πεινώντας στο Ραμαζάνι

Πριν χαρτογραφήσω επαρκώς το Ραμαζάνι στη Σάναα για να μπορέσω να γράψω ένα ποστ γι’ αυτό, θα ήθελα να στάξω λίγο φαρμάκι, από αυτό που έχω άφθονο για τις θρησκείες εν γένει (νομίζω πως δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω σε οποιονδήποτε λογικό ενήλικα ότι είναι επιζήμιες και επικίνδυνες). Ας μη θεωρηθεί, αδίκως, ότι έχω κάτι εναντίον του Ισλάμ. Το πρόβλημα είναι οι θρησκείες. Αλλά μια και βρίσκομαι στο μουσουλμανικό κόσμο, για αυτό θα γράψω.

Βρίσκομαι σε ένα περιβάλλον, όπου η δήλωση ότι είσαι χριστιανός είναι μια αποδεκτή κατηγορία. Το να πεις όμως ότι είσαι άθρησκος δεν υπάρχει στο παρόν διανοητικό σύμπαν.

Από την αρχή του Ραμαζανιού, όλος ο κόσμος που με έχει συνηθίσει πλέον να περιφέρομαι στην παλιά πόλη της Σάναας αντικατέστησε το ‘γεια’ με το ‘νηστεύεις;’. Ακόμη και αυτοί που δεν προσεύχονται ιδιαίτερα και δεν επισκέπτονται καθημερινά το τζαμί, θεωρούν αδιανόητο να μη νυστεύσουν στο Ραμαζάνι.

Η νηστεία συνίσταται από απαγόρευση σε ο,τιδήποτε να εισέρχεται στο σώμα -υγρό, στερεό, καπνό- από την πρώτη προσευχή πριν την ανατολή του ηλίου (το φατζρ) που φέτος είναι 4:30 το πρωί, μέχρι την τελευταία προσευχή μετά τη Δύση, που πέφτει στις 18:30. Από τη νηστεία εξαιρούνται τα άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας, οι πολύ ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι γυναίκες που έχουν περίοδο (οι οποίες δεν προσεύχονται κιόλας αυτές τις μέρες). Περιλαμβάνει όχι μόνο τους κατοίκους του πλανήτη, αλλά και του διαστήματος, όπως αποκαλύπτει η αφήγηση του αστροναύτη πρίγκιπα Σουλτάν, που νήστευε ακολουθώντας τις γήινες ώρες στο διάστημα (μα είναι τρελοί αυτοί οι μουσουλμάνοι)!

Όταν τους ρωτάω εκείνοι γιατί νηστεύουν, μου απαντούν ότι το έχει ζητήσει ο Αλλάχ∙ είναι γραμμένο στο Κοράνι.

Το Ισλάμ, όπως και ο χριστιανισμός, νομιμοποιούν ποικίλες αυθεντίες ιεραρχικά, στην κορυφή των οποίων είναι ο Θεός και ακολουθούν οι ποικίλοι ερμηνευτές του, ο πατέρας, η μητέρα, ο δάσκαλος, ο μεγαλύτερος κλπ. Τα παιδιά εδώ είναι υπάκουα ρομπότ, που ακολουθούν αδιαμαρτύρητα τις εντολές των γονιών τους.

Υποτίθεται ότι το Ραμαζάνι έχει δύο λόγους ύπαρξης: α) να αισθανθεί ο καθένας σε τι κατάσταση βρίσκεται ο φτωχός που δεν έχει να φάει, β) να δίνονται σε φιλανθρωπικούς σκοπούς και σε όσους έχουν ανάγκη τα χρήματα που εξοικονομούνται από τη νηστεία. Υποτίθεται πως είναι μήνας αγάπης και προσφοράς.

Η ανοησία του πρώτου είναι προφανής: δεν προσφέρεις απολύτως καμιά βοήθεια σε αυτόν που πεινάει και διψάει με το να πεινάτε και να διψάτε παρέα! Το δεύτερο δεν το κάνει κανείς από όσους έχω ρωτήσει: όπως χαρακτηριστικά μου είπε ο σπιτονοικοκύρης μου, ό,τι δεν τρων στη διάρκεια της ημέρας, το τρώνε τη νύχτα! Στο Κάιρο ωστόσο υπήρχε αρκετός κόσμος που έδινε ένα ποσό στο τζαμί της γειτονιάς του, συνήθως.

Μακράν από το να είναι μήνας αγάπης και προσφοράς, φαίνεται πως υπάρχει μεγαλύτερος εκνευρισμός λόγω της νηστείας. Με αυτόν το τρόπο μου δικαιολογήθηκε χτες ο καλός μου σπιτονοικοκύρης με τη γυναίκα του και τους δυο του γιους, όταν ήρθε να με πετάξει έξω από το σπίτι. Αυτό που επεδίωκε βασικά ήταν να κρατήσει τα έπιπλα του σπιτιού που έχουν αγοραστεί από τους προηγούμενους ενοικιαστές, από τους οποίους έχω εντολή να αδειάσω το σπίτι πριν φύγω. Και αντί να έρθει, ως λογικός ενήλικας, να μου εξηγηθεί, προτίμησε τη συμπεριφορά κακομαθημένων παιδιών της Ευρώπης (γιατί όπως προανέφερα, τα παιδιά εδώ είναι διαφορετικά), που τα θέλουν όλα και αμέσως: έπρεπε να μαζέψω τα πράγματά μου επιτόπου και να φύγω! Όταν τηλεφώνησα σε ένα φίλο δικηγόρο που του εξήγησε ότι μπορούσε να βρεθεί στη φυλακή αν δεν εγκατέλειπε αμέσως το σπίτι, όλοι ξαφνικά λυπήθηκαν για τη συμπεριφορά τους: είναι το Ραμαζάνι, που δημιουργεί εκνευρισμό. Τι γαμάς ρε φίλε αφού ζαλίζεσαι; (όποιος δεν ξέρει το ανέκδοτο, από όπου η ατάκα, να το αποκαλύψει!)

Η καλή του γυναίκα, που λατρεύει το Ραμαζάνι και προσεύχεται πάνω από πέντε φορές την ημέρα (και εκτός Ραμαζανιού), ήταν αυτή που έδινε τις εντολές (δική της ιδέα ήταν να δώσω 1000 δολάρια ως εγγύηση αν ήθελα να παραμείνω στο σπίτι). Οι δυο του γιοι, ολόκληροι μαντράχαλοι, παρόλο που έβλεπαν τη μαλακία των γονιών τους, δεν μπορούσαν να  παρέμβουν, γιατί ακολουθούσαν εντολές, όπως μου είπε ο ένας χαρακτηριστικά. Απορώ και γιατί τους έφερε… Φοβόταν μήπως αποκαλύψω τον πραγματικά βίαιο χαρακτήρα μου και τον αρχίσω στα μπουνίδια όπως του άξιζε;

Είναι πραγματικά τρομακτικό πώς πάνω από ένα δισεκατομμύριο άτομα σε όλο τον κόσμο έχουν πειστεί να μην τρων, να μην πίνουν, να μην καπνίζουν και να μην πηδιούνται 13 ώρες τη μέρα (τόσο είναι αυτή τη χρονιά). Είναι τρομακτικό και αδιανόητο. Πώς έχουν τη βεβαιότητα ότι ο Θεός θεωρεί τόσο σημαντικό το τι θα φας και θα πιεις και πού θα βάλεις το πουλί σου (η πρόταση ισχύει και για τους χριστιανούς). Το Κοράνι βέβαια δεν λέει ‘μη βγάλεις τον ενοικιαστή σου από το σπίτι γιατί θες να κλέψεις τα έπιπλα’, οπότε αυτό είναι ΟΚ. Δεν λέει κάνε πράγματα για να αναπτύξεις την προσωπικότητά σου, το μυαλό σου, να βελτιώσεις τις συνθήκες της ζωής σου και του πλανήτη, δεν λέει να σκέφτεσαι και να κρίνεις. Δεν λέει να ρίξεις από την εξουσία τον επί 30 χρόνια πρόεδρο της χώρας που δεν έχει φτιάξει ένα υδραγωγείο για την πόλη και όλα τα σπίτια έχουν ηλεκτρικές αντλίες για να ανεβαίνει το νερό από το ντεπόζιτο του ισογείου στο ντεπόζιτο της ταράτσας, ούτε υπονόμους για να φεύγουν τα νερά που σχηματίζουν ποτάμια κάθε φορά που βρέχει, ούτε σχολεία της προκοπής κλπ. Και Ραμαζάνι ξεραμαζάνι, ο πόλεμος στο βορρά της Υεμένης συνεχίζεται, όπως βλέπαμε χτες στις τοπικές ειδήσεις στο σπίτι των αγαπημένων μου γειτόνων.

‘Μηδενική ανοχή στη βλακεία!’, θα πω κι εγώ επαναλαμβάνοντας την παραίνεση του καλού μου Δύτη.

Με το τσιγάρο μου στο χέρι και το ποτηράκι του καφέ (πριν το ιφτάρ= το γεύμα που σημαίνει το τέλος της νηστείας), σας χαιρετώ.

Υ.Γ. Επίτηδες βωμολοχώ σ’ αυτό το ποστ. Έτσι, επειδή έχω ραμαζανιώτικη (=εκνευρισμένη) διάθεση…

Υ.Γ 2) Για να μην είμαι μεροληπτική, Υπάρχει και ένα άλλο Ραμαζάνι, για το οποίο θα γράψω, το οποίο ωστόσο στα βασικά στοιχεία του (της νηστείας εκατομμυρίων ατόμων), παραμένει τρομακτικό.

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2009/08/29/%cf%80%ce%b5%ce%b9%ce%bd%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b1%ce%b6%ce%ac%ce%bd%ce%b9/trackback/

RSS feed for comments on this post.

6 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Κι έτσι δημιουργούνται καινούργιες διαμάχες

    • παλιές είναι φίλε Stabyzo και δεν σκοπεύω να συνεχίσω ούτως ή άλλως. Είπα και ελάλησα και αμαρτίες έχω πολλές!

  2. sixenome tous mousoulmanous, tin pokrisia tous ton fanatismo tous, ti vromia tous, to thrasos tous.
    Exoun tis ginekes tous osan tromokratimena zontovola sto spiti, tis skotonoun afou tis viasoun kai milane gia anhropina dikaiomata stis xores pou katsikononte me to etsi thelo.
    Bromiarides ipokrites amorfotoi

    • Γεια σου DAN! Αυτά φίλε ακριβώς που λες είναι ένα τρικάκι των θρησκειών: να φέρνουν τη μια απέναντι στην άλλη. Να είσαι εσύ ο σωστός και ο άλλος να είναι λάθος. Και μια και είμαι σε μουσουλμανική χώρα, θα σου πω ότι όλα αυτά που λες είναι απλά λάθος. Είναι απλά αναπαραγωγή της οπτικής που έχει η κοντόφθαλμη Δύση για να αντιμετωπίζει τη διαφορετικότητα και να κρύβει τη δική της βρωμιά και μισαλλοδοξία. Μπορώ να σε βεβαιώσω ότι από τότε που έχω φύγει από τον καλούμενο ‘δυτικό κόσμο’, κάθε μέρα τον αντιπαθώ περισσότερο…
      Το πρόβλημα δεν είναι ποιος είναι χειρότερος ή καλύτερος (και ακριβώς αυτή είναι η λούμπα που σε βάζουν οι θρησκείες). Το πρόβλημα είναι οι θρησκείες αυτές καθαυτές, που έχουν κοινά βασικά χαρακτηριστικά υψηλής επικινδυνότητας για το ανθρώπινο μυαλό και ανάπτυξη, καθώς και την παγκόσμια ειρήνη.
      Ελπίζω να τη λήξουμε εδώ την κουβέντα, γιατί δεν θα μας οδηγήσει και πουθενά…

  3. @ aqua

    Τι γαμάς ρε φίλε αφού ζαλίζεσαι;
    θα μας πεις τ’ ανέκδοτο;

    @DAN

    Allah belanı versin

    • Λοιπόν:

      Δυο φίλοι πάνε διακοπές, ας πούμε στη Ρόδο. 10 ώρες ταξίδι στο πλοίο, σου λέει…
      -Ρε Σταύρο, προφυλακτικά πήρες;
      – Όχι.
      – Καλά ρε! Πάμε στη Ρόδο και δεν πήρες προφυλακτικά; (λες και δεν θα ‘χε στη Ρόδο, αλλά τέλος πάντων)
      – Ναι ρε συ, έχεις δίκιο.
      – Δραμαμίνες;
      – Τι δραμαμίνες;
      – Δραμαμίνες ρε πήρες;
      – Όχι.
      – Ρε πλάκα μου κάνεις; Ολόκληρο ταξίδι και δεν πήρες δραμαμίνες;(λες και δεν έβρισκε στο πλοίο, αλλά λέμε τώρα)
      – Έχεις δίκιο, πάω να πάρω.
      Σηκώνεται από την καφετέρια του λιμανιού ο Σταύρος και πάει στο κοντινό φαρμακείο.
      – Παρακαλώ ένα κουτί προφυλακτικά κι ένα κουτί δραμαμίνες.
      Του τα δίνει ο περιπτεράς, γυρίζει στο φίλο του. Τα βάζει πάνω στο τραπέζι.
      – Τι είν’ αυτά ρε;
      – Δραμαμίνες και προφυλακτικά!
      – Πάμε δυο βδομάδες στη Ρόδο κι έφερες ένα κουτί προφυλακτικά; Και με 10 ώρες ταξίδι πήρες ένα κουτί δραμαμίνες; Θα λιώσεις ρεεεεε!

      Τέλος πάντων για να μην τα πολυλογώ γιατί κλείνει το μαγαζί σε λίγο, τον στέλνει 5-6 φορές στο φαρμακείο από όπου αγοράζει και συνεχώς μεγαλύτερο αριθμό προφυλακτικών και δραμαμινών. Στην τελευταία έφοδο, πέφτει η προαναφερθείσα ατάκα από το φαρμακοποιό:
      ‘Ρε φίλε, τι γαμάς αφού ζαλίζεσαι;’

      Χαίρομαι που εμπλούτισα τη γνώση σου στα ανέκδοτά, φίλε visk! Το συγκεκριμένο ήταν βασική έλλειψη 😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: