 😉

    • Χαχα!Δεν περιεγράφω τον εαυτό μου Δύτη, αλλά ναι, είμαστε πολλοί και παντού (ή σχεδόν παντού)!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: