αφιερωμένο στους αναγκαστικά εγκατεστημένους

Το Σάββατο το βράδυ έπινα μπύρες μ’ έναν παλαιστίνιο φίλο (μπαμπάς Παλαιστίνιος, μαμά Αιγύπτια αλλά δεν μπορεί να πάρει την υποκοότητα της μάνας του). Είχε ένα μεγάλο δίλημμα και ήθελε να του πω την άποψή μου. Σκεφτόταν αν φύγει από το Κάιρο. Θείος στο Τορίνο. Τον έβλεπα πολύ προβληματισμένο, πολύ στρεσαρισμένο. Μα γιατί πνιγόταν σε μια κουταλιά νερό το παλικάρι;

Τα εισιτήρια για την Ευρώπη (και για οπουδήποτε) είναι πραγματικά δυσπρόσιτα για οποιονδήποτε με μέσο αιγυπτιακό μπάτζετ. Αλλά το πρόβλημα ήταν βαθύτερο. Όταν θα έληγε η βίζα του δεν θα μπορούσε να γυρίσει πίσω, ούτε στην Αίγυπτο ούτε στην Παλαιστίνη. Θα έπρεπε να μείνει για πάντα εις τας Ευρώπας. Οπότε ναι, ήταν αγχωμένος γιατί θα έπαιρνε μια αμετάκλητη απόφαση για τη ζωή του. Όπως μου είπε, αν έχεις χαρτιά από την Παλαιστινιακή Αρχή, αντιμετωπίζεις σοβαρά προβλημάτα για την παραμονή σου σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένων και αραβικών (π.χ. στις χώρες του Κόλπου).

Ποιος άραγε από τους εδώ φίλους μου θα μπορούσε να μείνει στην Ευρώπη, αν το επιθυμούσε;

Ο Άχμετ (για τους φίλους ‘Λίμο’) έχει τελειώσει οδοντίατρος. Το πτυχίο του δεν αναγνωρίζεται στη Γαλλία, όπου θέλει να κάνει μεταπτυχιακό, αλλά υπάρχει ένα είδος κατώτερου πτυχίου, για την περίπτωσή του. Όμως ακόμη κι αν γίνει δεκτός στο Πανεπιστήμιο, μπορεί να μην του δώσουν βίζα για να μείνει.

Μήπως μπορεί να μείνει ο σομαλός κομπιουτεράς φίλος μου; μήπως ο άλλος από του Τζιμπουτί που κάνει πολιτικές επιστήμες; κάποιος από τους αιγύπτιους γνωστούς και φίλους; που δεν μπαίνουν στην κατηγορία του οικονομικού μετανάστατη ή του πολιτικού πρόσφυγα;

Δεν ξέρω αν υπάρχουν μέρη που το ευρωπαϊκό μου διαβατήριο δεν μου επιτρέπει να πάω. Δεν τα ‘χω ανακαλύψει ακόμη. Καθώς αφήνω όμως τη γειτονιά της Αριάγνης του Τσίρκα (για την ακρίβεια μένω κανα 10λεπτο απόστασημε τα πόδια ), σκέφτομαι τους φίλους μου που το διαβατήριό τους τούς κληροδότησε περιορισμούς, όχι από δικό τους φταίξιμο…

Σκέφτομαι και το 8χρονο κοριτσάκι από τη Γάζα που ήρθε στο σπίτι μας πριν λίγες μέρες. Τι να είδε φέτος; Και άραγε θα προλάβει να ταξιδέψει, έστω και σε περιορισμένους προορισμούς;

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2009/06/01/%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%b5%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%ba%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b5%ce%b3%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5/trackback/

RSS feed for comments on this post.

3 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. Νομίζεις ότι απασχολεί ιδιαίτερα η προβληματική σου το δυτικό κόσμο; Δυστυχώς Μαρίνα μου νομίζω ότι, αντί να αίρονται τα εμπόδια στο άμεσο μέλλον, θα εγερθούν κι άλλα.

    Είχες πάει λέει Ομπάμα; :-Ρ
    Έμαθα ότι έκανε αντιδημοφιλείς δηλώσεις για το ολοκαύτωμα και τα δικαιώματα των γυναικών. Ευτυχώς που υπάρχει και ο Uncle Sam, μπας και γίνεται ποτέ άνθρωποι εκεί κάτω (στάζει η ειρωνεία από τη γλώσσα μου για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις).

  2. Ήμουν ήδη Υεμένη όταν πήγε ο Ομπάμα Κάιρο, αλλά αν ήμουν εκεί δεν θα το ‘χανα με τίποτα (εννοείται πως κάνω πλάκα)…

  3. […] ξαναναφερθεί στο θέμα αλλά αξίζει να το λέω συνεχώς γιατί πολλοί δεν […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: