βροχή

Κατέβηκα στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος. Έβρεχε. Ο πατέρας μου ήρθε με μια τεράστια ομπρέλ(λ)α. Καιρό είχα να δω αυτό το εργαλείο. Στη Σάναα μόνο κάτι γιαγιάδες το είχαν, για να προστατεύονται από τον ήλιο, κι αυτές λίγες. Κατευθυνθήκαμε προς το αυτοκίνητο. Στη διαδικασία της φόρτωσης του υπερβάρους που χρυσοπλήρωσα στο αεροδρόμιο, έκλεισα την ομπρέλα. Ο πατέρας μου έτρεχε πάνω κάτω όσο πιο γρήγορα μπορούσε, αντίθετα με τις δικές μου αργές κινήσεις. Βιαζόμασταν;

Βλέποντας και τους άλλους γύρω, θυμήθηκα πως στην Αθήνα ο κόσμος δεν αγαπά τη βροχή. Πόσο εύκολα ξεχνιούνται τέτοια πράγματα…

Μεγαλώνοντας στην Αθήνα έμαθα να μη βγαίνω από το σπίτι όταν έβρεχε αν η δουλειά που έπρεπε να γίνει μπορούσε να αναβληθεί. Τα αμφιθέατρα της Φιλοσοφικής ήταν άδεια όταν έβρεχε (και έβρεχε και μέσα στα αμφιθέατρα). Στις πρωινές παραδόσεις, άνοιγα την κουρτίνα ενώ ήμουν ακόμη ξαπλωμένη στο κρεβάτι, έβλεπα πως έβρεχε και ξανακοιμόμουν. Δεν σηκωνόμουν πριν να στεγνώσουν οι δρόμοι.

Ένα πεντάμηνο πέρασμα από το Μπέρμινγχαμ, με δίδαξε ότι μπορείς να βγεις από το σπίτι όταν βρέχει. Ότι οι δρόμοι δεν πλημμυρίζουν απαραίτητα (συνέχισα καθόλο το διάστημα που ήμουν εκεί να διατηρώ τις αμφιβολίες μου για την ολοκληρωτική απουσία πλημμυρών). Γυρίζοντας στην Ελλάδα, μπορούσα να πλέον να περπατάω στη βροχή.

Στην Σάναα η βροχή είναι ευλογία. Όταν, ακόμη στο Κάιρο, μιλούσαμε με την υεμενέζα φιλενάδα μου για τη Σάναα,  μού παίνευε τον εξαιρετικό καλοκαιρινό καιρό: δεν θα είχε ζέστη και θα έβρεχε κάθε απόγευμα (!;). Έβρεξε λίγες φορές (βλ. φαινόμενο του θερμοκηπίου), κατά τις οποίες κανείς δεν κυκλοφορούσε με ομπρέλα και κανείς δεν φοβόταν να βραχεί. Τα ξυπόλητα πιτσιρίκια στους δρόμους της παλιάς πόλης συνέχιζαν να παίζουν βρεγμένα μέχρι το κόκκαλο. Κανένας γονιός δεν έβγαινε να τα μαζέψει. Οι άντρες σήκωναν τις ζάννες τους (κελεμπίες), έβγαζαν τα πέδιλα και περνούσαν τα ποτάμια που σχηματίζονταν στους δρόμους (δεν υπήρχαν υπόνομοι να μαζεύουν τα νερά). Μόνο οι γυναίκες επιτάχυναν το βήμα τους να γλιτώσουν τη βροχή.

Ωραίος καιρός σήμερα, θα μου έλεγε ο κόσμος της γειτονιάς μου κάθε φορά που έβρεχε. Μου πήρε λίγες βροχές για να απαντήσω ειλικρινά και με χαμόγελο, Ναι, ωραίος καιρός!!!

Advertisements
Published in: on Οκτώβριος 28, 2009 at 00:06  Σχολιάστε  

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2009/10/28/%ce%b2%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%ae/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: