στην ουρά του ταχυδρομείου

(ανεβάζω δύο ποστ σήμερα. Ένα χρωστούμενο, που έγραψα με το ζόρι, για τη γρίπη των χοίρων, ή όπως τη λένε, και τη σφαγή των γουρουνιών στην Αίγυπτο, καθώς θεώρησα ότι το ζήτημα ήθελε μια ‘εξήγηση’, και ένα σημερινό από τη Σάναα της Υεμένης, όπου βρίσκομαι εδώ και 10 περίπου μέρες. Θα συνεχίσω ωστόσο να τροφοδοτώ το μπλογκ με καϊρινές ιστορίες, αν δεν βαριέμαι θανάσιμα)

Με το λογαριασμό του νερού ανά χείρας βρέθηκα στην ουρά του ταχυδρομείου της γειτονιάς μου, στις παρυφές της Παλιάς Πόλης της Σάναα, στην Μπαμπ ελ-Σαούμπ, τη βόρεια πύλη στα τείχη της πόλης απ’ όπου ξεκινούσε ο δρόμος για τη Μέκκα. Τα τείχη δεν υπάρχουν πια από αυτή τη μεριά, αλλά η περιοχή κράτησε την ονομασία. Ρώτησα αν βρισκόμουν στη σωστή θυρίδα. Ήταν η μόνη που είχε ουρά, μια κι εκεί μπορούσες να πληρώσεις όλους τους λογαριασμούς (και κινητής τηλεφωνίας). Όταν άρχισαν διαμαρτυρίες από τις γυναίκες της ουράς, κατάλαβα ότι για την ακρίβεια οι ουρές ήταν δύο. Από την αριστερή πλευρά ήταν οι γυναίκες, όλες με μπούργκα και μόνο με τα μάτια να φαίνονται και από την άλλη ήταν οι άντρες, άλλοι με ρούχα ευρωπαϊκά, αλλά οι περισσότεροι με τα ρούχα της Σάναας (ινσα’αλλάχ θα ανεβάσω ειδικό ποστ για τα ρούχα της πόλης). Οι γυναίκες διαμαρτύρονταν γιατί θα έπρεπε να εξυπηρετούνται οι ουρές εναλλάξ. Ένας άντρας με στολή (κάποιο σώμα ασφαλείας) του είπε κάτι σαν ‘δημοκρατία δεν ήθελαν;’, αλλά εκείνες συνέχισαν να διαμαρτύρονται.

Γενικά δεν έχω κυκλοφορήσει καθόλου με φωτογραφική μηχανή στην πόλη, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είμαι τουρίστρια (Είδα πριν μερικές ημέρες ένα γκρουπ 5-6 τουριστών και πραγματικά σοκαρίστηκα). Τα παιδάκια στα σοκάκια της παλιάς πόλης, όπου χάνομαι συχνά, μου φωνάζουν ‘σούρα σούρα’ (=φωτογραφία). Θα το εκμεταλλευτώ κάποια στιγμή όταν θα βγάλω την αναλογική μου από τη βαλίτσα, αλλά προς το παρόν αρκεστείτε με κάποιες φώτο που έβγαλα από το παραθύρι μου. Είναι αντιπροσωπευτικές

Γενικά δεν έχω κυκλοφορήσει καθόλου με φωτογραφική μηχανή στην πόλη, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είμαι τουρίστρια (Είδα πριν μερικές ημέρες ένα γκρουπ 5-6 τουριστών και πραγματικά σοκαρίστηκα). Τα παιδάκια στα σοκάκια της παλιάς πόλης, όπου χάνομαι συχνά, μου φωνάζουν ‘σούρα σούρα’ (=φωτογραφία). Θα το εκμεταλλευτώ κάποια στιγμή όταν θα βγάλω την αναλογική μου από τη βαλίτσα, αλλά προς το παρόν αρκεστείτε με κάποιες φώτο που έβγαλα από το παραθύρι μου. Είναι αντιπροσωπευτικές

Εγώ πού έπρεπε να πάω; Με τις γυναίκες; Η φίλη μου η Χόντα, που μ’ έπεισε να ‘ρθω στην Υεμένη, αντιπαθεί αυτού τους σεξιστικούς διαχωρισμούς αυτού του τύπου, τις ξεχωριστές ουρές, τις διαφορετικές θυρίδες, τα διαχωρισμένα ή διαφορετικά δωμάτια στα εστιατόρια. Μήπως όμως δεν είναι ένα προνόμιο που το έχουν κατακτήσει οι γυναίκες της χώρας; Στην προκειμένη περίπτωση οι γυναίκες ήταν οι μισές από τους άντρες και είναι προφανές ότι θα εξυπηρετούνταν γρηγορότερα. Στα μικρά λεωφορεία της πόλης οι άντρες, ακόμη και οι ηλικιωμένοι, οφείλουν να σηκωθούν και να δώσουν τις καλύτερες θέσεις στις γυναίκες, οι οποίες αν δεν είναι διαθέσιμες αυτές οι θέσεις δεν μπαίνουν στο λεωφορείο.

passengers3

Η θέση μου ήταν προφανής και οι γυναίκες της ουράς φρόντισαν να μου την υποδείξουν. Όταν μια γυναίκα με ρούχα από το βορρά προσπάθησε να μπει μπροστά από τις άλλες, οι υπόλοιπες την επέπληξαν, παρόλο που ήταν ηλικιωμένη, και της είπαν ότι εκτός των άλλων ήταν ντροπή να μπει μπροστά μου. (Η λογική της ουράς ήταν απλά ανύπαρκτη στο Κάιρο, όπου άνδρες γυναίκες έπεφταν ο ένας πάνω στον άλλο στη βάση του εμπρός-λοιπόν-καλό-μου-χέρι.)

Στο ταμείο ήταν μια κοπελιά με μπούργκα. Πέρασε τον αριθμό του λογαριασμού στον υπολογιστή και μου έδωσε την απόδειξη. 1066 ριάλια, χονδρικά 3 ευρώ.

Κανείς από τους άνδρες και τις γυναίκες της ουράς δεν φορούσε κοντομάνικο. Ενώ στο Κάιρο γενικά οι άνδρες ντύνονταν ελαφρύτερα από τις γυναίκες, στη Σάναα συμβαίνει το αντίθετο: οι άνδρες φοράν αρκετά στρώματα ρούχων, ενώ οι γυναίκες, κάτω από την μπούργκα, που είναι φαρδιά αέρινη, από ελαφρύ συνθετικό ύφασμα, μπορούν να φορούν ότι θέλουν ή και τίποτα. Φυσικά ούτε κι εγώ φορούσα κοντομάνικο. Βρήκα ως ιδανική λύση ένα μαύρο παρεό ριγμένο στους ώμους μου, κλεισμένο με παραμάνες από το λαιμό μέχρι κάτω και κάτω από τα χέρια. Συνειδητοποίησα ότι ακόμη κι αν φορώ μακρυμάνικο και το τζιν μου δεν είναι αρκετό, καθώς ο κόσμος εδώ δεν φορά γενικά α) παντελόνια και β) παντελόνια που να διαγράφουν το σώμα.

passengers2

Τα παιδιά κάτω από το παραθύρι μου βγάζουν τα παπούτσια τους να παίξουν ποδόσφαιρο

Μόλις συνδεθήκατε με Σάναα

Advertisements
Published in: on Ιουνίου 14, 2009 at 20:18  9 Σχόλια  

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2009/06/14/%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%b1%cf%87%cf%85%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%bf%cf%85/trackback/

RSS feed for comments on this post.

9 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Αχ, aqua, δεν έχω λόγια… Χωρίς πλάκα, κάνεις φοβερό ρεπορτάζ’ για τα ταξίδια σου πάλι, την άποψή μου την έχεις δει. Άφεριν κιζίμ!

    • Ευχαριστώ καλέ μου Δύτη! Ελπίζω να ρολάρω σιγά σιγά με τον ίντερνετ και ν\’ αρχίσω να σε ξαναπαρακολουθώ γιατί σ\’ έχω χάσει…

  2. pou eisai prezaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa???Kana xalifi th vreis ekei i tsamba gyrovolnas? Pws leei to tragoudi tou LePantazi: Apanw se xalia, se magika xalia (orientalismos full).

    • ε δεν θα μ\’ απαγάγει κανένας σεΐχης κι εμένα και να μ\’ ερωτευτεί παράφορα. Οι απαγωγές είναι πολύ ιδιαίτερη φάση στην Υεμένη και οι δολοφονίες είναι η εξαίρεση κι όχι ο κανόνας…
      Βλέπω μεγαλώνουν οι μουσικοί σου ορίζοντες! Χαίρομαι για σένα πρεζόνι μου!! Σε διορθώνουν τα Παρίσια! 😉

  3. TROMAKTIKO BLOG http://tro-mak-tiko.blogspot.com

    • Άσχετο με το ποστ αλλά ενδιαφέρον

  4. Καλησπέρα! Θέλω απλά και γρήγορα να κάνω μια ερώτηση σχετικά με τα ταξίδια. Υποθέτοντας πως ένας άνθρωπος θέλει να ζήσει τα μέρη που επισκέπτεται (όπως φαίνεται οτι κάνεις και εσύ) και όχι απλά να τα φωτογραφήσει. Για να ζήσει σε ένα μέρος , τελείως άγνωστο ας πούμε σαν την όαση της Σίβα, ή το Σαν Κριστομπάλ, για ένα διάστημα 4 η και παραπάνω μηνών , εξαντλεί χρήματα που έχει συγκεντρώσει πριν ταξιδέψει ή ψάχνει τρόπους να αποκτήσει χρήματα απο το μέρος αυτό? Δηλαδή ρε παιδί μου ,καθόλου αδιάκριτα, εσύ σε τέτοιες περιπτώσεις τί έκανες?

    • Καλώς τον!
      Εγώ σε όλες τις περιπτώσεις είχα ή ήξερα ότι θα έχω τα χρήματα που χρειαζόμουν, υπολογίζοντας πάντα και το εισιτήριο της επιστροφής, και να έχω κάποια χρήματα και στον γυρισμό. Στο Κάιρο είχα κάνει κάποιες δουλειές (το εισιτήριο για Υεμένη απ’ αυτές το πλήρωσα, π.χ.), αλλά δεν υπολόγιζα σ’ αυτές εξαρχής. Σε όλες τις περιπτώσεις, τα χρήματα ήταν στη χειρότερη τα μισά απ’ αυτά που θα χρειαζόμουν για να μείνω στην Ελλάδα. Αλλά ιδίως στο Μεξικό ξέρω κόσμο που είχε μείνει πολύ καιρό ή ταξίδευε χωρίς λεφτά, με δουλειές που έκανε εκεί, πουλώντας πράγματα που έφτιαχνε κλπ. Φαντάζομαι ότι μπορεί να γίνει γενικά στη Λατινική Αμερική αυτό. Για αραβικό κόσμο και Τουρκία δεν θα το συμβούλευα…

      • Οκ ευχαριστώ, ενθαρρυντικό αυτό. Αν έχω άλλη απορία δεν θα διστάσω να σε ρωτήσω.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: