Ζαπατίστας: «Μια ιστορία στο δρόμο για την κατανόηση»

Εδώ βρίσκεται λοιπόν η πολυαναμενόμενη εξήγηση της ζαπατιστικής πρότασης για τις προεδρικές εκλογές. Και καθώς στα τελευταία κείμενα οι Ζαπατίστας κατηγορούσαν ότι ο κόσμος δεν ξέρει να διαβάζει, πάρτε 30 σελίδες για να ‘χετε! Αυτό το κείμενο θα έλεγα ότι είναι εφάμιλλο με το «Ανάμεσα στο φως και στη σκιά» που γραμμένο μετά τη δολοφονία του Γκαλεάνο εξηγούσε διάφορα σχετικά με το ρόλο του Μάρκος στον ζαπατισμό καθώς και την απόφαση θανάτωσής του. Αντίστοιχα το συγκεκριμένο κείμενο εξηγεί πώς οι Ζαπατίστας αντιλαμβάνονται τις εκλογές, πώς μια ιδέα γίνεται πρόταση, πώς έγινε πρόταση η συγκεκριμένη ιδέα, το χρονικό της, τη διαβούλευση που έγινε στις ζαπατιστικές κοινότητες σε σχέση με την πρόταση καθώς και αποτελέσματά της. Όπως και σε άλλες μεταφράσεις, προσπαθεί να μένει όσο πιο κοντά στο ύφος του πρωτοτύπου. Καλή ανάγνωση.

Το πρωτότυπο βρίσκεται εδώ και δημοσιεύτηκε στις 17 Νοέμβρη 2016.

σημεία του εθνικοαπελευθερωτικού ζαπατιστικού στρατού

Μια ιστορία στο δρόμο για την κατανόηση

17 Νοέμβρη 2016

Προς την Εθνική και Διεθνή Έκτη,

Προς όσ@ς είναι θετικοί και στηρίζουν τον αγώνα τον ιθαγενικών πληθυσμών,

Προς όσ@ς είναι αντικαπιταλίστριες/στές,

Συντρόφισσες, σύντροφοι, συντροφόισσες,

Αδερφές και αδερφοί,

Αυτό το εκτενές κείμενο το γράψαμε από κοινού με τον Εξεγερμένο Υποδιοικητή Μοϊσές, εκπρόσωπο και τρέχοντα επικεφαλής του EZLN, και παίρνοντας πληροφορίες από κάποιες από τις Διοικήτριες και Διοικητές της ζαπατιστικής αποστολής που παρακολούθησε την πρώτη φάση του Ε΄ κογκρέσου του Εθνικού Ιθαγενικού Κογκρέσου.

Παρόλο που αυτή φορά, όπως και άλλες, πέφτει σε μένα η σύνταξη, ο Εξεγερμένος Υποδιοικητής Μοϊσές είναι αυτός που διαβάζει, συμπληρώνει ή διαγράφει, εγκρίνει ή απορρίπτει όχι μόνο το παρόν κείμενο, αλλά και όλα όσα παρουσιάζονται στο φως της δημοσιότητας ως αυθεντικά κείμενα του EZLN. Αρκετές φορές στη διάρκεια αυτού του κειμένου θα χρησιμοποιήσω το πρώτο ενικό πρόσωπο. Ο λόγος θα γίνει κατανοητός στη συνέχεια. Αν και ο κατεξοχήν παραλήπτης αυτών των γραμμών είναι η Έκτη, αποφασίσαμε να διευρύνουμε την απεύθυνση σε όσ@ς, χωρίς να είναι ή να βρίσκονται μαζί μας, έχουν ταυτόσημες ανησυχίες και παρόμοια προσπάθεια. Ας αρχίσουμε λοιπόν:

-*-

ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΜΑΣ

Πριν μερικά χρόνια, η δημιουργικότητα και η ευρηματικότητα κάποιας συλλογικότητας της Έκτης παρήγαγε μια φράση που, προϊόντος του χρόνου, αποδόθηκε στον ζαπατισμό. Όπως γνωρίζεται είμαστε ενάντια στο copyright, αλλά δεν συνηθίζουμε να αποδίδουμε στους εαυτούς μας λέξεις ή δράσεις που δεν είναι δικές μας. Ωστόσο, αν και δεν γράφτηκε από εμάς, η φράση αντανακλά εν μέρει την αίσθησή μας ως Ζαπατίστας που είμαστε.

Εκτοξευμένη από την Έκτη ενάντια σε όσ@ς, με χοντροκομμένους εκβιασμούς και απειλές, έκαναν επίθεση (όπως τώρα) ενάντια τον σκεπτικισμό απέναντι στην «εξουσία» των θεσμικών καλπών, η φράση πάει παραπέρα και δίνει τα όρια και τις ελλείψεις μιας μορφής αγώνα, του εκλογικού:

«Τα όνειρά μας δεν χωράνε στις κάλπες σας», έλεγε και λέει.

(περισσότερα…)

Published in: on Νοεμβρίου 26, 2016 at 20:23  Σχολιάστε  

η τιμιότητα της μαύρης αγοράς συναλλάγματος στην Αίγυπτο

Στην Αίγυπτο το τελευταίο διάστημα (σίγουρα όλο τον περασμένο χειμώνα που ήμουν εκεί) η εισροή συναλλάγματος ελέγχεται από τη μαύρη αγορά σε αγαστή συνεργασία με τον (παρα)κρατικό μηχανισμό. Ένας μεγάλος και αδιευκρίνιστος αριθμός ατόμων κάνει αυτή τη δουλειά, δηλαδή, αλλάζει ευρώ και δολάρια σε αιγυπτιακές λίρες σε τιμές πολύ πιο πάνω από την επίσημη ισοτιμία. Το θέμα αρχικά δεν με απασχόλησε, καθώς δεν είχα λεφτά ν’ αλλάξω. Και η αλήθεια είναι ότι δεν είχα καταλήξει αν ήθελα να εμπλακώ σ’ αυτή τη διαδικασία ή όχι. Όταν όμως ήρθαν να με επισκεφτούν δυο φίλοι από την Ελλάδα, η μαύρη αγορά μάς χτύπησε την πόρτα… κι εμείς της ανοίξαμε.

Περπατώντας λοιπόν ένα απογευματόβραδο του Σεπτέμβρη που μας πέρασε στην οδό Σαλάχ Σάλεμ που οδηγεί στην πλατεία της Μανσέγια στην Αλεξάνδρεια , διαπιστώσαμε ότι όλα τα ανταλλακτήρια συναλλάγματος ήταν κλειστά. Ρώτησα λοιπόν κάτι τύπους που κάθονταν εκεί πού μπορούσαμε ν’ αλλάξουμε ευρώ.

– Μπορώ να σας αλλάξω εγώ, μ’ απάντησε ο τύπος, που δούλευε σ’ ένα περιπτεράκι-παλαιοπωλείο.

– Πόσο δίνεις το ευρώ, τον ρωτάω.

– 13 λίρες, μου ανταπαντά.

Η επίσημη ισοτιμία, μετά την υποτίμηση που έγινε το Φλεβάρη, είναι 10 λίρες (πριν την υποτίμηση ήταν 8,50). Αποφασίσαμε λοιπόν ν’ αλλάξουμε 100 ευρώ, με τη μαύρη ισοτιμία να μας δίνει 300 λίρες παραπάνω. Και 300 λίρες στην Αίγυπτο είναι πολλά λεφτά.

(περισσότερα…)

Published in: on Οκτωβρίου 25, 2016 at 22:04  Comments (3)  

Κείμενο Ζαπατίστας: Ερωτήσεις χωρίς απαντήσεις, απαντήσεις χωρίς ερωτήσεις, συμβούλια και συμβουλές

Όπως θα έχουν παρατηρήσει όσοι/ες παρατηρούν τα κείμενα των Ζαπατίστας πλέον, ενώ συνεχίζουν οι μεταφράσεις, δεν δημοσιεύονται όλα στο παρόν μπλογκ, κυρίως για τον απλούστατο λόγο ότι έχουν βγουν πολλά το τελευταίο διάστημα. Θα συμβούλευα όσ@ς ενδιαφέρονται, να γραφτούν στο newsletter της ιστοσελίδας του EZLN ή να τους παρακολουθούν στο facebook ή στο twitter ώστε να μη χάνουν κανένα. Όσοι/ες παρακολουθούν συστηματικά τα διεθνή του indymedia ξέρουν ήδη ότι βρίσκουν τις μεταφράσεις κι εκεί. Στο παρόν μπλογκ θα δημοσιεύονται μόνο κάποιες επιλογές. Η παρακάτω ανακοίνωση δημοσιεύτηκε στις 21 Οκτώβρη ως μια πρώτη απάντηση στις αντιδράσεις στην κοινή ανακοίνωση του Εθνικού Ιθαγενικού Κογκρέσου και του Εθνικοαπελευθερωτικού Στρατού ότι κατεβάζουν πρόταση διαβούλευσης στις χιλιάδες κοινότητες που απαρτίζουν το Κογκρέσο για την πιθανότητα ανάδειξης ενός ιθαγενικού συμβουλίου διακυβέρνησης το οποίο θα εκπροσωπείται από μια ιθαγενή γυναίκα που θα είναι υποψήφια στις προεδρικές εκλογές του 2018.

σημεία του εθνικοαπελευθερωτικού ζαπατιστικού στρατού

Ερωτήσεις χωρίς απαντήσεις, απαντήσεις χωρίς ερωτήσεις, συμβούλια και συμβουλές (αποσπάσματα από το σημειωματάριο του Γατόσκυλου)

20 Οκτώβρη 2016

Προς κάθε ενδιαφερόμενο/η,

Ερωτήσεις χωρίς απαντήσεις:

– Και τις δολοφονημένες γυναίκες για το «βαρύ» έγκλημα να είναι γυναίκες επίσης θα τις κοροϊδέψουν, υποτιμήσουν, κατηγορήσουν ότι παίζουν το παιχνίδι της δεξιάς επειδή ζητούν να σταματήσει η βία και βάζουν, με το αίμα τους, το θέμα όχι μόνο στην εθνική αλλά στην παγκόσμια ατζέντα; Γιατί δεν πεθαίνουν, αλλά τις δολοφονούν. Κι αν αρνηθούν να δεχτούν ότι είναι ένα πρόβλημα που θα λυθεί μόνο με την επίθεση στη διαφθορά; Κι αν τολμήσουν να πουν ότι η ρίζα αυτού του δολοφονικού μίσους είναι συστημική; Κι αν τους έρθει η απόκοτη ιδέα να παραμερίσουν τους άντρες στις ζωτικές αποφάσεις (ναι, στις αποφάσεις ζωής); Κι αν αποφασίσουν να πάρουν τη μοίρα τους στα χέρια τους; Κάτι απ’ αυτά, ή όλ’ αυτά, θα ήταν ένας κυβερνητικός ελιγμός αποπροσανατολισμού κλπ;

– Και οι αλλόες θα πρέπει να περιμένουν μέχρι η τάξη των πολιτικών να στρέψει το υψηλό της βλέμμα σε μια από τις πιο ευάλωτες ομάδες των από κάτω; Πρέπει να παραβλέψουν το γεγονός ότι δολοφονούνται μέχρι να φτάσουν κάποιο νούμερο που ν’ αξίζει την προσοχή; Κι αν οργανωθούν, κι αν απαιτήσουν σεβασμό, κι αν αποφασίσουν ότι φτάνει πια η υποτίμηση που μεταφράζεται σε θάνατο; Θα πάρουν την απάντηση ότι ο προβληματισμός τους δεν είναι πρωτεύων, ότι δεν είναι πολιτικά ορθός γενικότερα, και αντιπαραγωγικός ειδικότερα σε μια εκλογική αναμέτρηση, και ότι πρέπει να προσθέσουν και όχι να απομονώσουν τις διεκδικήσεις τους;

– Η προοδευτική εκκλησία, των οποίων οι ιερείς, οι μοναχές και οι λαϊκοί της είναι αυτοί/ές που νιώθουν από πρώτο χέρι, χωρίς ενδιάμεσους, την οδύνη, την αγωνία και την απελπισία των μεταναστών, των συγγενών των αγνοουμένων, ολόκληρων κοινοτήτων που βάλλονται, την οργή για την ατιμωρησία, την αγανάκτηση για την αδικία που επιβάλλει ο νόμος με τηβέννους και πίλους, επιδιώκουν να ελέγξουν αυτή την οδύνη για δικά τους οφέλη; Τι κερδίζουν κάνοντας δικό τους αυτόν τον πόνο, ταυτιζόμενοι/ες με αυτή την οργή; Και αν αυτή η οπτική, που οικοδομείται όχι μόνο απέναντι σε κάθε είδους απειλές, θέτοντας επίσης σε κίνδυνο την επίγεια ζωή, βλέπει ότι δεν φτάνουν οι προσφερόμενες λύσεις και το εκφράζουν ελεύθερα και με επιχειρήματα, προβάλλουν άραγε αντίσταση μ’ αυτόν τον τρόπο, αισθανόμενοι/ες αυτό που είναι και πράττοντας αναλόγως, σε μια πραγματική αλλαγή;

– Αν, και μόνο η πιθανότητα ύπαρξης μιας ιθαγενούς γυναίκες ως πολίτη (με όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της), κάνει να «σείεται στα κέντρα τους η γη», τι θα συνέβαινε αν η ακρόαση και ο λόγος της διέτρεχε το Μεξικό από τα κάτω;

(περισσότερα…)

η σύγχρονη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας

(Αλεξάνδρεια) Η σύγχρονη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας αναμφίβολα συνιστά ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα μνημεία της πόλης, που έχει πετύχει να συνδυάσει την αίγλη του αρχαίου (άραγε θα μιλούσε κανείς για τη σύγχρονη βιβλιοθήκη αν δεν είχε υπάρξει η αρχαία βιβλιοθήκη; Μα τι λέω; Ούτε καν θα υπήρχε η σύγχρονη!) με θέλγητρα του σύγχρονου. Όπως θα προσπαθήσω να δείξω στο παρόν κείμενο, η βιβλιοθήκη είναι πολύ περισσότερα. Το παρόν κείμενο δεν είναι τουριστική ανάρτηση, αλλά αποτελεί προϊόν της εμπειρίας χρήσης της βιβλιοθήκης.

Τα εγκαίνια της βιβλιοθήκης έγιναν το 2002. Η πολυεθνική ομάδα ενός νορβηγικού αρχιτεκτονικού γραφείου είχε κερδίσει το διαγωνισμό της UNESCO για τα σχέδια της σύγχρονης βιβλιοθήκης. Η κατασκευή διήρκησε 6 χρόνια και περατώθηκε με διεθνής δωρεές.

Η κατασκευή της βιβλιοθήκης συνδυάζει τη λειτουργικότητα και τον συμβολισμό.

βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας_μακέτα

Μακέτα του συγκροτήματος της βιβλιοθήκης: Η βιβλιοθήκη έχει σχήμα διαγώνιου δίσκου, επιτρέποντας το μέγιστο δυνατό φωτισμό του αναγνωστηρίου. Συμβολίζει τον αναδυόμενο ήλιο της παγκόσμιας γνώσης. Η μαύρη σφαίρα που διακρίνεται στεγάζει το πλανητάριο και το μουσείο φυσικής ιστορίας και συμβολίζει τη γη. Μια γέφυρα, που είναι απολύτως διακοσμητική, ενώνει το Πανεπιστήμιο της Αλεξάνδρειας, που βρίσκεται ακριβώς από πίσω, με τη γη, συμβολίζοντας τη μετάδοση της γνώσης. Το λευκό κτίριο είναι το συνεδριακό κέντρο που χτίστηκε από έναν αιγύπτιο αρχιτέκτονα πριν το υπόλοιπο συγκρότημα. Προσπαθεί να συνδυάσει στοιχεία της αρχαίας αρχιτεκτονικής (σαρκοφάγοι στην οροφή, ημιτελείς πυραμίδες και κολόνες που καταλήγουν σε σχήμα λωτού) με μια γυάλινη επιφάνεια που συμβολίζει, λέει το σύγχρονο.

(περισσότερα…)

Published in: on Αυγούστου 30, 2016 at 14:32  Σχολιάστε  
Tags:

ροκάδες, μπούρκες, στιβάνια και κελεμπίες: σώματα που αντιστέκονται στις καιρικές συνθήκες

(Αλεξάνδρεια) Θυμάμαι το χειμώνα που είχα κάνει εράσμους στο Μπέρμιγχαμ την έκπληξή μου τα βράδια. Μα είναι τρελός αυτός κόσμος, αναρωτιόμουν. Πώς είναι δυνατόν με τέτοιο κρύο οι κοπελιές να φορούν μίνι χωρίς καλσόν, σαγιονάρες και καλοκαιρινές τιράντες/ξώπλατα, και τα παλικάρια να κυκλοφορούν με τα πουκαμισάκια; Στην πορεία διερεύνησης του μυστηρίου ανέκυψε η εξής πρακτική απάντηση για τους άντρες: έπρεπε ν’ αφήνουν στην καρνταρόμπα τα παλτά τους και να πληρώνουν για τη φύλαξη, πράγμα που δεν συνέφερε αν περιφερόσουν από κλαμπ σε κλαμπ. Επιπλέον αν γινόσουν πίτα, υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να ξεχνούσες το μπουφάν σου σε κάποιο απ’ αυτά κι μετά άντε ψάξε βρες το. Ωστόσο για τις γυναίκες το μυστήριο δεν λύθηκε.

Νούβιοι στο μετρό του Καΐρου με θερμοκρασία άνω των 30 βαθμών

Νούβιοι στο μετρό του Καΐρου με θερμοκρασία άνω των 30 βαθμών

(περισσότερα…)

Published in: on Αυγούστου 18, 2016 at 16:27  Σχολιάστε  

παζάρια της ανατολής, ταξική δικαιοσύνη και σουπερμάρκετ

(Αλεξάνδρεια) Ανέκαθεν απεχθανόμουν τα παζάρια, ή μάλλον καλύτερα το παζάρεμα. Θεωρούσα ότι σε κάθε περίπτωση ο πωλητής/ια θα με πιάσει κότσο, ότι θα πληρώσω διπλάσιο. Απεχθανόμουν αυτό το σαράκι που σε τρώει αφότου αγοράσεις κάτι: συνεχίζεις ν’ αναρωτιέσαι αν θα μπορούσες να το είχες πάρει σε καλύτερη τιμή, αν σε κορόιδεψαν. «Καλύτερη τιμή», «κοροϊδία»… Ας τα κρατήσουμε αυτά τα δύο κι ας πάμε παρακάτω.

Όταν έφτασα πριν 8 χρόνια στο Κάιρο, το 2008, με σκοπό να περάσω το χειμώνα μου εκεί (εδώ λέω το πώς και το γιατί) έμεινα σε μια γειτονιά του κέντρου, το Μπαμ ελ Λουκ (αυτό το ‘κ’ δεν προφέρεται στα αιγυπτιακά αραβικά), η οποία σήμερα συνιστά στρατιωτικοποιημένη ζώνη και σίγουρα καθόλου ελκυστική περιοχή για να μείνει κανείς. Καθώς κανείς απ’ όσους ρωτούσα δεν μιλούσε αραβικά, μου πήρε σχεδόν δυο μήνες να μάθω ότι το καμένο κτίριο που έβλεπα απ’ το παραθύρι μου ήταν η Γερουσία και το διπλανό το κοινοβούλιο. Το κτίριο είχε καεί λίγους μήνες πριν, τον Αύγουστο, και ο κόσμος που είχε μαζευτεί για να δει και να ευχαριστηθεί τη φωτιά ήταν τόσο πολύς που δεν μπορούσαν να περάσουν τα πυροσβεστικά, τα οποία άργησαν τόσο ώστε το κτίριο να καταστραφεί ολοσχερώς.

Κοντά μου ήταν η ήδη παρηκμασμένη κλειστή αγορά του Μπαμπ ελ Λουκ, που εγκαινιάστηκε το 1912 και έλκυε τότε την πλούσια πελατεία της Αιγύπτου. Το 2008 ήταν ένα βρώμικο και σκοτεινό μέρος που απευθυνόταν στην εργατική τάξη. Προς μεγάλη μου ενόχληση έπρεπε να παζαρέψω ακόμη και τις ντομάτες και τ’ αγγούρια.

(περισσότερα…)

Published in: on Αυγούστου 11, 2016 at 15:39  Σχολιάστε  

αιγυπτιακή νεολαία: όνειρα και αδιέξοδα

(Αλεξάνδρεια) Ο Μοχάμμεντ δεν είναι άτομο. Είναι μια συλλογική βιογραφία: της μικροαστικής ανδρικής νεολαίας των αιγυπτιακών πόλεων.

Ο Μοχάμμεντ είναι γύρω στα 23-5. Έχει τελειώσει πανεπιστήμιο και μιλάει αγγλικά, αλλά δεν μπορεί να βρει δουλειά της προκοπής. 1000 λίρες χωρίς ασφάλεια. Ή 40 λίρες μεροκάματο. Μην κάνεις τη μετατροπή. Είναι πολύ λίγα. 10ωρη δουλειά στην καλύτερη για να ζεις με την οικογένειά σου.

Το έχει κάνει φυσικά: έχει δουλέψει στην υπηρεσία πελατών της Vodafone Αγγλίας (ναι! είναι στην Αίγυπτο), στα McDonalds (να σημειωθεί ότι αυτού του είδους οι τζανκ φουντ αλυσίδες στον Γ΄ κόσμο είναι ακριβές: τα σκουπίδια που τρώει η εργατιά στις δυτικές πόλεις τα ταΐζουν στους μεσοαστούς στον Γ΄ Κόσμο. Τα McDonalds είναι ινν), σε πολυκαταστήματα με δυο και τρία παραρτήματα, σε χόστελς. Ίσως και να το κάνει ακόμη. Φυσικά μ’ αυτά τα λεφτά, η εταιρεία στην οποία δουλεύει δεν μπορεί να απαιτεί καμιά σοβαρή επίδοση, ούτε και να είναι στην ώρα του. Ο Μοχάμμεντ είναι αναλώσιμος. Το ξέρει κι ο ίδιος, το ξέρει κι η εταιρεία.

Ο Μοχάμμεντ έχει μάθει ν’ απαξιώνει τ’ αραβικά και ν’ αγαπάει τ’ αγγλικά. Τα αγγλικά μπορούν να γίνουν διαβατήριο για κάτι καλύτερο, τ’ αραβικά όχι. Τα αγγλικά είναι δείγμα ανώτερου μορφωτικού επιπέδου και τάξης, τ’ αραβικά ποιος τα κλάνει.

(περισσότερα…)

Published in: on Αυγούστου 5, 2016 at 13:37  Σχολιάστε  

σκατά στους σπιτονοικοκύρηδες, από όπου κι αν προέρχονται

(Αλεξάνδρεια) Χτες ήρθε στο σπίτι μια πανικοβλημένη φίλη. Η θεια της πούλησε το σπίτι που φιλοξενούνταν για να πάει προσκύνημα στη Μέκκα (το προσκύνημα είναι ολόκληρη επιχείρηση που για την Αίγυπτο έχει ταρίφα 50.000 λίρες. Υπάρχει όμως και η επιλογή της όμρα, προσκύνημα που μπορεί να γίνει οποιαδήποτε εποχή του χρόνου κι όχι το μήνα του Ραμαζανιού, το οποίο έχει ταρίφα 20.000 λίρες. Μην κάνετε τη μετατροπή: είναι πολλά, πάρα πολλά λεφτά). Η φίλη πρέπει να μετακομίσει άμεσα. Έκανε λοιπόν το απονενοημένο διάβημα να δώσει σ’ έναν τύπο 400 λίρες μπροστά, που επειδή το σπίτι είναι κοντά στη θάλασσα το νοικιάζει το καλοκαίρι 200 λίρες τη μέρα. Αν μέσα σε δυο μέρες δεν έφερνε τα υπόλοιπα λεφτά (1000 λίρες για το νοίκι, δηλαδή 600 λίρες υπόλοιπο) και 1000 για εγγύηση, οι 400 λίρες θα έκαναν φτερά. Επιπλέον, στην πορεία, ο μεσίτης που της έκανε το κονέ ήθελε κι αυτός άλλες 1000 λίρες (ένα ενοίκιο). Της είπε ότι δεν θα ήταν μόνο για εκείνον: πήρε τηλέφωνο άλλους δυο μεσίτες για να της βρει το σπίτι, οπότε το ποσό θα μοιραζόταν. Η φίλη ήρθε απελπισμένη στο σπίτι μου.

Βρίσκομαι σε μια λαϊκή γειτονιά και μένω σε ένα συγκρότημα εργατικών πολυκατοικιών. Το κτίριο που μένω έχει πέντε ορόφους, χωρίς ασανσέρ φυσικά, και δυο εισόδους που αντιστοιχούν σε 10 διαμερίσματα η καθεμιά (δυο διαμερίσματα στον όροφο). Κάθε διαμέρισμα έχει δυο δωμάτια, κουζινάκι και τουαλέτα. Στην απέναντι εργατική πολυκατοικία, τα διαμερίσματα  είναι μεγαλύτερα και προορίζονταν για οικογένειες, ενώ η δική μας για νεαρά ζευγάρια. Φυσικά τα νεαρά ζευγάρια έκαναν παιδιά, έτσι στο από κάτω διαμέρισμα οι γείτονες έχουν τέσσερα, ενώ στο άλλο η γειτόνισσα μεγάλωσε σε αυτό τα έξι παιδιά της.

το δωμάτιό μου

το δωμάτιό μου: φανταστείτε το με στρώματα πάνω κάτω και 10 άτομα

Στην περιοχή καταφεύγουν φτωχοί φοιτητές και φοιτήτριες. Οι σπιτονοικοκύρηδες έχουν βρει καταπληκτική επιχειρηματική ιδέα: γεμίζουν τα διαμερίσματα κρεβάτια και νοικιάζουν το κρεβάτι 150-300 λίρες το μήνα. Αυτή την επιχείρηση θέλει να κάνει κι ο γαμοσπιτονοικοκύρης μου, που αγόρασε το διαμέρισμα που μένω το Φλεβάρη για επένδυση. Έχει βάλει στα δυο δωμάτια τρεις κουκέτες στο ένα και δυο στο άλλο: σύνολο 10 κρεβάτια όπου θα μείνουν από το Σεπτέμβρη 10 φοιτήτριες με 300 λίρες η καθεμιά. Θέλει να παίρνει δηλαδή για τα δυο δωμάτια 3.000 λίρες, ενώ ο μισθός 12ωρου που δουλεύουν οι περισσότεροι νέοι/ες είναι 1.000 λίρες (χωρίς ασφάλεια φυσικά). [Σημειωτέον εγώ πληρώνω 900 λίρες (90 ευρώ), που είναι πολλά λεφτά για την Αίγυπτο, αλλά δεδομένου ότι τα σπίτια είναι υπερτιμημένα, είναι καλά.]

(περισσότερα…)

Ζαπατίστας: ανακοίνωση EZLN στα εγκαίνια της ζαπατιστικής συμμετοχής στο CompArte

Ακολουθεί μετάφραση της ανακοίνωσης του Εξεγερμένου Υποδιοικητή Μοϊσές στα εγκαίνια της ζαπατιστικής συμμετοχής στο φεστιβάλ CompArte στο Οβεντίκ, στις 29/7/2016. Η πρωτότυπη είναι εδώ.

σημεία του εθνικοαπελευθερωτικού ζαπατιστικού στρατού

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ EZLN, ΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΞΕΡΜΕΝΟΥ ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΤΗ ΜΟΪΣΕΣ, ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΟ CompArte, ΣΤΟ ΚΑΡΑΚΟΛ ΤΟΥ ΟΒΕΝΤΙΚ, ΤΣΙΑΠΑΣ, ΜΕΞΙΚΟ, ΤΟ ΠΡΩΙ ΤΗΣ 29ης ΙΟΥΛΗ 2016

Στο όνομα των συντροφισσών και των συντρόφων των ζαπατιστικών βάσεων στήριξης του Εθνικοαπελευθερωτικού Ζαπατιστικού Στρατού, θέλω να σας εκφράσω αυτό που αισθανόμαστε για αυτό που κάνετε για εμάς, τους ιθαγενικούς πληθυσμούς του Μεξικού, και πιστεύω πως κάνετε το ίδιο και σε όλο τον κόσμο.

Θέλουμε να σας πούμε, να σας εξηγήσουμε, για άλλη μια φορά, για τις τόσες οδύνες που μας προκαλεί αυτό το διεφθαρμένο καπιταλιστικό σύστημα.

Μην αισθανθείτε άσχημα για αυτά που θα πω, συντρόφισσες και σύντροφοι της Εθνικής και της Διεθνούς Έκτης, αδελφές και αδελφοί του κόσμου, γιατί δεν αφορούν εσάς.

Αφορούν τον τρόπο που μας μεταχειρίζεται και μας αντιμετωπίζει το καπιταλιστικό σύστημα, ειδικά εμάς, ΤΟΥΣ ΙΘΑΓΕΝΙΚΟΥΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥΣ αυτής της χώρας που καλείται Μεξικό.

(περισσότερα…)

η διαφορά μεταξύ επιχείρησης αυτοκτονίας και βομβαρδισμού

Χμμμ… Για να σκεφτώ…

Υπάρχει μια προφανής που είναι ότι ο πιλότος στο βομβαρδισμό δεν πεθαίνει μαζί με τα θύματά του.

Υπάρχει κάποια άλλη που δεν μπορώ να διακρίνω;

Και στις δύο περιπτώσεις τα θύματα είναι κόσμος από την άλλη πλευρά, τσουβαλιδόν και αδιάκριτα.

Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει ένας εσωτερικός  μηχανισμός που μπορεί, στο εσωτερικό της πλευράς που προβαίνει στην ενέργεια, να την νομιμοποιεί και να αντλεί οφέλη από αυτή.

Και στις δύο περιπτώσεις η ενέργεια αποσκοπεί στο να εκβιάσει τον αντίπαλο σε σκοπούς που έχει η πλευρά που προβαίνει στην ενέργεια.

Και στις δύο περιπτώσεις η ενέργεια του αντιπάλου μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο εσωτερικό αυτού που δέχεται την επίθεση προς ίδιον όφελος, για παράδειγμα για τη συσπείρωση γύρω από έναν Σαντάμ Χουσεΐν ή έναν Μιλόσεβιτς, ή τη συσπείρωση γύρω από έναν Μπους και την ενίσχυση αντιμεταναστευτικών πολιτικών.

Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχουν διαφωνίες στο εσωτερικό που στην καλύτερη περίπτωση μπορούν να εκδηλωθούν σε μια πορεία, αλλά τις περισσότερες φορές σε σχόλια στα καφενεία, άντε και στα τηλεοπτικά παράθυρα-προέκταση-των-καφενείων.

Όταν ανοίγεις πόλεμο, μπορείς να ελπίζεις ότι θα είναι μονομερής; Ότι τα θύματα θα είναι μόνο απ’ την άλλη πλευρά και δεν θα απαντήσουν;

Υπάρχει κάτι άλλο που δεν μπορώ να σκεφτώ..; Τόσο απλό μου φαίνεται…

[Προφανώς τα παραπάνω αφορούν επιχειρήσεις αυτοκτονίας που έχουν ένα πολιτικό σκεπτικό και όχι σκέτες αυτοκτονίες που παίρνουν κι άλλο κόσμο στο λαιμό τους.]

Published in: on Ιουλίου 27, 2016 at 21:52  Σχολιάστε