μια διαμαρτυρία

(το post αφορά μια παράσταση διαμαρτυρίας μπροστά στην ισραηλινή πρεσβεία του Καΐρου κατά τον πρόσφατο πόλεμο στη Γάζα)

Στην Αίγυπτο που ζει υπό τη σκιά του Νόμου Καταστάσεως Εκτάκτου Ανάγκης τα τελευταία τριάντα παρά κάτι χρόνια, πράγματα που μοιάζουν αυτονόητα σε προβληματικές δημοκρατίες όπως της Ευρώπης εδώ απλά συνιστούν άθλους! Όσον αφορά τις κινητοποιήσεις, μόνο σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις υπάρχουν ανοιχτά καλέσματα για συγκεντρώσεις διαμαρτυρίες. Μη φανταστείτε φυσικά αφίσες στο δρόμο ή ανακοινώσεις σε εφημερίδες. Όταν λέω ανοιχτά καλέσματα εννοώ στο διαδίκτυο (μπλογκς και facebook).

Έχω βρει λοιπόν τυχαία μια πολύ αξιόλογη ομάδα που τα τελευταία σχεδόν 10 χρονια στέλνει προμήθειες στην Παλαιστίνη. Από την ομάδα αυτή γνώρισα κάποια άτομα (ετών 20-30) που σχεδίαζαν να κάνουν μια κινητοποίηση για τη Γάζα και με καλούν. Προσοχή όμως: η συνάντηση είναι μυστική. Για να μην τα πολυλογώ, συναντηθήκαμε σε μια γιάφκα με υπέροχη θέα στο Νείλο και συζητήσαμε τη διοργάνωση μιας πορείας από το Κάιρο προς τη Γάζα (υπολόγισαν ότι χρειάζονται 12 μέρες περπάτημα για να φτάσουν) με στόχο την ευαισθητοποίηση του κόσμου. Η κινητοποίηση θα συμπεριλάμβανε κάλεσμα για ταυτόχρονες πορείες σε όλο τον κόσμο (=Μέση Ανατολή, Ευρώπη, Αμερικές). Διαφώνησα ριζικά θεωρώντας την όλη σύλληψη άσκοπη σπατάλη δυνάμεων και ανόητα επικίνδυνη και για να μη δημιουργώ προβλήματα δεν παραβρέθηκα στις επόμενες συναντήσεις (η πορεία τελικά έγινε. Συμμετείχαν 14 άτομα που προχώρησαν μερικά χιλιόμετρα έξω από το Κάιρο και στο γυρισμό συνελήφθησαν. Ο ένας κρατήθηκε σε άγνωστο χώρο και αφέθηκε ελεύθερος τέσσερις μέρες αργότερα έπειτα από σημαντική κινητοποίηση).

Ένα βραδάκι λοιπόν που έπινα τις μπύρες μου στο αγαπημένο μου μαγαζί που το όνομά του σημαίνει ‘Ελευθερία’, με πλησίασε ένα από τα μέλη της ομάδας που είχα γνωρίσει στη μυστική συνάντηση. Με κάλεσε να πάω στην παρέα τους γιατί είχαν κάτι σημαντικό να μου πουν.

Στο τραπέζι καθόταν άλλος ένας γνωστός και μια κοπέλα για την οποία είχα ήδη ακούσει. Σκύψαμε όλοι πάνω από το τραπέζι και μιλούσαμε χαμηλόφωνα (το μαγαζί έχει μόνιμα έναν ασφαλίτη που παρακολουθεί τους θαμώνες). Ήθελαν να διοργανώσουν μια διαμαρτυρία γυναικών έξω από την ισραηλινή πρεσβεία. Στόχος τους ήταν να συμμετάσχουν 200 γυναίκες. Μήπως ενδιαφερόμουν; Άκου λέει; Αυτό μάλιστα! Απτό, ξεκάθαρο και άμεσο. Γνώριζα φυσικά ότι με τη συμμετοχή μου μπορούσα ν’ αποκτήσω φάκελο στην ασφάλεια, ακόμη και ν’ απελαθώ απ’ τη χώρα. Για τις αιγύπτιες συμμετέχουσες βέβαια τα πράγματα μπορούσαν να είναι χειρότερα, καθώς διακινδύνευαν να τεθούν υπό κράτηση σε άγνωστο χώρο και για αόριστο χρόνο (φάκελο στην ασφάλεια πρέπει να έχουν ήδη οι περισσότερες).

Πόσες γυναίκες μπορούσα να φέρω μαζί μου; Δύο θα ήταν τέλεια. Ναι, φυσικά. Εύκολο. Μπορούσα να βρω δύο άτομα. Έπρεπε όμως να προσέχω. Η διοργάνωση έπρεπε να μείνει απόλυτα μυστική. Και για να συμβεί αυτό δεν έπρεπε να στείλω μήνυμα σε κινητό, δεν μπορούσα ν’ αναφέρω τη διαμαρτυρία σε τηλώνημα, και φυσικά ούτε σε mail. Μόνο με προσωπική επαφή…

Εκείνο το βράδυ δεν συνειδητοποίησα τη δυσκολία του πράγματος. Επέστρεψα στο τραπέζι μου και στις μπύρες μου. Την επόμενη μέρα όμως κατάλαβα. Σε πρώτη φάση συνειδητοποίησα ότι περισσότερο με άντρες κάνω παρέα και ο οικείος μου γυναικείος πληθυσμός δεν είναι και τόσο μεγάλος.  Είχα τρεις (αν θυμάμαι καλά) μέρες μπροστά μου για να συναντηθώ προσωπικά με όσες πιθανολογούσα πως ενδιαφέρονταν (οπότε το μήνυμα ή το τηλεφώνημα έπρεπε να καλεί για καφέ ή για μπύρα). Έλα όμως που έτυχε κι όλες οι γνωστές και οι φίλες είχαν δουλειές, εξετάσεις και διαβάσματα. Να το κάναμε την επόμενη εβδομάδα, που θα ήταν πιο χαλαρές; Τι να πεις τώρα;

Τελικά βρήκα μια κοπελιά που είχαμε ήδη προγραμματισμένη συνάντηση (ανταλλαγή αγγλικών-αραβικών). Η συγκέντρωση θα ήταν Παρασκευή στις 2 η ώρα στην είσοδο του Ζωολογικού Κήπου που είναι σχεδόν απέναντι από την πρεσβεία. Θα αφήσω κατά μέρος το ότι ο Ζωολογικός Κήπος έχει τέσσερις (αν θυμάμαι καλά) εισόδους και γυρόφερνα για μισή ώρα περίπου ανάμεσα στα δυστυχισμένα και φυλακισμένα ζώα.

Τελικά τα κατάφερα! Ήμασταν μια ντουζίνα γυναίκες (φυσικά και δεν περίμενα διακόσιες, αλλά όχι και 12!). Κάποιες κρατούσαν μακριά μπαμπού. Τη χρησιμότητά τους θα καταλάβαινα σύντομα. Μόλις έπεσε το σύνθημα, με αστραπιαίες κινήσεις, τα μπαμπού μετατράπηκαν σε κοντάρια σημαιών που έβγαλαν από τις τσάντες τους, μαζί με τα χάτα (παλαιστινιακά μαντήλια) και σημαίες που κρατούσαν στο χέρι. ‘Μαζί μας’, σε απόσταση ασφαλείας, ήταν και δύο φίλοι αρσενικού γένους που τράβηξαν διακριτικά βίντεο και φωτογραφίες και εξαφανίστηκαν (εννοείται πως μπορούσαν να τους πάρουν τις κάμερες).

Η ισραηλινή πρεσβεία βρισκόταν στον ένατο (ψηλά τέλος πάντων) όροφο ενός κτιρίου απέναντί μας. Μας χώριζε ένας δρόμος τριών λωρίδων μπροστά μας κι ένας διαγώνιος άλλων τριών λωρίδων, καθώς και μισό οικοδομικό τετράγωνο (δεν ήμασταν κι απέξω δηλαδή). Μέσα σε ελάχιστα χρόνο ο χώρος γέμισε ένστολους αστυνομικούς και ασφαλίτες με πολιτικά. Στα επόμενα λεπτά εμφανίστηκε ένας πληθυσμός περίπου 40-50 ακόμη ανδρών αδιευκρίνιστης ιδιότητας (βλ. σχετικό post για τις δυνάμεις καταστολής). Οι ένστολοι αστυνομικοί τους συμπεριφέρονταν σαν κοπάδι ζώων και με φωνές και σπρωξίματα τους παρέταξαν σε ευθείες γραμμές στο απέναντι πεζοδρόμιο, καθώς και στα υπόλοιπα πεζοδρόμια (υπήρχε μια μικρή στρογγυλή ‘πλατεία’ πίσω μας και μια μπροστά μας, οπότε οι δρόμοι άνοιγαν σε τρίγωνο). Παράλληλα ασφαλίτες με πολιτικά και ασυρμάτους (κάποιοι φορούσαν και κουστούμια) έκλεισαν τη μία λωρίδα κυκλοφορίας μπροστά μας (χαριτολογώντας είπα στις κοπέλες δίπλα μου ότι στην Ελλάδα κλείνουν οι διαδηλωτές το δρόμο. Στο Κάιρο, η αστυνομία).

Οι κοπέλες άρχισαν να φωνάζουν συνθήματα και οι αστυνομικοί με ανέλπιστα ευγενικό τρόπο μας παρότρυναν να σταματήσουμε και να απομακρυνθούμε. Αργότερα θα μάθαινα ότι αυτό οφειλόταν πιθανότατα στο γεγονός ότι κατά δύο τρίτα ήμασταν αλλοδαπές. Σε διαφορετική περίπτωση τουλάχιστον θα συλλαμβάνονταν. Αν υπήρχαν και δε και άντρες, το ξύλο ήταν βέβαιο.

Πέραν των δύο αντρών που κατέγραφαν τη σκηνή ωσάν σκιές, υπήρχαν τουλάχιστον άλλα δύο άτομα που ήταν σε αναμονή στο τηλέφωνο. Η μία κοπέλα (αυτή που είχα συναντήσει στο μαγαζί που το όνομά του σημαίνει ‘Ελευθερία’) τηλεφώνησε σε έναν από αυτούς και έδωσε αναλυτικά τα ονόματά και τις υπηκοότητές μας (για τις ξένες), ούτως ώστε αν κάποια συλλαμβανόταν να υπάρχουν τα στοιχεία της.

Τελικά η διαμαρτυρία έληξε ήρεμα μετά από μισή ώρα περίπου. Τα πανιά με τα χρώματα της Παλαιστίνης ξανακρύφτηκαν στις τσάντες και οι σημαίες ξανάγιναν μπαμπού, μπήκαν σ’ ένα αυτοκίνητο και έφυγαν. Τι ήταν αυτά που έλεγαν για την ασφάλεια κι αυτόν τον περίφημο Νόμο. Τελικά τα πράγματα δεν ήταν και τόσο δύσκολα (!?).

Advertisements
Published in: on Μαρτίου 25, 2009 at 12:17  6 Σχόλια  

The URI to TrackBack this entry is: https://sindesimecairo.wordpress.com/2009/03/25/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%af%ce%b1/trackback/

RSS feed for comments on this post.

6 ΣχόλιαΣχολιάστε

  1. «Αν υπήρχαν και δε και άντρες, το ξύλο ήταν βέβαιο.»
    Να και κάτι στο οποίο η Ελληνική Αστυνομία δεν έχει τους ιπποτικούς δισταγμούς της αιγυπτιακής.

    • Ναι, ναι! Τα ‘χουν αυτά τα ‘ιπποτικά’ με τις γυναίκες… Αν έπεφτε ξύλο, βέβαια, θα ήταν αδιακρίτως!

  2. Αχ, μου θύμισες κάτι διαδηλώσεις στην εν Αθήναις ισραηλινή πρεσβεία, μία για να απελευθερωθεί ο Μαρσέλ Βαρσάφσκι (13 άτομα κι ένας σκύλος) και μία για να μετονομάσομε το απέναντι πλατειάκι σε πλατεία «Ρέιτσελ Κόρρι». Η πινακίδα, που καρφώσαμε, δεν έμεινε ούτε μέχρι το βράδι.

    • Καλώς όρισες, Σκύλε! Ό,τι και να λέμε για την Ελλάδα καλώς το λέμε κι επιβάλλεται να λέγεται. Δεν ξέρω αν είναι ωφέλιμες οι συγκρίσεις και προσπαθώ να τις αποφεύγω. Ωστόσο τι θα πει δικτατορία εδώ άρχισα να παίρνω μια μυρωδιά…

  3. […] Εδώ διαβάστε μια παλιότερη ανάρτηση για τη διοργάνωση …. […]

  4. […] Εδώ διαβάστε μια παλιότερη ανάρτηση για τη διοργάνωση …. […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: