και μη χοιρότερα

(ετεροχρονισμένο έρχεται αυτό το ποστ και για να είμαι ειλικρινής βαριόμουν να το γράψω. Επειδή η μεγάλη σφαγή των χοίρων ανήκει στα περίεργα και τα ανεξήγητα, είπα να το κάνω…) 

Όταν ελήφθη η απόφαση συλλογικής εξόντωσης όλων των χοίρων της Αιγύπτου ως μέτρο πρόληψης για τη γουρουνογρίπη, βρισκόμουν στη Λεμεσό με περιορισμένη πρόσβαση στο διαδίκτυο. Το τι συνέβη ήταν το πρώτο πράγμα που άρχισαν να ψάχνω μόλις επέστρεψα στο Κάιρο. 

Το ζήτημα πέρασε στα ψιλά. Σχεδόν κανείς δεν ασχολήθηκε στο εσωτερικό και ξεχάστηκε εντελώς μετά το θάνατο του εγγονού του προέδρου Μουμπάρακ (βλ. προηγούμενο ποστ). Ψάχνοντας έπεσα στο παρακάτω βίντεο που ανέβασε η αντικυβερνητική εφημέριδα Μασρ ελ-ιόμ (Η Αίγυπτος Σήμερα). Το βίντεο δείχνει το φτιάρισμα ζωντανών γουρουνιών με εκσκαφείς και το άδειασμά τους σε λάκκους. Οι εκτροφείς γουρουνιών παραπονούνται ότι οι αποζημειώσεις που προβλέπονται είναι ελάχιστες σε σχέση με τη ζημία που υφίσταντο. Οι πληροφορίες αυτές είναι αρκετές για όσους δεν έχουν γερό στομάχι να δουν το βίντεο. Δεν συνίσταται σε ευαίσθητες ψυχές…

[Αν δεν ανοίγει δείτε το εδώ]

Ένα αίσθημα φυγής με κυρίευσε… Τι γύρευα σ’ ένα κράτος που τα αρμόδια όργανά του παίρνουν ασυλλόγιστα αποφάσεις χωρίς να έχουν μελετήσει τις προς αντιμετώπιση καταστάσεις; Πώς ήταν δυνατό να ληφθεί μια τέτοια απόφαση και να εκτελεστεί κατ’ αυτό τον τρόπο; Πώς ήταν δυνατό να είναι ελάχιστοι αυτοί που διαμαρτυρήθηκαν (βασικά με τους περισσότερους έχουμε γνωριστεί, άντε να είναι καμιά δεκαριά ακόμη), αυτοί που βρήκαν παράλογη την απόφαση; Μα να μην το συζητάει καν ο κόσμος; 

Δεν πρόκειται να επιβιώσεις στην Αίγυπτο για πολύ με τα μυαλά που κουβαλάς, θα μου έλεγε ο φίλος μου ο Μωχάμμετ ενώ πίναμε ζαμπάντι μπιλ-μουζ (σαν μιλκσέικ μπανάνα) σ’ ένα από τα καφενεία μου. Φυσικά και δεν ήξερε ότι το όνομα δεν κάνει τη γρίπη, που δεν θα μεταδιδόταν στην Αίγυπτο από τα γουρούνια, αλλά από κάποιον ταξιδιώτη. Αυτή την ασήμαντη πληροφορία δεν την γνώριζε κανείς από τους φίλους με τους οποίους συζήτησα το θέμα. Και η θανάτωση των γουρουνιών δείχνει ακριβώς ότι το ζήτημα δεν μελετήθηκε καθόλου. Μα φυσικά δεν μελετήθηκε. 

[Ο πρόεδρος Μουμπάρακ κάθεται στο γραφείο του ανάμεσα σε στοίβες εγγράφων. Η πόρτα χτυπάει και μπαίνει ο υπουργός Εσωτερικών. Πρόεδρε τι θα κάνουμε με τα γουρούνια; Πφφφ! Τι να κάνουμε; Βγάλτα απ’ τη μέση! Φαντασία ή πραγματικότητα;] 

Κανείς από του συνομιλητές μου δεν ήξερε πόσα γουρούνια σκοτώθηκαν. Ο αγγλόφωνος τύπος μιλούσε για 300-350.000. Μα είχαμε τόσα γουρούνια στην Αίγυπτο; Και τι τα κάναμε;

Τα γουρούνια «εκτρέφονταν» στην περιφέρεια του Καΐρου, βασικά τρώγοντας τα σκουπίδια των χωματερών. Φτωχοί Κόπτες, αλλά και μουσουλμάνοι, ασχολούνταν με το εμπόριό τους. Το κρέας τους ήταν φτηνό, και παρόλο που απαγορεύεται από το ισλάμ, καταναλώνόταν και από μουσουλμάνους. Η φτώχεια δεν έχει θρησκεία, θα μου έλεγε ο φίλος μου ο Καρίμ. Χρόνια ζητήματα υγιεινής σ’ αυτές τις περιοχές ήταν ανάμεσα στους λόγους ευκολίας λήψης της απόφασης εξόντωσης. Άλλοι θα μπορούσαν να είναι ότι δεν συνιστούσε σημαντικό εισόδημα για την Αίγυπτο και ότι οι άμεσα σχετιζόμενες ομάδες δεν αποτελούσαν ισχυρό μοχλό πίεσης. Φυσικά συνηγόρησε και η αντιπάθεια των άτυχων τετράποδων που υπαγορεύεται από το ισλάμ. 

Όμως η απόφαση κρύβει, η μάλλον αποκαλύπτει, και μία νόρμα. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίστηκε και η γρίπη των πτηνών στην Αίγυπτο. Σε ένα άλλο επίπεδο, διάφορες, φαινομενικά βλακώδεις, απαγορεύσεις κάνουν κατά καιρούς την εμφάνισή τους. Πονάει χέρι κόψει χέρι. 

Μα καλά, κανέναν δεν αφορούν όλες αυτές οι απαγορεύσεις και οι ασυλλόγιστες αποφάσεις; 

Στην Αίγυπτο η άσκηση πολιτικής συνιστά μια σφαίρα διακριτή από τον κόσμο της χώρας. Οι πολιτικές συζητήσεις στα καφενεία είναι κάτι απλά ανύπαρκτο. Η αυθαιρεσία της κρατικής μηχανής τροφοδοτείται απ’ αυτήν την αδιαφορία και η τελευταία αυξάνεται λόγω της αυθαιρεσίας. Το Κάιρο είναι μια πόλη όπου όλα μπορούν να συμβούν, παρά τις απαγορεύσεις και την καταστολή. Όλα όμως έχουν τον τρόπο τους. Αυτό το άλλο Κάιρο, το ελεύθερο, δεν γίνεται αντιληπτό στον επισκέπτη. Αυτό το άλλο Κάιρο δεν έχει χώρο για γουρούνια στη σκέψη του. Τα πράγματα είν’ απλά…

Advertisements
Published in: on Ιουνίου 14, 2009 at 19:42  Σχολιάστε  

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2009/06/14/%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b7-%cf%87%ce%bf%ce%b9%cf%81%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b1/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: