«κραυγή ανεξαρτησίας» του Μεξικού

Δεν είχα σκοπό να γράψω τίποτα για τη γιορτή ανεξαρτησίας του Μεξικού (σήμερα και αύριο) που προετοιμάζεται εδώ και αρκετό καιρό. Τουλάχιστον 2-3 φορές έχουν περάσει πιτσιρίκια κάτω από το παραθύρι μου σε παράταξη για πρόβα  παρέλασης με συνοδεία ταμπούρλων άντε και καμιάς τρομπέτας. Μαζί τους παρεύλαυναν και οι καθηγητές τους με απόλυτη σοβαρότητα! Μια άλλη φορά πέρασε μια μαθητική μπάντα, ενώ στο κτίριο της αστυνομίας που βρίσκεται πολύ κοντά μου μια επιεικώς απαράδεκτη μπάντα προσπαθούσε μέχρι πριν μερικές μέρες να βελτιωθεί αγωνιωδώς. Μάλλον το πήραν απόφαση ότι δεν προλαβαίνουν και γλίτωσαν τ’ αυτιά μας.

Γράφω όμως γιατί γιορτή δεν θα είναι μόνο στρατιωτικές ή στρατιωτικού τύπου μπούρδες (που στην Ελλάδα τις γνωρίζουμε καλά). Η παρέλαση είναι αύριο στις 9 το πρωί, αλλά απόψε έχει πάρτυ!!

Μπροστά στην καθολική, στη μητρόπολη σα να λέμε, του Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας ο δήμος έχει στήσει τετράγωνα κιόσκια όπου έχουν εγκατασταθεί από χτες πωλητές γλυκών με πολλές μέλισσες, φαγητών που τα ψήνουν με γκάζι και τα απολαυνάνεις σε τραπέζια με καρέκλες, φρουτοσαλατών που τις σερβίρουν σε ποτήρι με κουτάλι. Πωλούνται επίσης κουκλάκια και μπιχλιμπίδια, και έχουν στηθεί και παιχνίδια τύπου λούνα παρκ (αυτά τα αυτοκινητάκια στις ράγιες). Όλα πάρα πολύ οργανωμένα και καθαρά.

Στο δρόμο που χωρίζει τη μητρόπολη από το δημαρχείο έχει στηθεί ένα αξιοζήλευτο στέιτζ όπου το μεσημέρι άκουσα να κάνει πρόβα ένα συγκρότημα 15 ατόμων (εκ των οποίων οι 4 κρουστοί!). Ο ήχος ήταν αξιοπρεπέστατος. Τίποτα φυσικά δεν στήθηκε ανοιχτό προς τον ουρανό, καθώς ο καιρός είναι απρόβλεπτος και οι βροχές συχνές.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα θα υπάρξουν διάφορες στρατιωτικές μπούρδες, ενώ στις 23:00 ο δήμαρχος θα απευθύνει την «παραδοσιακή κραυγή της ανεξαρτησίας» (φαντάζομαι πως θα είναι μια αλληλουχία από «Βίβα»), θα ακολουθήσει ο εθνικός ύμνος του Μεξικού και πυροτεχνήματα.

Περνώντας σε δρόμο διαγωνίως του στέιτζ είδα παρατεταγμένα πέντε καμιόνια με στρατό (που φορούν ένα ενδιαφέρον κόκκινο περιβραχιόνιο με κόκκινες φούντες!). Ο ρόλος τους φυσικά εκτός από συμμετοχή στη γιορτή είναι και περισσότερο ουσιαστικός αφού υποτίθεται πως ο πόλεμος με το ζαπατιστικό στρατό δεν έχει λήξει.

Τα μαγαζιά έχουν επίσης στολιστεί με γιρλάντες στα χρώματα της σημαίας του Μεξικού (πράσινο, άσπρο, κόκκινο) και έχουν ειδικές προσφορές στα ποτά και τα φαγητά τους ειδικά για τη «μεγάλη μεξικανική νύχτα».

Φέτος είναι διπλή επέτειος για το Μεξικό: 200 χρόνια ανεξαρτησίας και 100 χρόνια από τη Μεξικανική Επανάσταση. Βέβαια το κρατίδιο της Τσιάπας γιόρτασε χτες τα 186 χρόνια «μεξικανικότητας», καθώς προσαρτήθηκε στο Μεξικό το 1824.

Λίγο ασυνάρτητο μου φαίνεται αυτό το ποστ, αλλά είπα έτσι να σας δώσω το κλίμα. Ντύνομαι και φεύγω για τη φιέστα… Ελπίζω να είναι καλή η μουσική!

ώρα 1:00

Λοιπόν δεν θα σας πω όλη τη γιορτή. Θα σας πω μόνο τα highlights.

1) 45 λεπτά στρατιωτική μπάντα! Εξαιρετικά μονότονη και βαρετή, αλλά του κόσμου φαίνεται ότι του άρεσε.

2) ποίημα. Ναι ναι. Ποίημα. Βγήκε ένα παλικαράκι με αστυνομική στολή και απήγγειλε το «Μεξικό πιστεύω σε σένα», το οποίο ήταν κάτι αντίστοιχο με το «Τι είν’ η πατρίδα μου», το οποίο απήγγειλε με στόμφο και τις ανάλογες κινήσεις. Πραγματικά σας μιλάω, μόνο εγώ το έβρισκα αστείο. Λίγο μετά ξαναβγήκε το παλικαράκι να απαγγείλει ένα ποίημα για τους νεκρούς ήρωες το οποίο παρεμβαλλόταν από φαμφάρες της μπάντας. Και ήταν τρισχειρότερο από το πρώτο ποίημα.

3) στα πέντε μπαλκόνια του δημαρχείου που ήταν ανοιχτά ήταν παρατεταγμένοι γκρίνγκος και παρακολουθούσαν. Σε μια πόλη και μια πολιτεία με πλειονότητα ιθαγενών σε αυτά τα πέντε μπαλκόνια δεν υπήρχε ούτε ένας. Μόνο ένα παλικάρι ήταν λίγο πιο σκούρο κι αυτό σε κάποια φάση βγήκε στο περβάζι έξω από το μπαλκόνι: ήταν ο φωτογράφος. Και φυσικά έκοβα και τα δυο μου χέριο ότι και ο δήμαρχος είναι γκρίνγκο. Δεν έπεσα έξω. Βγήκε στις 23:00 ακριβώς να κραυγάσει την ανεξαρτησία. Βίβα έναν έναν τους ήρωες του πολέμου της ανεξαρτησίας, βίβα Σαν Κριστόμπαλ, βίβα Τσιάπας, βίβα Μέξικο τρεις φορές κοκκινίζοντας και βάρεσε μια καμπάνα το σκοινί της οποίας κρεμόταν δίπλα στο μπαλκόνι του και η οποία φάνηκε να τον δυσκολεύει αρκετά.

Πολύ εντύπωση μου έκανε σε κάποια φάση πριν απ’ το δεύτερο ποίημα που έπαιξε η μπάντα ένα συγκεκριμένο εμβατήριο και είπε ο ομιλητής να πάρουμε στάση… μπλα μπλά, δεν θυμάμαι πώς το είπε. Πολύς κόσμος στάθηκε προσοχή, λύγισε το δεξί χέρι πάνω από την καρδιά με την παλάμι να κοιτά το δάπεδο και τον αντίχειρα ν’ ακουμπά στο στήθος. Κι αυτό χωρίς να πω πόσος κόσμος είχε βάψει τα μούτρα του στα χρώματα της μεξικανικής σημαίας, ή έστω το ένα μάγουλο…

Μου έλεγαν οι δύο Αργεντινοί που φιλοξενούν οι συγκάτοικοί μου ότι στην Αργεντινή δεν έχει τέτοια. α) γιατί κανείς δεν πιστεύει και β) γιατί μετά το τελευταίο πραξικόπημα (1976-83) δεν επιτρέπεται η δημόσια εμφάνιση του στρατού. Εμείς στη φιέστα σήμερα είχαμε και το 31 τάγμα πεζικού για παρέα.

Για να μη μακρυγορώ γιατί αρκετά βαρέθηκα σήμερα, η βραδιά περιλάμβανε και παραδοσιακούς χορούς, ένα συγκρότημα mariachi (πληκτρολογήστε το στο youtube να δείτε τι είναι) και έκλεισε με ποπ στο στέιτζ που λέγαμε, στο οποίο έφυγα. Αρκετά γιόρτασα για σήμερα…

Υ.Γ. Η «κραυγή ανεξαρτησίας» όπως γράφουν οι μεταφραστές του Φωτιά και Λόγος της Γκλόρια Μουνιός Ραμίρες είναι το κάλεσμα για τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας κατά των αποικιοκρατών Ισπανών που απεύθυνε ο Μιγκέλ Ιδάλγο στις 16 Σεπτεμβρίου 1810 στην πόλη Ντολόρες της πολιτείας Γκουαναχουάτο. Στις μέρες μας η επετειακή επανάληψη των λόγων του Ιδάλγο γίνεται στις 23:00 το βράδυ της 15ης Σεπτέμβρη με το χτύπημα της καμπάνας. Ακολουθεί γλέντι και φαγοπότι μέχρι το πρωί.

Advertisements
Published in: on Σεπτεμβρίου 15, 2010 at 20:03  10 Σχόλια  

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2010/09/15/%ce%b7-%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%85%ce%b3%ce%ae-%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%be%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b5%ce%be%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d/trackback/

RSS feed for comments on this post.

10 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. πριν δέκα χρόνια βρεθήκαμε για κανένα μήνα στο αμερικανομεξικάνικο σύνορο και το διασχίσαμε με ‘βανάκι’ μέσα έξω, σε όλο το δυτικό τμήμα του ως το El Paso (Baja California, Sonora, Chihuahua από τη μια, και California, Arizona, New Mexicο, από την άλλη). Εκεί τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά: είδα πράματα και θάματα..
    Όμως τέτοιες μέρες ήταν, και στους χωματόδρομους του Mexicali, καμιά δεκαπενταριά παιδάκια, ένα μικρό ασύνταχτο μπουλούκι, έκαναν παρέλαση !

    • Ναι… Θέλουμε κι εμείς δουλειά, αλλά κι εδώ δεν πάνε πίσω…

  2. Και πάλι το big picture φροντίζει να δώσουμε αφορμή στην aqua να μας πει κι άλλα…

    Και για να βάλουμε και κάτι δικό μας, αυτό για το Enfant de la Haute Mer.

    • Stazybο Hοrn,

      ευχαριστώ !
      πρέπει τώρα να βρω και να σκανάρω τις δικές μου !

      • Είπα να τ’ αφήσω πιο μετά και ξέχασα να απαντήσω!
        Δεν μπορώ να πω πολλά περισσότερα από ό,τι μπορείτε να βρείτε στο ίντερνετ γιατί είμαι καινούρια στο μέρος. Η γιορτή που έγινε στην πόλη του Μεξικού δέχτηκε δριμείες κατηγορίες από κάποιους καθώς στοίχισε πολύ ακριβά (φαίνεται και από τις φωτογραφίες). Ωστόσο θεωρώ ότι αυτό δεν ενόχλησε το μέσο Μεξικανό. Αυτό που διέκρινα στη γιορτή εδώ στο Σαν Κριστόμπαλ είναι ότι υπάρχει μια γνήσια πατριδολαγνεία, πραγματικά πρωτόγνωρη για μένα. Την οποία εκδήλωνε και κόσμος που δεν θα το περίμενα: μοϊκάνια που είχαν βάψει τα μαλλιά τους στα χρώματα της μεξικανικής σημαίας, νεαροί που φαίνονταν πανκάδες που είχαν βαμμένα τα πρόσωπά τους. Πίσω μου ήταν μια παρέα νεαρών, ένας εκ των οποίων κρατούσε μια τεράστια μεξικανική σημαία και κάθε τόσο φώναζαν εν χορώ «México lindo», δηλαδή «Όμορφο Μεξικό».

        Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι και η αντίσταση που υπάρχει στην Τσιάπας δεν στρέφεται κατά του κράτους ως οντότητα, ο σύμβολο, ως έννοια. Απλά διεκδικεί ένα άλλο κράτος, ένα άλλο Μεξικό, με την ίδια σημαία που την τιμούν και οι εξεγερμένοι.

        • Α, εξαιρετικές οι φωτογραφίες! Ευχαριστώ Στάζυ!

  3. […] φέρνουν ένα αθέλητο χαμόγελο). Μου θύμισε εκείνο το ποίημα που απάγγελνε ένα φανταράκι στο Σαν Κριστόμπαλ … στην αντίστοιχη επέτειο της ανεξαρτησίας που […]

  4. […] φέρνουν ένα αθέλητο χαμόγελο). Μου θύμισε εκείνο το ποίημα που απάγγελνε ένα φανταράκι στο Σαν Κριστόμπαλ … στην αντίστοιχη επέτειο της ανεξαρτησίας που […]

  5. Το σχόλιο δείχνει σου ότι είσαι λίγο μακάκας.Εάν ζεις στο Mexico και δεν μπορείς να καταλάβεις El significado del grito de la Independencia τότε ,Είναι αυτό που λέμε πέρασε αλλα ούτε σε ακούμπησε.Άντε γεια.

    • Μαλακισμένη παρακαλώ! Μάλλον δεν ακούμπησε. Γεια και σ εσένα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: